![]() |
![]() |
|
"در فستیوال"
از تاریخ 18.11.2005 تا 27.11.2005 دوازدهمین فستیوال تئاتر ایرانی در کُلن و برلین
بر گزار می شود. در این فستیوال که، در واقع، قرار بود تا لندن و کابل نیز، ادامه
یابد و به دلایل سیاسی و اقتصادی امسال از آن پرهیز شد، چهارده گروه (چهار گروه
موسیقی و رقص، و ده گروه تئاتری) شرکت ورزیده اند. گروه ها که تولیدات خود را به شش
زبان (فارسی, آلمانی، کردی، اسپانیائی، ترکی و افغانی) بر صحنه می برند, از هفت
کشور آسیائی و اروپائی برگزیده شده اند. این تنوع که نشانه ایست از هدف بنیادی
فستیوال، یعنی کمک به تحکیم پُل – ستون های فرهنگی معلّق در فضای جهان پر ثشنج
امروزی، یعنی جستجوی وحدت در تنوع فرهنگ مهاجر - تبیعدیان، با تنوع مضامین نمایشات
تبلور یافته است: در فستیوال، هم از "قرة العین" (بزرگترین شاعرۀ انقلابی ایران) دیدن و شنیدن می کنیم، و هم از هنرمندان کُرد حلبچۀ بمباران شیمائی شده؛ هم از نمایش "موش وُ گربه" ی عبید زاکانی لذّت می بریم، و هم از "جادّه" (فیلم – تئاتر) فدریکو فلینی ؛ هم "ققنوس" از خاکستر برآمده را شاهد خواهیم بود و هم "افغانستان" بر پا خیزنده را؛ در فستیوال، هم از میترا زاهدی ایرانی نمایش خواهیم داشت، و هم از فیلیپ گولیه فرانسوی و گئورک بوخنر آلمانی؛ در فستیوال، هم از بازی های زیبای سوسن فرّخ نیا، شریفه بنی هاشمی ، تائیس فرزان و بهرُخ بابائی لذّت خواهیم بُرد، و هم از رقص بهار ایرانی، "تانگو" ی اسپانیائی و "اتَن" (رقص – جنگ) افغانی؛ در فستیوال، هم صدای سنتور وُ گیتار طنین انداز خواهد شد، و هم بانگ شادی کودکان در تئاتر کودکان. و سرانجام، همچون همیشه، در فستیوال بخش تئوریک هم خواهیم داشت که در آن، هم از تئاتر امروز جمهوری اسلامی خواهیم شنید، و هم از نمایش های "مهمان" از ایرج زُهری و "میستری بوف" از ولادیمیر مایاکوفسکی ! آری. در فستیوال تنوع خواهیم داشت، پس در فستیوال وحدت خواهیم داشت. آری امید امید امید خواهیم داشت! پس به امید فردائی بهتر |
|