. . . . . . . . . حقوق بشر

با آزادى عباس دلدار از زندان، دو زندانى ديگر پرونده ى کوى دانشگاه تهران اما همچنان در زندان بسر مى برند. احمد باطبى و مهرداد لهراسبى

همين حالا، يعنى ساعت ٢ و ١۵ دقيقه بعد از ظهر امروز يکشنيه ٢۴ دى ماه سال ١٣٨۵، نامه ى آزادى عباس دلدار، يکى از متهمان پرونده کوى دانشگاه تهران، رسيده به زندان اوين، و او الان دارد اسباب و اساسيه اش را که در طول اين هفت سال و شش ماه زندان، جمع کرده بود را مى ريزد درون کيسه، و بعد، از همه دوستان اش که بعضى هاشان چند سالى مى شود که با او در يک بند محبوس هستند، خداحافظى مى کند و تا يک ساعت ديگر براى هميشه از دروازه ى زندان اوين بيرون مى آيد. حالا او آزاد شده است.

هر چند خبر آزادى عباس دلدار کمى زود تر، از زبان آقاى فقيهى، وکيل مدافع اش منتشر شده بود و اين وکيل مدافع عضو انجمن دفاع از حقوق زندانيان در مصاحبه با خبرگزارى ايسنا و ايلنا گفته بود که عباس دلدار يک ماه است در مرخصى بسر مى برد و با توجه به موافقت شعبه ۶ دادگاه انقلاب با درخواست عفو مشروط موکل اش، حكم آزادى وى به دايره اجراى احكام و از آن‌جا به زندان اوين ابلاغ شده و عباس آزاد شده و ديگر به زندان باز نمى گردد، اما عباس در زندان بوده و با چند روز تاخير، امروز، تا همين دقايق ديگر از زندان آزاد خواهد شد.

عبايس اين اواخر "راى باز" شده بود. قانون راى باز در زندان به اين معناست که زندانى مى تواند در محوطه ى داخلى زندان کار کند و هر هفته به مدت هفت روز از زندان خارج شود و در مرخصى بسر ببرد.

اما بايد بدانيم که عباس دلدار از بى گناه ترين زندانيان پرونده کوى دانشگاه تهران بود. درست مانند مهرداد لهراسبى، يکى ديگر از متهمان پرونده کوى دانشگاه تهران که حالا دو سال است به زندان رجايى شهر کرج تبعيد شده است.

دلدار پيش از بازداشت در اعتراضات خونين کوى دانشگاه تهران، عضو هيچ گروه و سازمان و دسته ى سياسى نبود. در اين سال ها که او در زندان بوده، بر خلاف ساير متهمان اغلب مشهور پرونده ى کوى دانشگاه تهران مانند منوچهر محمدى و مرحوم برادرش اکبر – که اخيرا بر اثر اعتصاب غذا در زندان جان باخت – و احمد باطبى و ديگران، كمتر از او خبرى چيزى شنيده ايم. اين سکوت شايد به اين خاطر بوده که او خود نخواسته بود در باره اش حرفى زده شود. بى سرو صدا روزهاى حبس اش را سپرى کرد و امروز آزاد شد. آزادى با عفو مشروط.

با آزادى عباس دلدار از زندان، دو زندانى ديگر پرونده ى کوى دانشگاه تهران اما همچنان در زندان بسر مى برند. احمد باطبى و مهرداد لهراسبى.
احمد باطبى که سال گذشته از زندان به مرخصى آمده بود و آن طور که خودش در نامه ى اخيرش يادآورى کرده، به دليل مشکلات اقتصادى و خانوادگى نخواسته بود پس از پايان مهلت مرخصى به زندان بازگردد، اکنون در بند ٣ اندرزگاه شماره ۷ زندان اوين محبوس است.
مهرداد لهراسبى اما بيش از دو سال است که به زندان رجايى شهر کرج تبعيد شده است. او پيش از بازداشت در اعتراضات خونين تيرماه ١٣۷٨، در گوشه اى از پياده رو خيابان انقلاب كتاب مى فروخت. اعتراض به فقر و بى عدالتى او را نيز همانند خيلى هاى ديگر به صف اعتراض کنندگان کشاند، و اينچنين بود که او نيز بازداشت شد و روانه زندان گرديد.
مهرداد لهراسبى همانند عباس دلدار پيش از بازداشت عضو هيچ حزب و دسته و گروه و سازمان سياسى نبود. اما قرعه به نام او نيز افتاده بود. پرونده اش ساخته و پرداخته شد و به اين ترتيب بود که ابتدا او در دادگاه انقلاب به اعدام محكوم گرديد، اما او نيز مانند ديگر قرار گرفتگان در ليست اعدام، با فرمان عفو رهبرى جان سالم بدر برد و به ١۵ سال زندان تعزيرى محكوم شد.
مهرداد در طى دوران زندان به بيماريهاى متعددى دچار شده است. پزشکى قانونى وجود اين بيمارى ها را تاييد کرده اين بيمارى ها و وى را ناتوان از تحمل زندان دانسته است. اما مهرداد بجاى آزاد شدن از زندان، از اوين به رجايى شهر کرج تبعيد شده است.
او در اين باره گفته است در سال ١٣٨٣ موقتا از زندان آزاد شد و به خانه بازگشت، اما اين آزادى تنها ٢ ماه به درازا انجاميد. بعد از ٢ ماه، او را تلفنى به زندان اوين احضار كردند. در حالى که مهرداد گمان مى کرده مى خواهند مدت مرخصاى اش را تمديد کنند اما رييس وقت زندان اوين به او گفته بايد به زندان بازگردد. به همين خاطر مهرداد اعتراض مى کند و همين اعترض باعث مى شود او به تبعيدگاه رجايى شهر در كرج منتقل شود.
او حالا بيش از ٢ سال است كه پهلو به پهلو با زندانيان جرايم مواد مخدر و قتل و غارت و جنايت و شرارت روزهاى حبس اش را سپرى مى کند.

http://ks61.blogspot.com