. . . . . . . . . سياست

برای استفاده از فضای تبلیغاتی انتخابات و تبدیل آن به ضد خود میتوان با معرفی یک کاندید موازی با برنامه برگزاری رفراندوم و تشکیل مجلس موسسان در فضای انتخاباتی وارد شد. در خارج از کشور نهادن صندوق های سمبلیک رای در شهرهای مختلف و در ایران با پیش بینی عدم این امکان، یک راهپیمایی آرام در شهرهای بزرگ و پشتیبانی از کاندید موازی میتواند نقش تحریم کنندگان را از نظر تبلیغی برجسته کند و متقابلا تبلیغات و صحنه سازیهای حکومت را خنثی کند.

شعار رفراندم برای تغییر قانون اساسی با اینکه در محافل روشنفکری و نیروهای سیاسی با استقبال و توجه روبرو شد و صدها مقاله را در مدتی کوتاه با نظرات گوناگون به تحلیل خود کشاند، اما هنوز نتوانسته میلیونها نفری را که به عنوان نیرو و پشتوانه عملی شدن این شعارهستند، به سمت خویش جلب کند. مقصود با طرح این مطلب، نفی و مردود دانستن این شعار نیست بلکه هدف فرارویاندن و چگونگی بردن آن در میان مردم کوچه و بازار است.
همانطور که آگاه هستید، مدت زمان زیادی به انتخابات ریاست جمهوری نمانده است. هرچه به زمان برگزاری این انتخابات نزدیک میشویم، تبلیغات و تلاش برای بازارگرمی این نمایش افزوده میگردد . از طرف دیگربه نظرمیرسد که طرح رفراندوم روزهای داغ خود را سپری کرده است و هنوز با یک شعار فراگیر و مردمی فاصله زیادی دارد. سئوال این است که آیا ممکن است ، از انتخاباتی که میتواند با امکانات عظیم تبلیغاتی و شرکت بخشی از اصلاح طلبان حکومتی بر طرح رفراندوم سایه بیاندازد، فرصتی دیگر ساخت؟ پاسخ به این سئوال میتواند مثبت باشد اگر اهداف خود را قبل از گام گذاشتن در این عرصه به روشنی تعریف کنیم . اهدافی که نه برآرزوهای دور و دراز و نه بر خواسته های گروهی متکی باشد و بتواند بیشترین نیرو را بسیج کند.

این اهداف کدامند؟
یکی از این اهداف بردن شعار رفراندوم از فضای مجازی اینترنت به کوچه و بازار، خانه و مدرسه و دانشگاه است. بردن این طرح به درون تاکسی و اتوبوس و اداره و کارخانه است. ولی مشکل عمده این است که به جز اینترنت و تعداد اندکی از رادیو و تلويزیونهای ماهواره ای، امکان دیگری برای تبلیغ و تبدیل آن به یک خواست عمومی وجود ندارد. از طرف دیگر تا زمانی که این تنها یک طرح است و گوینده و چهره ای مشخص با مقبولیت عامه آن را نمایندگی نمیکند، به نظر نمیرسد که به جز محافل روشنفکری و دانشگاهی راه به دل عامه پیدا کند. تاثیر و نقش شخصیت در دگرگونیهای سیاسی ایران قابل انکار نیست، چه بهتر که این تاثیر در رساندن جامعه به آزادی و دمکراسی مورد استفاده قرار گیرد.
دومین هدف میتواند تحریم انتخابات باشد. از تحریم انتخابات مجلس هفتم با وجود موفقیت نسبی آن و عدم شرکت بخش وسیعی از مردم متاسفانه نتایج قابل لمسی به غیر از تعدادی آمار و ارقام بر جای نماند. تحریمی که این بار با وجود این امکان که کاندید بخشی ازاصلاح طلبان در آن شرکت خواهد داشت، ممکن است در بهترین حالت برای تحریم کنندگان نتایجی مشابه انتخابات مجلس هفتم ببار بیاورد. اگر به این مسئله تبلیغات و رای سازی و صحنه سازیهای رژیم راهم اضافه کنیم به نظر نمیرسد که چیز زیادی دست تحریم کنندگان را بگیرد.
پس چه باید کرد؟ آیا باید مثل اصلاح طلبان به امکانات موجود در حکومت رضایت داد و یا به هر حال برای پاسداری از نام نیک، انتخابات را مضحکه خواند و تحریمش کرد؟ این هر دو حالت یک بار در انتخاب مجدد خاتمی و یک بار در انتخابات دور هفتم مجلس اتفاق افتاد و همانطور که شاهد بودیم نتیجه دلخواه ببار نیامد.

یک پیشنهاد
برای استفاده از فضای تبلیغاتی انتخابات و تبدیل آن به ضد خود میتوان با معرفی یک کاندید موازی با برنامه برگزاری رفراندوم و تشکیل مجلس موسسان در فضای انتخاباتی وارد شد و اهدافی که در بالامطرح شد را پی گرفت. کاندید موازی نه محتاج تائید شورای نگهبان است و نه قرار است که آرایش به صندوقهای رسمی ریخته شود. در خارج از کشور نهادن صندوق های سمبلیک رای در شهرهای مختلف و در ایران با پیش بینی عدم این امکان، یک راهپیمایی آرام در شهرهای بزرگ و پشتیبانی از کاندید موازی میتواند نقش تحریم کنندگان را از نظر تبلیغی برجسته کند و متقابلا تبلیغات و صحنه سازیهای حکومت را خنثی کند. اولین ایرادی که احتمالا به این طرح گرفته خواهد شد این است که اگر مردم از این طرح استقبال نکردند چه ؟ عدم استقبال مردم بستگی کامل به چگونگی اجرا طرح دارد. مشخص است که اگر چهره انتخابی برای کاندیداتوری موازی مقبولیت عامه نداشته باشد، استقبال چندانی نخواهد شد. انتخاب درست این چهره نقش تعیین کننده خواهد داشت .اجماع تحریم کنندگان و تفاهم آنها بر سر یک نفر و استفاده از تمامی امکانات تبلیغی شانس این حرکت را افزایش خواهد داد. تاکید بر مسالمت آمیز و آرام بودن این حرکت بر تعداد همراهان خواهد افزود. از ابتکارات و راههای عملی تبلیغی که به وسیله مردم به کار گرفته خواهد شد نیز نباید غافل بود. دوم خرداد با این نوع ابتکارات پا گرفت. دومین ایرادی که مطرح خواهد شد، احتمال سرکوب گسترده رژیم و حمله آنان به راه پیمایان مسالمت جو خواهد بود. با توجه به اهمیت برگزاری انتخابات برای رژیم و احتمال به خشونت کشیده شدن فضای کشور و به هم خوردن و حد اقل زیر سئوال رفتن نتیجه انتخابات دست و پای رژیم را در این مورد خواهد بست و ریسک آن را با توجه به حساسیت جهانی به حداقل خواهد رساند.

تحریم کنندگان چه نیروهایی هستند؟
از اصلاح طلب رادیکال گرفته تا نیروهای مخالف خارج از نظام میتوانند جزو تحریم کنندگان باشند. اقدامات شورای نگهبان در رد احتمالی کاندید اصلاح طلب میتواند بخش چسبیده به قدرت را نیز با چراغ خاموش همراه این حرکت کند. اما نقش عمده به عهده جوانان و دانشجویان خواهد بود. نیروهای ملی و مذهبی با این حرکت همدل خواهند بود. در خارج از کشور نیز با گذاشتن صندوقهای سمبلیک رای در کشورهای مختلف امکانات تبلیغی وسیعی در سطح جهانی حاصل خواهد شد.

چه کسی برای کاندیداتوری موازی بهترین انتخاب خواهد بود؟
روی این شخصیت که جنبه کلیدی طرح را دارد میشود با گفتگو و تکیه بر آمار به نتیجه مطلوب رسید. در حال حاضر به نظر میرسد که آقای امیر انتظام از شانس بیشتری برخوردار باشد. با توجه به اینکه اول بار مسئله رفراندوم را ایشان مطرح کردند و به حق میتواند برنامه کاندیداتوری ایشان باشد. با توجه به پایداری 25 ساله امیر انتظام زیر شدیدترین فشارها و بعید بودن احتمال کنار گذاشتن این عقاید با ارعاب و تحدید.با توجه به مقبولیت نسبی ایشان در بین عامه و مخالفین حکومت، میتوان ایشان را کاندید اصلح تحریم کنندگان دانست.