بدرود با زنده‌ياد رفيق محمود بريالى

بهزاد کريمى

درگذشت نابهنگام شخصيت برجسته جنبش ترقی‌خواهانه و عدالت‌پژوهانه افغانستان – رفيق محمود بريالى، تأثر و تأسف ژرف همه آنانى را که به جنبش چپ تعلق دارند و با نام اين چهره ماندگار نهضت دموکراتيک افغانستان آشنا هستند، برانگيخته است. فقدان بريالى، دردى سنگين نه تنها براى دموکرات‌ها و عدالت‌خواهان کشور همسايه ما، که براى هر آن کسى است که از کار و پيکار نزديک به نيم قرنى اين بزرگمرد آگاهى دارد. از بين‌رفتن بريالى، دردى براى همه ما است؛ مايى که مى دانيم او از کادرهاى انديشه‌ورز و سازمان‌گر و از رهبران توانمند و تأثيرگذار نهضت ترقی‌خواهانه و عدالت‌جويانه معاصر افغانستان بود. از ميان برخاستن بريالى، اندوهى براى همه ما است؛ مايى که وى را از آندست رهبرانى مى شناسيم که بدون درنگ بر جايگاه و عملکرد تاريخى آنان، فهم تاريخ نهضت متعلق به آنها دشوار مى نمايد.
ما فداييان خلق ايران (اکثريت) از اين شانس برخوردار بوده‌ايم که اين چهره بيادماندنى نهضت مترقى و چپ افغانستان را از نزديک بشناسيم و با وى در پيوندى تنگاتنگ باشيم؛ چه آنگاه که همراه يارانش در موضع بسيار حساس رهبرى افغانستان قرار داشت و چه آن زمان که از موضع اپوزيسيون و در موقعيت دشوار مهاجرت سياسى و وضعيت تحمل انواع فشارهاى مريى و نامريى، حتى يک لحظه هم از تکاپو عليه نيروهاى ارتجاعى حاکم بر کشورش باز نيايستاد. در ذهن ما، رفيق بريالى مظهر وفادارى به آرمان‌هاى چپ و عدالت‌خواهى و در همانحال فشرده سالها تجربه سياسى ارزشمند بود و همچنان هم مى ماند. دو نشانه برجسته اين يار گرانقدر ما که همواره در خاطر ما خواهد ماند چنين‌اند: يک، ياری‌هاى بی‌دريغ وى به نمايندگى از حزب دموکراتيک خلق افغانستان و مردم مهمان‌دوست اين کشور نسبت به ما آنگاه که سالهايى از مهاجرت سياسى بخش از اعضاى سازمان ما در کشور همسايه افغانستان مى گذشت؛ و دوم، اميدپراکنى پيوسته وى در ميان اطرافيانش به ويژه در اين آخرين سالها و ماههاى زندگى، درست آن هنگامى که خود از درون با بيمارى جانکاه و فرساينده دست و پنجه نرم ميکرد و از دردهاى بسيار رنج مى برد.
من بنام همه فداييان خلق ايران (اکثريت) در اين لحظات جانگداز واپسين وداع با اين رفيق از دست رفته ولى همواره به ياد ماندنى، خطاب به همه شما عزيزان سوگوار اعلام مى کنم که سوگ شما، سوگ ما نيز است و اين اندوه، اندوه مشترک همه ما است. ما اين فقدان بزرگ را به ويژه به همرزم و همسر رفيق بريالى، رفيق اززشمندمان – جميله ناهيد، و به فرزندان برومند ايشان رومان و مريم عزيز، عميقاً تسليت مى گوئيم و براى همه رفقا و دوستان افغانی‌مان که داغدار درگذشت نابهنگام محمود بريالى هستند، همانى را آرزومنديم که بريالى مظهر آن بود: پايدارى و استقامت!

بيست و يکم آذر ماه ١٣٨۵