گزارشی از همایش ادواری کنشگران چپ

همایش ادواری کنشگران چپ در تاریخ 5 و 6 ماه اوت 2017 در شهر کلن آلمان با شرکت شماری از کنشگران و نمایندگانی از دو سازمان اتحاد فداییان (طرفداران وحدت ) و سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) برگزار شد.

نشست کلن دومین گردهمایی کنشگران چپ در کمتر از یک سال اخیر بود. با توجه به مسائل و مشکلات جاری در درون همه نیروهای وحدت ازجمله خود ما، کندی پیشرفت کارها در امر وحدت ونیز به تعویق افتادن زمان کنگره وحدت، این گردهمایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود.

در ابتدا هیئت مسئولین کنشگران چپ به‌نوبت گزارشی از فعالیت‌های کنشگران و روند وحدت در فاصله بین دو همایش به شرکت‌کنندگان ارائه  کردند. اکثریت رفقای هیئت مسئولین اعلام کردند که از همایش پیشین که در نوامبر 2016 در پاریس برگزار شد، تاکنون علیرغم مشکلات و موانع فراوان، مسیر و روند وحدت هرچند با شتابی آهسته، ادامه یافته است. در زمان همایش قبلی دشواری‌های زیادی در راه برآمد پروژه وحدت وجود داشتند. وضعیتی بود که اقدامات بسیاری با موانع جدی روبرو می‌شدند. هر سه نیروی کوشنده وحدت مسائلی را در مقابل خود داشتند که بدون حل آن‌ها حرکت به جلو، برای برگزاری کنگره مشترک ناممکن بود. اوضاع به‌گونه‌ای شده بود که پیشنهاد‌ها مربوط به نقشه راه روی زمین‌مانده و حتی دادن یک اعلامیه و یا اطلاعیه مشترک سیاسی مشکل  و تقریباً غیرممکن بود .

در فاصله بین دو همایش، تلاش‌هایی صورت گرفتند، و اندک‌اندک به نتایج مطلوبی رسیده‌ایم. بی‌تردید مشکلات پایان نیافته‌اند، لیکن فعالیت و حرکت جمعی از سوی سه نیروی کوشنده وحدت چپ شتاب‌یافته است. باید گفت برخی از این موانع و مشکلات، طبیعت کار است، مشکلاتی که تنها با حرکت  و پیشرفت روند وحدت،  رخ می‌نمایند و با بردباری، مدیریت  و روا داری درگذر زمان حل می‌شوند.

واقعیت این است که ابهامات و اختلافات کمتر شده‌اند، ولی محو نشده‌اند. طولانی‌تر شدن این روند چشم‌انداز و سرنوشت وحدت به‌طور عام و البته سرنوشت و آینده جریانات سیاسی متشکل در پروژه وحدت را به‌طور خاص مورد پرسش قرار خواهد داد. اما در این فضای تردید گرایش اصلی پیشرفت امر وحدت بوده است.

نظر دیگری در هیئت مسئولین  وجود داشت که چشم‌انداز وحدت را روشن نمی‌دید و تلاش‌های انجام‌شده برای رسیدن به وحدت و کنگره مشترک را ناکافی می‌دانست،  و ازاین‌رو امید چندانی برای برپایی موفقیت‌آمیز کنگره وحدت نداشت.

هیئت مسئولین هم‌چنین گزارشی از فعالیت‌های مشترک سه جریان در زمینه‌های مبارزاتی، اقدامات گوناگون و اعلامیه‌های مشترک، ارائه داد. پس‌ازآن شرکت‌کنندگان به طرح و بیان نظرات خود پرداختند و بحث و گفتگو پیرامون ارزیابی از وضعیت پروژه وحدت و چشم‌انداز آن و چگونگی برگزاری کنگره مشترک و مسائل و مشکلات آن ادامه یافت. دراین‌ارتباط بر تأخیر امور انتقاد شد و بر ضرورت سرعت بخشیدن  به انجام فعالیت‌ها، تأکید گردید؛ برنامه‌ریزی عملی برای پیشبرد امر وحدت تا کنگره مشترک  به‌جای بحث‌وجدل‌های تکراری و بی‌حاصل ‌مورد تأکید قرار گرفت؛ و بر این نکته پای فشرده شد که هدف از وحدت، برآمد یک نیروی درس آموخته و مجرب است، که دفاع از دست آورده‌ای دمکراتیک و عدالت‌خواهانه چپ در ایران  و جهان را در دستور کار خود قرار داده است.

 جریانی که چپ است، عدالت اجتماعی را در مرکز فعالیت‌های خود قرار می‌دهد، آزادی‌خواه است و از حقوق دمکراتیک فردی و همگانی دفاع می‌کند. هم‌چنین بر این نکته نیز  تأکید شد که بحث در مورد شکست و یا ادامه پروژه وحدت هرچند مهم، اما تعیین‌کننده نیست و ما امروز همراه پروژه‌ای هستیم که جاری است و پیش می‌رود.

شرکت‌کنندگان در همایش بر نقش کنشگران چپ و اهمیتی که حضور آن‌ها در پروژه یافته تأکید نمودند و خواهان شرکت فعال‌تر همه کنشگران شدند .

در ارتباط با تعویق زمان برگزاری کنگره مشترک، حاضران ضمن انتقاد از به تأخیر افتادن تاریخ‌هایی که قبلاً از جانب هیئت برگزاری کنگره مشترک اعلام شده بودند، زمان جدید را مورد تائید قراردادند؛ ولی درعین‌حال ابراز داشتند که ضروری است برنامه‌ریزی امور با روشن‌بینی و آینده‌نگری به‌گونه‌ای باشد که نه‌تنها در زمان تعیین‌شده کنگره برگزار شود، بلکه، کنگره‌ای باکیفیت، با محتوا و شایسته بر پا شود،  تا بازتابی درخور داشته باشد.

در پایان این مباحث هیئت‌رئیسه همایش تأکیداتی را که در گفتگوهای شرکت‌کنندگان مطرح‌شده بود را قرائت کرد:

 - شرکت فعال‌تر در پیشبرد امر وحدت و لزوم تحرک بیشتر هیئت نمایندگی کنشگران چپ؛

- پیشبرد فعالیت‌ها و آکسیون‌های مبارزاتی و برپایی یادبودها، بزرگداشت‌ها و جلسات سیاسی با شرکت و همکاری سه نیرو؛

- تماس با افراد و جریانات سیاسی دیگر؛

- سرعت بخشیدن و شتاب دادن به روند وحدت؛

- تأکید بر اینکه ما خواهان جریانی چپ، آزادیخواه، عدالت‌طلب و دمکراتیک هستیم ؛

- تأکید بر اینکه مسئله وحدت امری برگشت‌ناپذیر است؛

- تأکید بر اینکه باید از بحث‌وجدل‌های تکراری و بی‌حاصل کاست و حرکت عملی در جهت پیشبرد امر وحدت نمود؛

در جلسه پیشنهاد شد بجای «سه جریان» از واژه «کوشندگان وحدت چپ» استفاده شود.

اکثریت‌قریب‌به‌اتفاق حاضران در همایش ضمن تأکید بر شرکت خود در کنگره مشترک وحدت از تمامی دوستان، یاران و رفقایی که همانند ما رنج سال‌ها پراکندگی را تحمل کرده‌اند و خواهان آن‌اند که نیروها و افراد دمکرات، آزادیخواه و چپ ایران علیرغم وجود اختلافات و فاصله‌ها کنار هم قرار گیرند، می‌خواهد که ما را در راهی که می‌رویم یاری رسانند .

همایش کنشگران چپ با انتخاب هیئت مسئولین به کار خود پایان داد.

هیئت مسئولین کنشگران چپ

24 مرداد 1396 (15 اوت 2017)

 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

نمی دانم که این فعل "یاری کنند" در انتهای گزارش، بطور جدی نوشته شده است و یا برحسب تعارفات معمول است. بهرحال اگر دوستان و رفقا خواهان "یاری" دیگران هستند لازم است که زمان و محل جلسات را چه حضوری و چه مجازی از قبل اعلام نمایند تا دیگران هم بتوانند "یاری" کنند. والا بدون حضور در جلسات، دیگران را تنها می توان به "دنباله روی " فراخواند.

گزارشی از همایش ادواری کنشگران چپ بیان می دارد که نشست کلن دومین گردهمایی کنشگران چپ در کمتر از یک سال اخیر جمعی برای وحدت بوده این تلاش در جای خود قابل تحسین است.اما کنشگران در دومین نشست خود آشکار نمی کنند که مشکلات و موانع روند وحدت کدامند و دلیل اینکه مسیر وحدت با شتابی آهسته ادامه دارد چیست. آیا بدون روشن شدن موانع و راهکارهای رفع آنها ادامه آرام روند قرار است به کدام مقصد مرحله ای برسد؟
هئیت مسئولین کنشگران چپ آشکار می کنند که واقعیت این است که ابهامات و اختلافات کمتر شده‌اند،ولی در ادامه اعلام نمی کنند ابهامات و ختلافات چندتا بوده و چه تعدادی از آنها حل شده اند
هئیت مسئولین کنشگران می نویسد در نشست کنشگران چپ تاکید بر " تماس با افراد و جریانات سیاسی دیگر؛" شده است. چرا از جریانات سیاسی دیگر نام برده نمی شود و اینکه منظور جریانات غیرچپ است و اگر هست که کدام جریان و اگر نیست نکند منظورتان تشکل های دیگر چپ است
در پایان تاکیدات می خوانیم " ما خواهان جریانی چپ، آزادیخواه، عدالت‌طلب و دمکراتیک هستیم ؛" قرار است این مظروف ها یعنی آزادیخواهی، عدالت طلبی و دمکراتیک در چه شکلی از ظرف یا به بیانی دیگر تشکیلات ریخته شود جبهه، تشکل بزرگ در قالب حزب چند گرایشی و یا اینکه باید بعد از مدتی که مظروف ها بلاظرف هستند برای آنها محلی را تعیین کرد.