جنبش تحول طلبانه كشور نياز به يك جنبش دانشجوئى متحد دارد! على صمد آنچه در دانشگاه هاى كشور و بويژه امير كبير رخ داد نشانگر اين است كه دولت بنيادگراى احمدى نژاد همچنان قصد تنگ تر و محدود كردن فضاى دانشگاه را دارد و مادامى كه سركوب در جامعه و دانشگاه وجود دارد براى دانشجو و تشكل هاى آنان راهى جز اعتراض و مبارزه مشترك باقى نمى ماند. در اين تلاش و مبارزه راهكارها و سياست هايى موفق خواهند شد كه بتوانند مجموعه وسيعترى از دانشجويان از طيف هاى متنوع را حول خود متحد سازد و اين امر تنها بر بستر گفتگو، مذاكره، توافق و تعامل ميان دانشجويان صورت واقع بخود خواهد گرفت در روزهاى گذشته اعتراضات دانشجوئى بطورهمه جانبه نسبت به سياست هاى غير دمكراتيك دولت احمدى نژاد درجامعه و دردانشگاه هاى كشور ادامه يافت. که در اين ميان حركت اعتراضى دانشجويان دانشگاه پلى تكنيك اذهان و افکار بسيارى از محافل و شخصيت ها در داخل و خارج را تحت تاثير و واکنش قرارداد. تامل و توجه به اين رويداد ازاهميت زيادى برخوردار است. زيرا رئيس جمهور دولت اسلامى ايران درمقطع انتخابات خبرگان و شوراها با يك اقدام تبليغاتى حساب شده و با برنامه براى سخنرانى در دانشگاه امير كبير حضور پيدا كرد. دانشجويان دانشگاه امير كبير با آگاهى ازقصد حضور رئيس دولت تصميم به شركت در جلسه سخنرانى وى گرفتند. در واقع هدف دانشجويان اميركبير از شرکت در سخنرانى اين بود كه به عملكردهاى دولت و بويژه به مديران نالايق وزارت علوم احمدى نژاد در دانشگاه ها، به فضاى امنيتى، به انواع ممنوعيت ها و محدوديت ها، به انتصاب ها در سطح مديريت دانشگاه ها، به تصفيه و بازنشسته كردن اجبارى اساتيد، به دستگيرى و محكوميت فعالين دانشجوئى به زندان، به ستاره دار شدن دانشجويان، به لغو امتياز نشريات دانشجوئى، به فيلترشدن سايت ها و وبلاگ هاى دانشجوئى، به انحلال انجمن هاى متنوع دانشجوئى، به از بين رفتن استقلال دانشگاه ها، به محدوديت هاى شديد برعليه دگر انديشان دانشگاهى، به احضار بيش از دويست نفر از فعالين دانشجوئى به كميته هاى انضباطى، به وجود ديكتاتورى و عدم وجود آزادى، به انواع تبعيضات و ستم ها بر عليه دانشجويان و ده ها مورد ديگر اعتراض كنند. دانشجويان مى خواستند كه احمدى نژاد پاسخگوى سوالات و اعتراضات آنان باشد. اما بسيجيانى که براى کنترل برنامه از مناطق بسيج شهرى تهران در دانشگاه حاضر شده بودند در حضور رئيس جمهور "مهر ورز" اقدام به ضرب و شتم دانشجويان معترض دانشگاه امير كبير کردند. احمدى نژاد بجاى پاسخگويى به مطالبات و اعتراضات دانشجويان در دانشگاه امير كبير كه درواقع نتيجه منطقى تداوم سياست‌‌هاى غير دمكراتيك و سركوبگرانه دولت در دانشگاه‌ها مى باشد به تمسخر دانشجويان ستاره‌دار، بازگويى حرف‌هاى كلى، شعارى و تهديد دانشجويان به سركوب پرداخت. دانشجويان اميركبير نسبت به برخوردهاى رئيس دولت اعتراض كردند. در گزارشى كه سايت دانشجوئى دانشگاه اميركبيردرخصوص اين سخنرانى انتشارداده است، مى خوانيم كه: "احمدى نژاد در خصوص دانشجويان سه ستاره با لحن تمسخرآميزى گفت: دستور مى دهم به دانشجويان سه ستاره درجه ستوانى بدهند! که اين مسئله با اعتراض شديد دانشجويان اميرکبير مواجه شد و دانشجويان رئيس جمهور را هو کردند. اين مسئله با اعتراض شديد احمدى نژاد مواجه شد و وى دانشجويان معترض را عامل آمريکا خواند و آنها را به گرفتن پول از بيگانگان متهم کرد. در ادامه احمدى نژاد تهديد کرد که دانشجونماها را به صلابه مى کشيم". در واقع رئيس دولت حكومت اسلامى ايران به انباشت مشكلات، محروميت ها، فشارها و تبعيضات وارده برعليه فعالين تشكل هاى دانشجوئى و اساتيد دانشگاه هيچگونه توجهى نشلن نداده است. ايشان اصلا" علاقمند نبودند درعرصه مسائل دانشگاه پاسخگوى دانشجويان باشند. آمار زير كه از جانب "فعالين ايرانى دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمريکاى شمالى“ به مناسبت ده دسامبر روز جهانى حقوق بشر از وضعيت دانشجويان در دانشگاه هاى ايران انتشار يافته است نشانگر هزينه هاى بالايى است كه فعالين دانشجوئى بطور روزانه در دانشگاه ها مى پردازند: • بازداشت دانشجويان نوزده نفر • بازجويى از دانشجويان دوازده نفر • احضار دانشجويان به دادگاه ها چهل و پنج نفر • دانشجويان محاکمه شده بيست و چهار نفر • احکام صادره شده توسط دادگاه ها بيست و هشت نفر • احضار به کميته هاى انضباطي صد و چهل دو نفر • احکام صادره شده توسط کميته هاى انضباطي هشتاد و دو نفر • دانشجويان اخراج از دانشگاه بيست و دو نفر برخورد اعتراضى و مدنى دانشجويان در دانشگاه امير كبير و ديگر حركات و فعاليت هاى دانشجوئى در روز هاى اخير نتيجه مستقيم ظلم و بى عدالتى شديدى است که توسط دولت و ارگان هاى سركوب آن براى خاموش كردن صداى حق طلبانه و آزاديخواهانه شان، صورت گرفته است. برخورد هاى مسالمت آميز، مدنى و به حق دانشجويان نشانگر اين است كه دانشگاه زنده و پويا است و گرايش و توجه بخش بسيار وسيعى از دانشجويان به آينده، به چگونگى گسترش و تداوم جنبش دانشجوئى بيش ازپيش اهميت مييابد. آنچه در دانشگاه هاى كشور و بويژه امير كبير رخ داد نشانگر اين است كه دولت بنيادگراى احمدى نژاد همچنان قصد تنگ تر و محدود كردن فضاى دانشگاه را دارد و مادامى كه سركوب در جامعه و دانشگاه وجود دارد براى دانشجو و تشكل هاى آنان راهى جز اعتراض و مبارزه مشترك باقى نمى ماند. در اين تلاش و مبارزه راهكارها و سياست هايى موفق خواهند شد كه بتوانند مجموعه وسيعترى از دانشجويان از طيف هاى متنوع را حول خود متحد سازد و اين امر تنها بر بستر گفتگو، مذاكره، توافق و تعامل ميان دانشجويان صورت واقع بخود خواهد گرفت. حركات مشترك اخير در سطح دانشگاه هاى سراسر كشور بار ديگر اهميت وجود تشكيلاتى گسترده، عام و فراگير كه نماينده همه دانشجويان صرف نظر از افكار و عقايد آنان باشد را به نياز ضرورى دانشجويان تبديل کرده است. براى نيل باين مقصود ضروراست كه گفتگوها و توافق ها ميان طيف هاى متنوع دانشجوئى هر چه بيشتر گسترش يابد و بخش هر چه وسيعترى از فعالين دانشجوئى در اين روند آغاز شده شركت فعال كنند و در يك شرايط مناسب به تشكيل چنين نهاد سراسرى اقدام كنند. درشرايط فقدان يك سازمان واحد و سراسرى دانشجويى صداى دانشجويان در سطح کمترى بازتاب پيدا ميکند. پس مصالح جنبش دانشجوئى و استقلال دانشگاه، سمتگيرى در جهت تشكيل چنين سازمان واحدى را در ميان دانشجويان مى طلبد. تنها در صورت تحقق اين امر سترگ است که توان و ظرفيت نيروهاى متشكل دانشجوئى تقويت مى شود و وبتبع وتاثيرآن، نيرو، توان و امكانات جنبش تحول طلبانه كشور نيز گسترش وفزونى.مى يابد. - پنج‌شنبه ۲٣ آذر ۱٣٨۵ - ۱۴ دسامبر ۲۰۰۶ Alisamad20@yahoo.fr