نگاه مهمانان کنگره نهم سازمان به اين نشست
نگاه فريدون ابراهيمی


در کنگره نهم سازمان تلاش شد تا با مهمانان کنگره گفتگويی کوتاه داشته باشيم که از اين به بعد اين گفتگو ها را در اين قسمت منتشر خواهيم کرد. متاسفانه مصاحبه با همه مهمانان ممکن نشد و نتوانستيم از نظر آنها مطلع شويم. بديهی است که اگر از جانب هر يک از اين مهمانان ديگر نظری ارائه شود، به اين بخش اضافه خواهد شد.

مصاحبه کنندگان: علی صمد و سيامک فريد

سوال- لطفا خودتان را معرفی كنيد؟

جواب- من فريدون ابراهیمی هستم و به نمايندگی از طرف حزب توده ايران به عنوان مهمان به كنگره نهم سازمان فدائيان خلق ايران(اكثريت) آمده ام.

سوال- لطفا ارزيابی خودتان را از كنگره وفضائی كه درآن وجود دارد، بيان كنيد؟

جواب- واقعيت اين است كه كنگره را رفيقانه ،دوستانه ودمكراتيك ديدم. عليرغم اينكه شكی نيست كه درمباحث گاه نظريات متفاوتی پيش می آيد و به نظرم اين هم طبيعی است. در هرحال رفقای سازمان فدائيان خلق ايران (اكثريت) سعی كردند به نوعی با حل وفصل قضيه به يكديگر كمك كنند و در يك جو دمكراتيك مسائل شان را حل كنند.

سوال- يكی از دلايلی كه اغلب در مورد عدم موفقيت سازمانها و احزاب سياسی ايرانی مطرح می كنند اين است كه آنها در پراكندگی وعدم اتحاد بسرمی ببرند شما دراين خصوص چه فكرمی كنيد؟

جواب- اين واقعيتی است كه درميان اپوزيسيون ايران پراكندگی وجود دارد. اما آرزوی ما اين است كه اين پراكندگی به نوعی پايان پذيرد. اينرا تاكيد ميكنيم كه تا هنگامی كه اين پراكندگی وجود داشته باشد. جنبش بابت آن ضربه می خورد. منتها اين را هم اضافه كنم كه ما اتحاد صوری و ظاهری رانمی توانيم قبول كنيم. به نظر ما اتحاد در واقع توسط رهبران احزاب و سازمان های سياسی است كه انجام می گيرد يا سازمان داده می شود. اگر اين جريانات سياسی بتوانند اتحاد خودشان را با توده های مردم پيوند دهند، در آن موقع موفق خواهند شد. در غير اينصورت فقط به يك بازی سياسی تبديل خواهد شد. چون ما بارها ديديم تا اطلاعيه صادركردن توسط جريان سياسی را نمی توان اتحاد ناميد. اينرا ضرورت دارد تاكيد كنم كه حتی اگر در پايين توده های مردم متحد شوند اما بدون تماس با احزاب وسازمان های سياسی اينكار را انجام دهند ثمره خاص خود را نخواهد داشت. به نظرم آن چيزهايی كه مانع اتحاد شده است را بيشتر می توان خودمحوربينی ها، خودبزرگ بينی ها ودرعين حال عدم برنامه مشترك برای اجرای يك برنامه موفقيت آميز كه بتواند جوابگوی جامعه باشد. در اين رابطه می توانم بگويم كه حزب ما اقداماتی انجام داده كه می توانم از برنامه ای كه در رابطه با جبهه ضد ديكتاتوری داده نام ببرم. درآن طرح جبهه ضدديكتاتوری ما از جدايی دين از حكومت، انحلال تمام اركانهای سركوبگر، انحلال تمام نهادهايی كه بطوركلی عليه جامعه عليه ملت ما هستند ودرعين حال درآن طرح خواستار تمام آزادی های دمكراتيك و عدالت اجتماعی شده است.

سوال- شما برای چندين بار است كه دركنگره سازمان به عنوان مهمان شركت می كنيد؟

جواب- من شخصا برای اولين بار است. اما رفقای ما يا نمايندگان حزب توده ايران دركنگره های سازمان شما حضورداشته و تمام نظريات سازمان را از نزديك دنبال می كنند. اميدواريم رفقای سازمان بتوانند راه واقعی و درستی را پيدا كنند و تاثيرات خود را درجامعه بگذارند.

سوال- گفتيد كه شما برای اولين بار در كنگره سازمان شركت كرديد. علاقمند بوديم نظرشما را بدانيم كه شركت شما دراين كنگره آيا اثری روی تصورات شما نسبت به سازمان فدائيان خلق ايران(اكثريت ) ايجاد كرده است؟

جواب- من تصورات منفی نسبت به يك جريان سياسی چون سازمان شما كه سال های سال با هم كاركرديم نداشته ام و ندارم. واميدوارم آن تجاربی را كه ما با هم داشتيم و آن پيوندهايی كه ما را به هم نزديك می كرد از جمله دمكراسی، آزادی، استقلال و سوسياليسم بود، بشود با تكيه به آنها چارچوب همكاری خاص خود را ادامه دهيم و اگر هم در آن مقياس وسيع امكان فعاليت مشترك بوجود نيآمد، اميدوارم بتوانيم در مقياسی كوچكتر واز جمله آزادی زندانيان سياسی ، اجرای حقوق بشردرايران و به طور كلی ايران عاری از زندانيان سياسی كه آرزوی ديرينه تك تك ماست تحقق پيدا كند، ما هم همكاری داشته باشيم.

سوال - آيا به نظر شما اسنادی كه به كنگره ارائه شده می تواند پاسخگوی شرايط امروز ايران باشد؟

جواب- اگرصادقانه بگويم اشكالاتی در اسناد شما بخصوص در اسناد سياسی و يا در به اصطلاح سند جهانی شدن ديدم. در رابطه با سند جهانی شدن بدليل اينكه فرصت واقعی مناسب برايم بوجود نيامده نتوانستم آنها را بيان كنم اما نظراتم را نوشتم و به همراه يكسری سوالات به رفيق بهروز خليق مسئول كميسيون ارائه كردم. درمجموع در خصوص اسناد پايه ای سياسی تان به نظرم اشكالاتی جدی وجود داشت و خودتان هم ديديد و مشاهده كرديد كه حداقل در رابطه با انتخاب اعضای كميسيون ساعت ها وقت برد و دليلش هم بيشتر نظری بود تا فردی.

رفقا تلاش می كردند به نوعی برخی از رفقا تلاش می كردند كه اين اسناد به تصويب برسد وبرخی ديگر تلاش داشتند به نوعی دخل وتصرف بكنند. اگربخواهم واقعيت را بگويم اين اسناد گوشه هايی از زوايای جامعه ما را منعكس می كند و نه همه دردهای جامعه را. اميدوارم اسناد غنی تر كه بتوانند آن دردهای مزمن را حل بكند از طرف كنگره به تصويب برسد.