فرخ نعمت پور

رئیسی، کُپی مخدوش احمدی نژاد

رئیسی با حرفهای اولین دور رقابت انتخابتی خود، نشان می دهد کە او نسخە و کُپی مخدوشی از تجربە احمدی نژاد است کە تنها برای بازگرداندن موقعیت جناح اصولگرایان و راست افراطی و بە همراە آنان تقویت بیشتر جایگاە رهبر نظام آمدە است. سخنان اولیە او نشان می دهند کە او حتی نتوانستە بر احمدی نژاد هم چیزی بیافزاید. تجربە رئیسی نشان می دهد کە او یک نیمە پوپولیست ـ نیمە پدرگرا (پاتریارکالیست) است کە نە در خدمت نظام مورد دلخواە خود، بلکە در خدمت جناحی از آن است کە بە گمان او تنها آن جناح معرف جمهوری اسلامی است و بس.

بخش: 

اردوغان بە سیم آخر زدە است!

در اولین نمایش "قدرت" بعد از پیروزی در رفراندوم ترکیە برای تغییر نظام پارلمانی بە نظام ریاستی، اردوغان و حاکمان وقت این کشور دست بە تحرکات خطرناک نظامی در بیرون از مرزهای کشور خود زدەاند. تحرکاتی کە در نوع خود جدیداند و نشان از ارادە و برنامە جدید 'آ ک پ' در دورە پیش رو دارند. آنان با گسیل کردن ٢٦ فروند هواپیمای نظامی، مناطقی را در کردستان عراق و کردستان سوریە کە نیروهای پ ک ک و نیروهای موسوم بە روژآوا در آن مستقراند را وحشیانە بمباران کردند و توانستند ضرباتی را بە گریلاهای کرد وارد کنند. اردوغان بلافاصلە تاکید کرد کە چنین حملاتی در آیندە ادامە خواهند داشت.

اشتباە شیرین

من هنوز هر روز با همان قطار ماندە در آن اتفاق نادر بە سر کارم می روم و برمی گردم. در میان همان سایەها کە کماکان گفتگوئی بی پایان در مورد من و سرنوشت من دارند با دخترکی در میانشان کە نصفشان معتقدند سالهای بسیار پیش مردە است و نصف دیگر بر این باور کە او حالا پیرزنی بیش نیست. اگرچە من دوست دارم بە خاطر ادامە اشتباە شیرینم، او را باز همان دخترک معصوم سالهای بسیار پیش در میان سایەها ببینم.

در تە و توی اندیشە سمبولیک

او در حالی کە از تعقیب پرواز پرندە در قفس با انگشتانش خستە شدە است، ناگهان بە این نتیجە می رسد (و این را در تە فکر خود بە تأثیرات جانبی سمبولیسم نسبت می دهد) کە شاید واقعا معناهای سمبولیکی هستند کە از واقعییات بیرون کشیدە می شوند و نە برعکس. دست می کشد، قفس را بە کنار پنجرە می آورد کە رو بە یک روز روشن بهاری در یک بهار بعد از زمستان، باز است. در قفس را باز می کند و می رود. می گوید شاید پرندە نیز در این لحظە همانند او بە این نتیجە رسیدە باشد کە احتمالا معناهای سمبولیکی از واقعییات بیرون کشیدە می شوند، نە برعکس. زیرا کە سمبولیسم بهرحال این فرصت و این مجال را هم می دهد،... بهرحال! بگذار اگر آن روز و آن بهار هم اگر هم نماند، اما باز بیاید،... بگذار بیاید!

ناسیونالیسم آشفتە کرد

با توجە بە تجربە نزدیک بە سە دهە اقلیم کردستان کە امروزی ترین آزمون و تجربە در جنبش مردم کردستان است، ناسیونالیسم در این دیار نە در شکل احزاب عمدە و نە در فرم موجود دولت اقلیم کردستان وجود نداشتە است. آنچە ما شاهدش بودەایم تنها استفادە کلامی از ایدە ناسیونالیسم و رفتار غیرناسیونالیستی در عمل بودە است. پس این تجربە نشان می دهد کە دوران ناسیونالیسم گذشتە است و برای حل مسئلە کردها باید در فکر راە چارە دیگری بود. راەکاری دیگر کە با وضعیت موجود بخواند و همزمان از تجربە اقلیم کردستان هم استفادە نظری و هم استفادە عملی کند.

روحانی خواهد ماند!

با توجە بە این دغدغە اصلی خامنەای می توان گفت کە برنامە حذف و شکست روحانی در دست نیست و آنچە ما شاهدش خواهیم بود چراغ سبز جریان حاکم در کل برای ماندگاری او، اما با یک موقعیت ضعیفتر است. خامنەای خوب می داند کە راەانداختن چرخهای اقتصادی کشور تنها با حضور یک جریان اعتدالگرا ـ اصلاح طلب اساسا ممکن است. زیرا کە چنین جریانی است کە می تواند در سیاست معتدلتر باشد و نظر مساعد غرب را بە شیوە نسبی جلب کند.

عشق قلبی، عشق اجباری

می توان گفت کە بە احتمال زیاد حسن روحانی در دور دوم نیز بە ریاست جمهوری خود ادامە خواهد داد، اما چنان کە گفتە شد خامنەای از صعود بیشتر اعتدالیون و اصلاح طلبان خشنود نیست و بنابراین دولت آیندە را دولتی بمراتب ضعیف تر و رام تر می خواهد. هجمە کنونی وی در همگامی با اصولگرایان و تندروها درست در این مسیر است، در مسیر ارتقا موقعیت آنان با استفادە از نفوذ موقعیت خود بمثابە رهبر نظام. در واقع، گرایش خامنەای بە طیفهائی همانند اعتدالیون و اصلاح طبان از روی ناچاری، تحمیل و تاکتیک بودە است. او بیشتر دل در گرو اصولگرایان دارد.

پیروز شکست خوردە!

در شرایط امروزین جهان، پیروزی یک جریان سیاسی، همزمان با فرض امکان در پیروزی دیگران نهفتە است. بە زبانی دیگر همە باید امکان حضور داشتە باشند تا بتوانند بر حسب توان پیشبرد خواستەهای خود، دوام قدرت سیاسی را واکسینە کنند. در غیر این صورت، نظامها روزی علیرغم همە تمهیدات فروخواهند ریخت.

مشوق یا مانع

داستایوفسکی جائی می گوید اگر خدا- واجب الوجود- نباشد، هر کاری ممکن است. حال خیلی سادە، سئوال می تواند این باشد کە مگر با وجود واجب الوجودی خدا کە تاکنون بخش مهمی از فرهنگ و کلتور بشری را در دستان خود گرفتە است، هر کاری عملا ممکن نشدە است؟

ذات گرائی پراگماتیست جمهوری اسلامی

کردها و حاکمیت ایران

در منطقە خاورمیانە روزبروز بیشتر بر ابعاد مسئلە کرد و توان آن افزودە می شود. با تضعیف دولتهای مرکزی در عراق و سوریە و موقعیت ژئوپولیتیک خاص پ ک ک در ترکیە و نیز دمکراسی ترکیەای، مسئلە کرد در این سە کشور بە فاکتور اساسی در تعیین خطوط تحولات این کشورها تبدیل شدە است. اگرچە علیرغم این وضعیت مناسب، جنبش کرد بنا بە موقعیت جدید خود با چالشهای جدی مواجە است کە هم از موقعیت درونی آن ناشی می شود و هم از موقعیت بیرونی اش کە راە را برای نفوذ و دست اندازیهای دولتهای منطقەای و جهانی بنوعی بازکردەاست.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور