منصور اسانلو و حيات غيبى را بايد آزاد کنيم!
اين و ظيفه انسانى ما است!
برهان ديوارگر

از تمام کارگران، زنان، جوانان ومردم آزاديخواه چه در داخل و چه در خارج از کشور ميخواهم به يارى شما بشتابند واز خواسته ها و مطالبات شما از جمله ١-آزادى منصور اسانلو، منصور حيات غيبى وديگر دستگير شدگان ٢-باز گشائى مجدد سنديکا ٣-باز گشت بکار کليه اخراج شدگان اعتصابات اخير- پرداخت حقوق ومزاياى به عقب افتاده شما حمايت وپشتيبانى کنند

رفقا و همسرنوشتان عزيزم در شرکت واحد! پيشاپيش سال نو را به همگى شما تبريک ميگويم.

دوستان عزيز!
اعتصاب ومبارزه شما در اعتراض به پايمال شدن حقوق و مطالباتتان، سرمايه داران و حاميان آنها را به ترس و وحشت انداخت. عمل شما به همه نشان داد که ما کارگران داراى چه قدرت عظيمى هستيم ودشمنان طبقه کارگر تا چه اندازه در مقا بل اتحاد ما کارگران آسيب پذيرند. اعتصاب کارگران شرکت واحد با تمام کاستيهايش چنان سرمايه داران و دولتشان را به تلاش انداخت که همه با هم از خانه کارگر و مرکز اطلاعات تا دادگاه و زندانشان عليه ما بسيج شدند. بسيج شدند تا صداى حق طلبى کارگر شرکت واحد را در همان روز اول چنان خفه کنند که ايران خودرو و نفت و ذوب آهن و دهها مرکز بزرگ و کوچک ديگر باخبر نشوند. ترس از اتحاد ما، ترس از دفاع و همبستگى و به ميدان آمدن همگى ما براى حق خودمان و براى زندگى انسانيتر و قابل تحملتر همگى آنها را از مديريت شرکت واحد تا شهردار تهران و نيروى انتظامى را در مقابلمان قرار دادند. البته در اين ميدان هر چند ما نتوانستيم در مراکز مهم و کليدى رفقايمان را با خود داشته باشيم و حرکتى قوى را عليه اين همه بى عدالتى سازمان دهيم، اما تنها هم نبوديم. ميليونها انسان شريف در سراسر جهان، همراه با کارگران و مردم تهران دلشان با ما بود و همراه ما بودند.
اکنون وارد سال ٨٥ شده ايم و هنوز تعدادى از عزيزان ما چون منصور اسانلو و حيات غيبى در زندانند. اين يکى را ديگر نبايد تحمل کرد. نبايد گذاشت خانواده و بچه هاى آنها در اين ميدان تنها بمانند. دولت ميخواهد با ايزوله کردن آنها هر کارگر معترض و هر نماينده و سخنگوى کارگرى را تنبيه کند تا دست از پا خطا نکنند. قرار است با ماندگار کردن اسانلو در زندان همگى ما را درس عبرت دهند وما نبايد اجازه اين گستاخى را به سرمايه داران بدهيم. آنها به اين اکتفا نکرده و دهها کارگر شرکت واحد را به جرم اعتراض به بردگى و جهت تامين ابتدايى ترين خواستهاى خود، از کار اخراج کرده اند. قرار است نان شب ما را گرو بگيرند تا به هر فلاکتى تن دهيم و لب به اعتراض نگشاييم. چه کار بايد بکنيم؟ نقشه عمل ما کارگران چه بايد باشد؟ آيا بايد اخراج شدگان وزندانيان را به حال خود رها کنيم وهمچنين نظاره گر اعمال حاميان سرمايه باشيم؟ آيا بايد سکوت کرد و به اين زندگى نکبت بار قناعت کرد؟ آيا وجدان کارگرى و انسانى ما ميتواند قبول کند که منصور اسانلو و حيات غيبى در زندان بمانند، رفقاى ديگرمان را از کار محروم، تعرض دولت و سرمايه دار به زندگى ما همچنان افسارگسيخته رها شده و ما نيز چشم بسته نظاره گر اوضاع باشيم؟
کارگران ايران خودرو اعتراضات و اعتصاباتى را شروع کردند، اکنون انها در شروع همين دوره که بر شرکت واحد گذشت قرار دارند.
فردا بخشى ديگر از ما در مقابل تعرض دولت مستضعف پناه آقاى احمدى نژاد قرار خواهيم گرفت و پس فردا بخشى ديگر و بخشى ديگر و اين سيکل قرار است ادامه يابد. اکنون حربه جنگ و فضاى جنگى را نيز دارند وسيله و توجيهگر زندگى فلاکت بار ما کارگران کنند. فردا خطر جنگ و حمله آمريکا نيز بهانه اى خواهد شد که ما را از بيکار تا شاغل، از اخراجى تا زندانى را به سکوت وادارند.
اما اينها جواب ما نيست. ايران با بمب اتم يا بدون آن، ما کارگران رفاه و آسايش ميخواهيم. زندان و حمله هر روزه را ما قبول نخواهيم کرد. اسانلو بايد فورى آزاد شود را، بايد در هر مبارزه و اعتراضى از شرکت واحد تا ذوب آهن و هر جا اعتراضى باشد، علم کرد. ما نبايد بگذاريم و نبايد سکوت کنيم.
از حق نگذريم که تلاشهاى اين دوره شما قابل تحسين بود. شما کارگران شرکت واحد سنگ تمام گذاشتيد و براى تحقق مطالبات خود از همه چيز مايه گذاشتيد و متحد و هماهنگ ايستاديد و اين براى طبقه کارگر آموزنده بود.
با تمام اينها در اين مدت جاى کارگران ذوب آهن، مس، پتروشيمى، نفت، کارخانه هاى مختلف ماشين سازى، نساجى و ديگر مرا کز کليدى کارگرى در اين مبارزه خالى بود. اين يکى از نقاط ضعف طبقه کارگر در مبارزات اخير شما کارگران شرکت واحد بود. بايد طبقه کارگر به اين عدم تحرک پايان دهد. چون سر نوشت آنها و کل طبقه کارگر در اين موقعيت به سرنوشت شما کارگران شرکت واحد بستگى دارد. مگر نه اين است که فردا همين شتر دم در کارگران ديگر مراکز کارگرى هم خواهد خوابيد. مگر نه اين است که دها سال است نظام سرمايه از افتراق و جدائيها و از عدم تحرک ما سود برده است. مگر همين بى تشکلى وعدم انسجام باعث تشديد استثمار وسرکوب بيشتر ما کارگران نشده است؟
دوستان عزيز، ما کارگران در سراسر جهان تقريبا خواسته، مطالبات ودرد مشترکى داريم، بخاطر همين دردهاى مشترک است که مبارزه بى امان خود را با سر مايه دارى اغاز کرده ايم. ما طبقه کارگر براى ايجاد يک دنياى بهتر که پر از رفاه وآسايش وشادى براى همه باشد مبارزه مى کنيم. مبارزه ما براى برابرى تمام انسانها است. براى اين است که در تمام جهان ديگر هيج انسانى بخاطر ترس از بيکارى، نداشتن شغل وعدم امنيت شغلى دچار مشکل نشود.
ديگر هيچ کودکى با شکم گرسنه سر بر بالين نگذارد. زنان وکودکان ما هم همانند ديگر انسانها در جامعه از حقوق برابر و يکسانى بر خوردار باشند. باز گو کردن اين مسائل دقيقا چيزى است که جهان سرمايه دارى به ويژه نوع جهان سومى اش و بخصوص در ايران بشدت به آن مخالف است. نظام سرمايه براى تحقق نيافتن اين خواسته ها با تمام امکانات در برابر ما کارگران ايستاده است. زيرا ارکان حکومتهاى سرمايه دارى بر اين مبنا بنا شده وعادت کرده است که اقليت مفتخور حاکم، اکثريت جامعه را مورداستثمار وسرکوب شديد قرار دهد. به همين دليل يورش وسيع ودامنه دارى از طرف نظام سرمايه دارى در سطح جهان برعليه کارگران آغاز شده است. يورش وحشيانه خانه کارگريها و ديگرعوامل نظام به شما کارگرا ن شرکت واحد از همين نوع مى باشد.
دوستان خواست شما يک خواست فردى نيست و با اتکا به اين نکته که خواست ومطالبات شما براى ايجاد تشکل مستقل وآزادى اعضاى هيئت مديره سنديکايتان ودر خواست دستمزدى که کفاف يک زندگى انسانى را بکند خواست و مطالبه تمام کارگران ومردم آزاديخواه ايران است. يورش به شما يورش به تمام کارگران ايران بود. اين کارگران در برابر سرکوب، زندان واخراج شما از کار بايد از خود واکنش نشان دهند. حمايت هاى آنچنانى اصلا کارساز نيست. شما کارگران شرکت واحد مبارزه را شروع کرده ايد تداوم و وسعت بخشيدن به آن وظيفه ما تمام کارگران ايران است. نبايد از يورش وحشيانه سرمايه ترس و واهمه اى داشته باشيم.
زيرا تا زمانى که سرمايه حاکم است، تازمانى که استثمار وجود دارد مبارزه براى رهائى و يورش براى سر کوب مبا رزه وجود خواهد داشت. شما با تحمل زندان، شکنجه، يورش ددمنشانه شبانه به حريم خصوصى خانه هايتان نشان داديد که اين مبارزه بايد ادامه داشته باشد. شکنجه و بازداشت زنان وکودکانتان، فرستادن رهبرانتان به سلاخ خانه بخصوص منصور اسانلو رئيس هيئت مديره سنديکا در عزم شما براى رسيدن به خواسته هايتان خللى ايجاد نکرد. تدوام مبارزه شما براى احقاق حق و حقوقتان نشان از اين واقعيت دارد که خواسته هاى شما بر حق و غيره قابل گذشت است.
اولين قدم شما در ايجاد واحيايى دوباره سنديکاى مستقل آنهم بعد از يورش آغازين به سنديکا وبستن آن واعتصاب متحدانه شما که با دستگيرى بيش از ١٢٠٠نفر از کارگران وهمسران وبچه هايتان گوياى اين واقعيت است که حاميان نظام سرمايه دارى از شما وحرکتهاى اعتراضى و متحدانه کارگران تا چه اندازه وحشت دارند. حرکت واعتراضات شما بايد پيروز شود. اين پيروزى براى تمام کارگران ومردم آزاديخواه ايران حياتى است. بايد با تمام قوا از خواسته ها ومطالبات شما کارگران حمايت کرد. اين بار بايد ديگر کارگران مراکز کارگرى در سنگر واقعى خود جاى گيرند واين مبارزه را به پيروزى برسانند.
شخصا بارها و بارها همراه با خانواده ام مورد يورش ددمنشانه مامورين اداره اطلاعات قرار گرفته ام. به همين خاطر درد شما عزيزان را به خوبى درک مى کنم با اين وصف خودم را در کنار شما وهمسنگر شما ميدانم. ضمن حمايت از مبارزات شما از تمام کارگران، زنان، جوانان ومردم آزاديخواه چه در داخل و چه در خارج از کشور ميخواهم به يارى شما بشتابند واز خواسته ها و مطالبات شما از جمله ١-آزادى منصور اسانلو، منصور حيات غيبى وديگر دستگير شدگان ٢-باز گشائى مجدد سنديکا ٣-باز گشت بکار کليه اخراج شدگان اعتصابات اخير- پرداخت حقوق ومزاياى به عقب افتاده شما حمايت وپشتيبانى کنند. کارگران نبايد بگذارند دشمنان طبقه کارگر به اهداف ضد کارگرى خود برسند.
قدرت طبقاتى ما تنها سلاح برنده ما است از اين قدرت استفاده کنيم!
زند باد اتحاد وهمبستگى کارگران ايران!
برهان ديوارگر