نغمهِ‌ى سپيد صبح

على رضا جبارى {آذرنگ}


به بهانه‌ى اول ماه مه
روز همبستگى بين المللى کارگران

اين نسخه تقديم به دلاورمردان شرکت واحد اتوبوسرانى


کوله‌بار زحمتم به دوش
من به راه سخت و ديرپاى خود هميشه گام مى‌زنم
از فراز کوه‌ها
وز نشيب دره‌هاى ژرف
مى‌کنم گذر
من نشان سبز کار را به بازوان
من نوار گل نشان اتحاد را به گرد سرنهاده‌ام
من
نغمه‌ى سپيد صبح را به عاشقان روز خوانده‌ام.

از تبار رنج و کارم اى عزيز
کار و اتحاد من سلاح اين نبرد بى‌امان
فوج کارگر منم طلايه‌دار توده‌ هایِ شب‌ستيز
مشت پرتوان توده‌ى ستم
بر دهان صاحبان زور و زر
شب‌ستيزم وفروغ چشم شبروان راهور

باورم هماره اخترى
شعله‌ور تر از همه ستارگان آسمان
رهنماى شبروان روزخو به سوى سرزمين آفتاب
در گذر ز کوره‌راه ها و صخره‌ها

زاتش زئوس و دودمان او ربوده‌ام من اخگرى
تا کنم به هيمه‌دان آدمى در اين زمانه آذرى
شعله‌ى بلند و روشنش
گرمى تن و فروغ چشم رهروان راه روز
بر فراز قله‌ها و در نشيب دره‌هاى ژرف
در ره درازشان به سوى چشمه‌هاى نور

از تبار رنج و کارم اى عزيز
فوج کارگر منم و طلايه دارتوده‌هاى روزخواه شب‌ستيز
رهگشا به صبح و رهنمون به فر............
....... داى روشنم

١٠/٢/۷٨{٣٠/۴/٢٠٠٠}