به مناسبت اول ماه مه
روز جهانی کارگران و زحمتکشان


تو کيستى؟
دستانت کوه‌ها را مى شکافد،
دلت بلوغ شهر را؛
و حوصله‌ات
صخره‌هاى دامن کوهساران را آب می کند
تو کيستى؟
چشمانت..
سپيده‌دمان را بر دوش مي‌کشند
بازوانت
سازى بر آغوش دارند
....................که سرود جهان را بر آن مي‌نوازند
و دهانت را چکاوکان جنگل برنمی‌تابند.
تو کيستى که بار شانه‌هايت را آفتاب سرخ می‌کند؟
تو کيستى؟
جهان خانه‌ى توست و آسمان سقف آن،
و انگشتان دستانت را حلقه‌هاى
.......................همه‌ى سرمايه‌هاى جهان مى‌طلبند
..........................................تو کيستى؟