پيگرد فعالان سنديکايى افزايش يافته است!
گفتگو با يکى از فعالين سنديکايى

راه اين است که بر مشروعيت حقوق سنديکايى، اصرار کرد، به فعاليت‌ها ادامه داد، از سازمان‌هاى بين‌المللى و کارگرى کمک گرفت و مهمتر از همه با جنبش‌ها و نهاد هاى اجتماعى، دانشجويى، زنان، حقوق بشرى براى دفاع از نهاد هاى مدنى و اجتماعى همکارى وهم‌فکرى کرد

سؤال: خبرهايى از افزايش فشار و پيگرد فعالين سنديکايى حکايت مى‌کند. آيا واقعاَ اينطور است؟

پاسخ: بله درست است از زمان تشکيل سنديکاى شرکت واحد به اين طرف ما شاهد افزايش پيگرد و فشار بر فعالين سنديکايى بوده‌ايم. براى مدتى اين فشار بيشتر متوجه رهبران و فعالين سنديکايى شرکت واحد بود که همگى در جريان بگيروبه بندها، زندانى و تهديد کردن‌ها و اخراج‌ها بوديم و هنوز ١۷٠ نفر از کارکنان عضو سنديکاى اين شرکت به صورت تعليق باقى نگه‌داشته شده‌اند.
اما پس از مدتى دايره سرکوب فراتر رفت و تعداد زيادى از فعالين در بخش‌هاى مختلف از جمله فعالين سنديکاهاى صنوف نيز گسترش يافت و تقريباَ هفته‌اى نيست که از بازداشت موقت و احضار بى‌سروصداى يک يا چند نفر نرسد. نحوه احضارها و نحوه بازجويى‌ها هم مخصوص است. چون نمى‌توانند اتهامى به اين افراد وارد کنند، سعى مى‌کنند با روش هاى از تهديد به سر به نيست کردن تا شکنجه تا دادن وعده هاى بيشترى در صورت همکارى با دستگاه‌هاى امنيتى فعالين را در مخمصه قرار دهند. اگر با هيچ کدام از اينها موفق نشدند به شخص احضار شده مى‌گويند اگر دست از فعاليت بر ندارند بايد منتظر اقدامات جدى‌تر باشند. به نظر مى‌رسد که هدفشان نابود کردن نهادها و هيئت‌هاى موسس سنديکايى مستقل و سنديکاها و تشکل‌هايى است که در دهه گذشته شکل گرفته و يا خود را احياء کرده‌اند مى‌باشد.

سؤال: اين فشارها چقدر موثر بوده است؟

پاسخ: بى تاثير نبوده است، اما کمتر فعال موثرى را توانسته اند مرعوب و به خدمت اهداف خود بگيرند. ولى به هرحال هر وقت که ميلشان مى کشد با اشخاص تماس مى گيرند و در هر جا که بگويند بايد طرف برود. خيلى وقت ها با سوژه شان قرار خيابانى مى گذارند، خيلى امنيتى و سيستماتيک عمل مى‌کند و دست از سرطرف بر نمى‌دارند.

سؤال: آيا اظهاريه و حکم جلب هم صادر مى‌کنند؟

پاسخ: خير، اغلب از طريق پيام شفاهى و از طريق تلفن اشخاص را احضار مى‌کنند، اگر بخواهند حکم جلب صادر کنند بايد اتهام را در حکم مطرح کنند. آخه اتهامى ندارند که بزنند. مى‌گويند از خارج پول مى‌گيريد همه حرفشان اين است که چرا براى کارگران اخراجى از مردم کمک جمع مى‌کنيد و يا اينکه سنديکا پروژه آمريکايى‌ها است و يا اينکه از شخص احضار شده مى‌خواهند که در باره فعالين سنديکايى سالهاى اول انقلاب اطلاع بدهند، يکى از شگردهاى آنها خراب کردن فعالين سنديکايى است در مواردى خودشان براى خنثى کردن کسانى که مرعوب نمى‌شوند ساختن خبر جعلى و شايعه‌سازى است. خودشان پخش مى‌کنند که شخص مذکور با ماموران امنيتى همکارى مى‌کنند.

سؤال: در مورد فراخوان آقاى گنجى مبنى بر حرکت مشترک اعتراضى و اعتصاب غذا براى آزادى زندانيان سياسى که بطور مشخص از اصانلو هم نام برده شده و آزادى ايشان هم مورد تاکيد قرار گرفته است، چه فکر مى‌کنيد. آيا امکان حرکتى از جانب کارگران هم هست؟

پاسخ: آنقدر که من اطلاع دارم در ميان فعالين سنديکايى و کارکنان شرکت واحد از اين کار استقبال شده است من انجام اعتراضاتى در اين زمينه را در جامعه، بخصوص از جانب محافل دانشجويى، روشنفکرى و کارگرى ممکن مى‌بينم، چون جامعه بسيار از عمل‌کرد دولت ناراضى است و زمينه حرکت‌هاى اعتراضى هم بالا است. البته آنها براى ١٨ تير به بسيج نيروى بى‌سابقه دست زدند و براى مقابله با شرکت گسترده مردم در رابطه با اين فراخوان هم چنان نيروهاى خود را در حالت بسيج نگه خواهند داشت. اما اين کارها براى خود اين‌ها هم هزينه دارد. با ادامه مقاومت و اعتراضات اين هفته به‌تدريج براى خود اين ها غير قابل تحمل خواهد شد. اما در مورد حرکت‌هايى که در اين رابطه قرار است انجام شود اجازه بدهيد که منتظر بمانيم.

سؤال: آيا اين فشارها، تلاشهايى را که براى احياء و تشکيل سنديکاها شروع شده بود متوقف کرده است.

پاسخ: خير، همانطور که عرض کردم اصولاَ فشارها کم اثربوده است، در همين مدت تعداد زيادى هيئت موسس سنديکايى جديد يا بوجود آمده و يا در حال تدارک هستند. خواست ما يک خواست کاملاَ قانونى است ما مى‌گوئيم که اصل ٢۶ قانون کار هم مبناى تشکيل سازمان‌هاى کارگرى و کارفرمايى قرار گرفته، طبق توافق پيشين انجام شده خودمان با سازمان بين المللى کار رعايت کنيد و مانع تشکل و فعاليت سنديکاها نشويد.
مراجعه و شکايت ما به سازمان بين‌المللى کار هم همين بوده است که دولت ايران از انجام توافقات حاصل شده مبنى بر اصلاح قانون کار منطبق با کنوانسيون هاى ٨۷ و ۹٨ و رعايت حقوق سنديکايى کارگران ايران به بهانه‌هاى نادرست شانه خالى مى‌کند. کجاى اين درخواست جرم است؟ حرف ما هميشه اين بوده است، چيز پنهانى هم نداريم، آنها خودشان هم خوب مى‌دانند اتهاماتى که بر ما وارد مى‌کنند ناروا است.
در مورد اصانلو هم اين طور است. اين همه مدت يک آدم شريف را که از بيمارى هم رنج مى برد تا توانستند آزار و اذيت کردند که او را وادار کنند اتهاماتى را که ساخته و پرداخته خودشان است او به زبان بياورد که ايشان تسليم نشده و مرتب بر بيگناهى خود و حقانيت و قانونى بودن فعاليت سنديکايى خويش تاکيد کرده است. اگر خود من هم را بگيرند چيز ديگرى به غير از آنکه اصانلو و سايرين مى گويند ندارم که بگوييم.

سؤال: بنظر شما چگونه مى‌شود با اين وضعيت مقابله کرد؟

پاسخ: راهش عقب نشينى و دست کشيدن از فعاليت نيست. راهش اين است که بر مشروعيت حقوق سنديکايى، اصرار کرد، به فعاليت‌ها ادامه داد، از سازمان‌هاى بين‌المللى و کارگرى کمک گرفت و مهمتر از همه با جنبش‌ها و نهاد هاى اجتماعى، دانشجويى، زنان، حقوق بشرى براى دفاع از نهاد هاى مدنى و اجتماعى همکارى وهم‌فکرى کرد. با تمام اين مشکلات و فشارها فکر مى‌کنم که روند حرکت به سوى جامعه مدنى و دمکراتيزه شدن جامعه امرى است ناگزير و غير قابل بازگشت، به همين دليل به آينده اين حرکت‌ها بسيار اميدوارم.