نگاه مهمانان کنگره نهم سازمان به اين نشست
نگاه محمد اعظمی


در کنگره نهم سازمان تلاش شد تا با مهمانان کنگره گفتگويی کوتاه داشته باشيم که از اين به بعد اين گفتگو ها را در اين قسمت منتشر خواهيم کرد. متاسفانه مصاحبه با همه مهمانان ممکن نشد و نتوانستيم از نظر آنها مطلع شويم. بديهی است که اگر از جانب هر يک از اين مهمانان ديگر نظری ارائه شود، به اين بخش اضافه خواهد شد.

مصاحبه کنندگان: علی صمد و سيامک فريد


سوال - لطفا خودتان را معرفی كنيد؟

جواب- من محمد اعظمی عضو كميته مركزی سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران هستم

سوال- لطفا ارزيابی خودتان از كنگره و فضايی كه در آن وجود دارد را بيان كنيد؟

جواب- من مقدمتا بگويم كه در روز دوم كنگره وارد اين اجلاس شدم والان كه با شما درحال صحبت كردن هستم در واقع يك روز ونيم است كه از حضور من دركنگره می گذرد. طبيعتا برای ارزيابی دادن نمی توان يك ديد همه جانبه ارائه داد. يعنی اينكه من تنها بخشی از كنگره را ناظر بودم. اگر از ابتدا تا انتها شركت می داشتم چه بسا ارزيابی خودم را بهتر می توانستم ارائه دهم. ولی درهمين مدتی كه دركنگره حضورداشتم به نظرم فضای عمومی كنگره دمكراتيك بود. نوع اداره جلسه خوب بود مسائلی كه در دستور قرار می دادند متناسب با آن چيزی كه حدودا بايد پيش می رفت، جلو می رفت. ولی طبيعتا" ضعف هايی هم وجود داشت و درگيری های هم صورت گرفت كه به نظرم اينها حاصل يك تاريخ است.
برخوردها، انتقادها وحساسيت هايی كه روی آدم ها بود كه برای ناظری مثل من كه در اين درگيريها شركت نداشتم، گاه به نظرمی رسيد كه كمی تند است. نسبت به روش برخورد با موضوعات در دستور، بعضا مواردی دراين يك روز و نيمی كه در كنگره بودم مطرح شد كه چه بسا اگر به شكل ديگری مطرح می شدند، می توانست نتايج موفقيت آميزتری به خود بگيرد. برای نمونه خواندن شفاهی متن های پيام های احزابی كه به عنوان مهمان حضور داشتند واقعا خسته كننده بود. به ويژه هنگامی كه نيروی وسيعی را در يك جا جمع می كنيد برای تصميم گيری روی موضوعات اساسی، بايد حتما از وقت به بهترين نحوی استفاده شود . شركت كنندگان در كنگره را نبايد بدين طريق خسته كرد. اين پيام ها را می شد تكثير كرد و دراختيار جمع كنگره قرار داد و بدين طريق در شرايطی مناسب آن متون توسط شركت كنندگان خوانده می شد.

سوال- می دانيم كه شما برای اولين بار است كه در کنگره سازمان فدائيان خلق ايران(اكثريت) شركت می كنيد علاقمنديم نظر شما را بدانيم كه شركت شما دراين كنگره آيا اثری روی تصورات شما نسبت به سازمان فدائيان خلق ايران(اكثريت) ايجاد كرده است؟

جواب- حقيقتش اين است كه من با رفقای سازمان فدائيان خلق (اكثريت) با آمدن به اين كنگره، امروز آشنا نشده ام . من با بسياری از اين رفقا از سالهای پيش آشنا هستم. با اين ها دوره های سختی را گذرانده ايم. چنانكه متذكر شدم شناخت من از اين رفقا به همراه يك تاريخ، به همراه يكسری عواطف مربوط به سالهای پيش است. علاوه بر اين، من هيچگاه در طی اين مدتی كه در سازمان ديگری كه بخشی از جنبش فدائی است فعاليت دارم، رابطه خود و سازمانم با سازمان اكثريت قطع نشد. از اين جنبه من همواره در جريان تغيير وتحول اين رفقای عزيز بودم و به همين خاطر موقعی كه تغييری منجر به چيز جديدی برای من باشد، با حضورم دراين كنگره ايجاد نكرد. زيرا چنانكه توضيح دادم من به همراه رفقای سازمان اكثريت در جريان كارشان بودم. شما خوب می دانيد بخشی كه مربوط به مسائل سياسی است. رفقای اكثريت خواستها و مطالباتشان را بصورت باز و علنی در نشريات و در سايت های خود وديگران منعكس می كنند واز اين طريق هم می شود بيشتر با نظراتشان آشنا شد. پس بدليل آشناهای گذشته از سازمان امروز با شركت در كنگره به عنوان مهمان برای من موضوع جديدی بوجود نيآمد.

سوال- آيا به نظر شما اسنادی كه به كنگره ارائه شد می تواند پاسخگوی شرايط امروز ايران باشد؟

جواب- در رابطه با دو سند اساسنامه و جهانی شدن بدليل اينكه تا كنگره آنها را نديده بودم واينكه در كنگره متاسفانه فرصت مناسب برای دقيق خواندن آنها فعلا پيدا نكرده ام، البته يك بار آنها را مروركردم. من فكر می كنم برای اظهار نظر روی دو سند مذكور بايد آنها را دقيق تر بخوانم. اما اگر درخصوص سند سياسی كه به مشی سياسی و ديدگاه ها مربوط می شود. من بدليل خواندن دقيق آنها، می توانم نظرم را بدهم. از نظر من سندی كه توسط كميسيون انتشار يافته در ادامه سند مصوب كنگره فوق العاده سازمان اكثريت است و آن چنان تفاوتی با آن سند قبلی ندارد. يعنی اينكه ضمن طرح مبارزه برای دمكراسی، تحول را در درون جمهوری اسلامی ايران نمی بيند و سند براين چارچوب نيست كه جامعه ايران از درون جمهوری اسلامی دمكراتيك می شود، درواقع برداشت من از سند بوده است.
سند مبارزه برای دمكراسی، آزادی زندانيان سياسی، حقوق بشر و هر آن چيزی كه به جامعه ارتباط پيدا می كند را به فردای سرنگونی موكول نمی كند بلكه از همين امروز در آن عرصه های بالا حركت می كند. به عقيده من قدرت سند كنگره در اين است كه اين دو مبارزه را با هم تلفيق می كند. يعنی اينكه هم جمهوری اسلامی را برای تحول دمكراتيك مانع می شناسد و سند می گويد برای اينكه به تحول دمكراتيك برسيم بايد از سد جمهوری اسلامی عبور كرد و هم اينكه ديگر مبارزه برای دمكراسی را به فردای سرنگونی حاكميت نمی گذارد و نمی گويد تازه بعد از سرنگونی به ساختن تشكل های مدنی برای مبارزه برای آزادی ها و غيره را سازمان دهيم . اين مهمترين نقطه قوت اين سند است. من خودم را با اين سند هم راستا می دانم . در واقع اگر اشكالاتی ببنيم موارد جزئی است و اساسی نيست. اگر به عنوان يك عضو كنگره بودم به اين سند رای مثبت می دادم.

سوال- شما بخوبی می دانيد كه ميان اپوزيسيون چپ ايران با توجه به اينكه موارد مشترك زيادی برای همكاری و نزديكی وجود دارد ولی همچنان آنها در پراكندگی و دوری از هم به فعاليت می پردازند. مايل بوديم با توجه به اينكه شما از اعضای رهبری سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران هستيد به ما بگوئيد چه تفاوتی اساسی ميان سازمان شما و سازمان فدائيان خلق(اكثريت) وجود دارد؟ شما درمدتی كه در كنگره ما شركت داشتيد حتما توجه كرديد نظرات متفاوتی در درون سازمان ما وجود دارد و فكر می كنيم در درون سازمان شما وضع به همين ترتيب است. آيا با توجه به تفاوت ها و اشتراكاتی كه ميان هر دو سازمان وجود دارد امكانپذيز است كه نزديكی ها در جهت وحدت دو سازمان مذكور پيش رود؟

جواب- من بطور كلی براين باورم كه نيروهای چپ ايران حتما بايد برای وحدت حركت كنند. جدا از اينكه می بايست سياستی داشته باشند كه بتوانند با توجه به آن اتحاد وسيعی را برای استقرار دمكراسی در ايران شكل دهند، اما ما سازمان های چپ هم نيز بايد صفوفمان را هرچه بيشتر فشرده كنيم. هنگامی كه ما اينجوری مسائل را تحليل می كنم طبيعتا با كسانی كه می خواهند مسائل را به شكلی تئوريزه بكنند مرز دارم. ما چپ های ايران می خواهيم همه چيز را چند باره انجام دهيم . كاری كه سازمان ما و ديگر نيروها واز جمله سازمان فدائيان خلق(اكثريـت )انجام می دهند در خيلی جاها داريم همه مان يك كار را انجام می دهيم. بجای تمركز نيرو در واقع دوباره كاری می كنيم و اين انرژی ما را به هدر می دهد. ما حق نداريم به بهانه اينكه ديگران مشكل وحدت دارند زمينه را آماده نمی دانند و بياييم خودمان و بهانه را به گردن ديگران بيندازيم.
فكر می كنم بايد برای وحدت حركت كرد. از امروز هم بايد حركت كنيم ودر دستورهم است. كسی كه به هر بهانه ای بخواهد وحدت امروز را زير پا بگذارد، اين در واقع اهل وحدت نيست. در گذشته همه از جمله خود من براين فكر بوديم و مسائل را تئوريزه می كرديم. در رابطه با سا زمان اكثريت با خيلی از اسنادش دو سازمان به هم نزديك هستند و بويژه شخصا فكر می كنم كه آن معيارهای گذشته تغيير كرده است. ما هم تفاوت نظراتی ميان اعضای سازمانمان وجود دارد. ما در زمينه های در برخی چيزها نا روشن هستيم. ما احتياج به گفتگو داريم. ما نياز داريم بخوانيم و بدانيم. اين را می توانيم با همديگر انجام بدهيم چون هم راستا می باشيم. ما سازمان اكثريت را به عنوان يك نيروی چپ می شناسيم. نيروی چپی كه خودش را در بلوك نيروی كار و مزدبگيران می شناسد و برنامه اش برای استقرار عدالت اجتماعی و دمكراسی است.
عدالت اجتماعی كه هسته مركزيش برنفع استثمار وتوزيع عادلانه ثروت است و دمكراسی كه برآزادی استوار است. درواقع اين نيروی چپ است اگر اين نيرو مكانيزمی دمكراتيك باشد كه بتواند آزادانه نظرات را مطرح كند و برای ارائه نظرات مسائل وابزارهای داشته باشد كه همديگر و باتوسل به آنها بشود نظرات را رد و بدل كرد به نظرم بايد راه باشد. اما موردی كه دراين زمينه وجود دارد اين است كه ما بايد فراتراز دوسال سازمان جلوبرويم. نه تنها كه بايد وحدت بكنيم بلكه بايد فكر طرح هايی باشيم كه نه تنها سازمان شما و ما بلكه نيروهای وسيعتری چه بصورت منفرد و چه از احزاب وجرياناتی كه درحال شكل گيری هستند يا شكل گرفته اند، بتواينم يك كنگره و وحدتی درآينده هرچه نزديكتر داشته باشيم.

با تشكر از وقتی كه دراختيار ما قرارداديد .