نامه سميه بينات همسر احمد باطبی به آقای لوئيس آلفونسو د آلبا رئيس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد رياست محترم شوراى حقوق بشر سازمان ملل اين نامه از سوى سميه بينات همسر آقاى احمد باطبى زندانى سياسى در ايران براى شما نوشته شده است. همانگونه که احتمالا مستحضريد؛ احمد باطبى دانشجويى که در سال ۷٨ در ماجراى حمله به کوى دانشگاه تهران بازداشت شد و حکم اعدام اوليه از سوى قوه قضاييه ايران براى وى صادر شد و در نهايت در دادگاه تجديد نظر به ١۵ سال حبس قطعى محکوم شد. پس از گذراندن ۶ سال از دوره محکوميت به علت آزار و شکنجه در زندان، مشکلات جسمانى فراوان و بيمارى هاى کليوى، نخاعى و گوارشى براى وى به وجود آمد و پزشکان معالج احمد باطبى با آزمايش‌هاى فراوان به اين نتيجه رسيدند که ادامه حبس احمد باطبى، عوارض وخيمى براى وى تا حد فلجى و مرگ به دنبال خواهد داشت. بنابراين احمد باطبى به مرخصى استعلاجى فرستاده شد تا به مداواى خود بپردازد. متاسفانه در تاريخ ۷/۵/٨۵ عده‌اى ناشناس و مسلح پس از بازرسى کامل منزلمان، احمد باطبى را بازداشت کردند و به مکان نامعلومى منتقل کردند. همسرم اعلام کرد که از همان لحظه بازداشت اعتصاب غذا خواهد کرد. تلاش‌هاى من و وکيل وى تاکنون براى مشخص شدن وضعيتش و ملاقات و يا تماس تلفنى با او بى‌نتيجه مانده است. با توجه به وضعيت جسمانى احمد باطبى به شدت نگران وى هستم. لازم به ذکر است، در هفته گذشته اکبر محمدى که او نيز در حادثه حمله به کوى دانشگاه تهران در سال ۷٨ بازداشت شد و وضعيت مشابه همسرم را داشت، بعد از ۹ روز اعتصاب غذا در زندان اوين درگذشت. از اين رو با عنايت به شرايط وخيم جسمانى احمد باطبى و بيمارى‌هاى متعدد او به شدت نگران وضعيت او هستم و بيم آن مى‌رود که او نيز به سرنوشت اکبر محمدى دچار شود و در اثر اعتصاب غذا جان بسپارد. اين نامه را در حالى براى شوراى حقوق بشر سازمان ملل مى‌نويسم و از اين شورا درخواست کمک مى‌کنم که پس از ۹ روز پيگيرى، مراجعه به زندان اوين و دادگاه انقلاب و نگاشتن نامه به مراجع قضايى ايران، هنوز هيچ پاسخى دريافت نکرده‌ام و از سرنوشت او خبر ندارم. به گونه‌اى که در زنده بودن وى دچار ترديد شده‌ام. از شوراى حقوق بشر سازمان ملل که تشکيل آن اميد تازه‌اى براى پيگيرى موثرتر روند حقوق بشر در کشورهاى نقض‌کننده اين حقوق به ما داده است، درخواست مى‌کنم که پرونده حقوق بشر ايران، در مورد احمد باطبى را در دستور کار خود قرار داده، و براى آگاهى از وضعيت او هيئتى را به ايران اعزام کند و خواستار آن شود تا مطابق با موازين حقوق بشر با وى برخورد شود و احمد باطبى بتواند از حقوق اوليه که حق هر انسانى است برخوردار شود و در بيرون از زندان به درمان بيمارى‌هايش که محصول دوران زندان است بپردازد. با احترام سميه بينات همسر احمد باطبى، دانشجوى زندانى از سال ۷٨ تا کنون ١۵/۵/٨۵ Postfach 900423 D-51114 Köln