پرسش های پاسخ نگرفته

پيرامون درگيری های نظامی اخير در روستاها و مناطق کردستان ايران

طی هفته های اخير خبر چند درگيری نظامی ميان نيروهای سپاه پاسداران و پيشمرگه های حزب دمکرات کردستان ايران در نقاط مختلف کردستان در رسانه ها منتشر شده است. با آمار مختلفی که ارگانهای رسمی از هر دو طرف اعلام کرده اند، می توان يقين داشت که ده ها نفر در اين درگيری ها کشته شده اند.

 فرماندهان سپاه پاسداران و مقامات مسئول در جمهوری اسلامی، علت درگيری های مسلحانه را ورود " اشرار و نيروهای ضدانقلاب" وابسته به اسرائيل و آمريکا و دشمنان منطقه ائی ايران، در روستاها و شهرهای کردستان اعلام کرده اند. در مقابل در اطلاعيه های رسمی که از شورای نظامی حزب دمکرات کردستان ايران صادر شده وقوع درگيری ها را تاييد و گقته شده است که نيروهای حزب در دفاع از جان خود در مقابل حملات پاسداران به تيراندازی مبادرت کرده اند.

 ارگان های رسمی و سخنگويان حزب دمکرات کردستان ايران حضور نيروهای حزب در روستاها و اطراف شهرها را که "به منظور انجام فعاليت های تبليغی ـ تشکيلاتی، حضور در ميان مردم و دفاع از مبارزات آنان صورت می گيرند"، فصل نوينی از تداوم مبارزات هميشگی مردم کرد برای بدست آوردن حقوق خود دانسته اند که در پی پيام نوروزی امسال دبير اول حزب، آقای مصطفی هجری، آغاز شده است.

 بي شک سياست های تبعيض آميز و سرکوب گرانه حکومت های ايران چه در دوران قبل از انقلاب و چه پس از آن، برآورده نشدن مطالبات برحق کردها، عدم امکان حضور آزادانه و دمکراتيک اقوام و مليت های مختلف ايران از جمله مردم کردستان در حيات سياسی و مشارکت در برنامه ريزی های اقتصادی و فرهنگی، برخورد نظامی ـ امنيتی از جانب حکومتيان، عدم تحقق وعده های حسن روحانی، عامل اصلی در ايجاد نابسامانی های اجتماعی و سياسی بطور عام و درگيری های نظامی اخير بطور خاص بايد دانست.

 از سوی دیگر برآمد اخیر حزب دموکرات کردستان ایران و توضیحات اعلامیه ها و سخنگویان آن در این باره، نه تنها به روشنی وضع کمکی نرسانده، بلکه پرسش های بسیاری را برانگیخته است که تاکنون از جانب حزب بی پاسخ مانده اند. پرسش هائی که هم متوجه انسجام سیاست حزب، هم متوجه واقع بینی در ارزیابی های آن از وضعیت حاضر و هم متوجه اشراف آن نسبت به پیامدهای این برآمدند. از جمله این که روشن نشده است:

 ـ دلایل مشخص تغییر رویکرد حزب ـ منعکس در پیام نوروزی آقای هجری ـ که ظاهراً اکنون توسل به اسلحه را ولو برای پشتیبانی از فعالیت های تبلیغی – تشکیلاتی ... ایجاب می کند، و الزامات جدید برای این رویکرد کدام اند؟

ـ حزب دموکرات کردستان ایران کدام دورنمای مشخص مثبت را در سایۀ رشد خشونت و نظامی شدن فضای کردستان و در شرايط کنونی خاورميانه که ناآرامی، کشتار و عدم ثبات سياسی دامنگير تعداد زيادی از کشورهای منطقه از جمله همسايگان نزديک به ايران شده است، از برآمد اخیر خود ترسیم می کند؟

ـ سیاست کلان حزب برای تحول دموکراتیک ایران و احقاق حقوق ملی مردم کردستان از مجرای مبارزات درونی مردم، چگونه این برآمد را توضیح می دهد؟

ـ محتمل ترین پیامدهای آن را برای فعالیت سیاسی و مدنی در کردستان، که همانا تشدید فشار جمهوری اسلامی بر فعالان این عرصه ها، تنگتر کردن میدان برای جامعۀ مدنی، انتساب هر فعالیت مخالفان سیاسی به قدرت های خارجی و از این دست خواهد بود، چگونه توضیح می دهد؟

 سازمان ما راه حل مورد نظر خود برای پاسخگويی به چالش ملی ـ قومی و رفع تبعيضات موجود را  لغو قوانين تبعيض آميز، استقرار ساختاری غيرمتمرکز و واگذاری حق تصميم گيری به ايالت ها و مناطق ملی ـ قومی می داند. شيوه رسيدن به اين اهداف با اتکا به جنبش دمکراسی خواهی در سراسر کشور، پيگيری مطالبات سياسی ـ مدنی از طرق مختلف و با دوری از خشونت، ثمربخش خواهد بود.

 ما از رهبری حزب دمکرات کردستان ايران، با توجه به مسئولیت خطیری که به اعتبار جايگاهش در مبارزات مردم کردستان دارد، انتطار و توقع داريم تا نسبت به پيامدهای منفی و زيانبار درگيری نظامی در کردستان ايران، مکثی دوباره کند، پرسش هائی را که برآمد اخیر آن برانگیخته است پاسخ گوید و تداوم مبارزات برحق مردم کرد را در گفتگو، همفکری و اشتراک مساعی با ديگر نيروهای سياسی در کردستان و سراسر ايران پيگيری کند. مشکل و چالش مناطق ملی ـ قومی با مبارزه مسلحانه حل نخواهد شد.   

 هيئت سياسی ـ اجرايی سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)

٨ ژوئيه ٢٠١٦ (١٨ تير ١٣٩٥)

 

 

 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

دوستان حزب دمکرات کردستان ایران ملاخظه بفرمایند، اتخاذ مشی براندازی اگر در برهه کنونی شمول حاکمیت تهران نمی شود ولی زمانی که برای اندازی قرار بسترسازی کند تا از نوک مگسک تفنگ یا مبارزه مسلحانه با رژیم بگذرد، آنهم در شرائطی که مبارزه مسلحانه بدون پشتوانه مردمی هم باشد حال بگذریم که جهان امروز و جان آدمیان در خدمت مبازره مسلحانه توده ای نیست و نمی تواند باشد، زیرا اعتقاد راسخ مردم به این سمت رسیده است که هیچگاه مقابله مسلحانه نتوانسته و نمی تواند محور مبارزه با هر رژیم و حتی رژیم اقتدارگرای جمهوری اسلامی قرار گیرد. دوستان کرد! اصول مبارزاتی مشی مسلحانه آن زمان که دارای روائی بود تاکید بر این داشت که اقدامات مسلحانه خاص هر اوضاع نبوده و فقط در شرائطی خاص میتواند تاثیرگذار باشد که نخست برخوردار از پششتوانه توده ای آنهم با شرکت گسترده و اختیاری مردم همراه باشد. دوم اینکه تعادل قوا در جامعه و ساخت قدرت بهم خورده باشد و بین حاکمیت و مردم فاصله ای به طول دیوار چین بوجود آید. از رهبری حزب دمکرات کردستان ایران می پرسم اگر واقعا بنابه درک خود به مشی مبارزه مسلحانه روی آورده اید کدام یک از دو مولفه موثر را در وضعیت کنونی ایران می بینید؟ شک نکنید، فقدان دو شرط لازم باعث مبارزه مسلحانه جدا از توده می شود که از یکسو باعث تهییج توده ها نشده بلکه آرامش آنها را به خطر انداخته و در نتیجه تقابل توده ها با به اصطلاح پیشرو را بدنبال دارد. شک نکنید مردم کردستان بیشتر دلخوش مبارزه مدنی هستند و در صورت اصرار شما مطمئن باشید مردم در برابر شما قرار می گیرند و از سوی دیگر حاکمیت نیز نیاز ندارد شرائط را بهانه و فرصت سرکوب شما تلقی کند. بدون تردید مشی مسلحانه، بخودی خود ضربات جبران ناپذیری به جنبش توده ای وارد می سازد، همانگونه که قبلا آورده بود. به تجربه سازمان مجاهدین خلق در 30 تیر 1360 برگردید. در آن روز سازمان با حرکت سکتاریستی ومخالف منافع مردم، رژیم را وارد فاز درگیری نمود. در آن سالیان سازمان مجاهدین دچار خطای محاسباتی شد و بدون سنجه توان واقعی هواداران اقدام به مبارزه مسلحانه نمود ولی از همراه کردن مردم بازماند و رجوی ماند و حوضش. حتی تجربه پ. ک . ک در ترکیه درس آموزی بسیار دارد. شما به حرکت مردم کردستان سوریه نگاه نکنید و از آن تجربه پارادایم سراسری و خاص ایران استخراج نکنید. درست است که کردهای سوریه در صف جدا از حاکمیت مبارزه ای را تدارک دیدند چون قبلا حاکمیت بشار اسد آغاز کرده بود یعنی مبارزه با اشکال تروریسم متهاجم به سوریه. دقیق نگاه کنید! کردهای سوریه ناچار بودند بطور جدا از حکومت مرکزی مبارزه ای را آغاز کنند که البته در آن بشار اسد مخاطب نبود. بشار اسد و کردهای سوریه همزمان در دو صف جدا، در جبهه دور از هم ولی باهم بر علیه دشمن واحد می جنگیدند، ضمنا در این راه اگر حمایت روسیه و آمریکا نبود قطعا کردهای سوریه نظیر کردهای اقلیم مغلوب داعش می شدند موضوع دیگر که باعث ترغیب حزب دمکرات کردستان ایران به مشی مسلحانه شده است منظور کردن حمایت دول قدرتمند از حزب دمکرات کردستان ایران است؟ پیشینه چشم بستن به حمایت قدرت های غربی را در قالب نامه دبیرکل حزب مزبور باید جستجو کرد. آقای هجری در گذشته ای نه چندان دور طی نامه ای به رئیس جمهور سابق امریکا آقای "جرج بوش" انتخاب مجددشان به ریاست جمهوری را تبریک می گوید و خواستار حمله نظامی قدرت خارجی به ایران جهت تغییر رژیم جمهوری اسلامی می شوند. همچنین سال گذشته میلادی بازهم آقای هجری سفری به امریکا مذاکرات و گفت و شنودی با اعضای سنا و کنگره امریکا داشته اند. باید به دوستان کرد ایرانی یادآوری کنم قدرت های خارجی در راستای منافع خود تصمیم سازی کرده و عمل می نمایند. واژه "منافع ملی" خود گویای این ادعا میباشد. نتیجه اینکه قدرت خارجی در پی منافع خود حرکت کرده و جز تامین منافع خود به چیز دیگری اهمیت نمی دهند.