توطئه سکوت در مورد اعدام نيروهای چپ در کشتار ٦٧

نيروهای چپ از تاريخ و از صحنه سياسی کشور حذف شدنی نيستند

بعد از گذشت ٢٨ سال، کشتار سال ٦٧ با انتشار فايل صوتی آیت الله منتظری وسيعأ به حوزه عمومی و رسانه ها راه يافت، سپهر سياسی کشور را تحت تاثير قرار داد و به عنوان بزرگترين جنايت در حيات جمهوری اسلامی در تاريج تثبيت گرديد. اين جنايت سهمگين ديگر غيرقابل انکار است. سکوت سرگردگان رژيم در طی نزديک به سه دهه گذشته، نتوانست اين فاجعه ملی را به کنج فراموشی بسپارد. با وجود اينکه چند هفته از انتشار فايل صوتی می گذرد، فاجعه ملی هنوز موضوع روز است و حکومتگران هم چنان برای توجيه جنايت خود در تلاشند.

فايل صوتی چنان سند گويائی بود که سرکردگان رژيم نتوانستند به انکار کشتار ٦٧ بپردازند. آن ها اعدام ها را تنها به مجاهدين نسبت دادند، سخنی از کشتار نيروهای چپ به ميان نيآوردند و لشکرکشی مجاهدين و سياست های ديروز و امروز آن سازمان را وسيله توجيه کشتار زندانيان سياسی قرار دادند. در حالی که زندانيان نه در لشکرکشی مشارکت داشتند و نه به اقدامی دست زده بودند که از نظر قوانين جمهوری اسلامی حکم اعدام را داشته باشند. آن هائی که در بيدادگاهای رژيم حکم اعدام گرفته بودند، مدت ها قبل از مرداد و شهريور سال ٦٧ حکم شان به اجرا گذاشته شده بود. هزاران زندانی که توسط هيئت مرگ به چوبه های دار سپرده شدند، محکوم به اعدام نبودند. عده زيادی از آن ها محکوميت های سبک داشتند و يا دوره محکوميت خود را سپری کرده بودند.

گرچه بيشترين اعدام ها در سال ٦٧ از سازمان مجاهدين خلق بود، اما صدها تن از نيروهای چپ اعدام و بيش از ١٥٠ تن از اعضاء سازمان ما اعدام شدند. آن ها نه به اقدام مسلحانه دست زده بودند و نه به آن باور داشتند. کشتار آن ها به خاطر عقايد و دفاع از موضع سياسی شان بود. سردمداران رژيم عامدانه در مورد کشتار نيروهای چپ سکوت می کنند تا این جنایت را به حمله سازمان مجاهدین نسبت دهند.

توطئه سکوت در مورد نيروهای چپ و تلاش برای طرح نشدن آن ها در رسانه ها، سياست وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه است. آن ها به حساب اينکه با فروپاشی اتحاد شوروی و سرکوب شديد احزاب و سازمان های سياسی چپ، جريان چپ در ايران از صحنه سياسی کشور حذف شده و يا چندان تاثيرگذار نيست، جلو طرح نيروهای چپ در رسانه ها را می گيرند. در مورد کشتار ٦٧ نيز همين سياست را در پيش گرفته اند.

در حالی که بيشترين فعاليت در افشاء کشتار دسته جمعی زندانيان، زنده نگهداشتن ياد قربانيان، برافراشتن پرچم دادخواهی و مراجعه به مجامع بين المللی توسط نيروهای چپ صورت گرفته است. خاوران به همت خانواده قربانيان نيروهای چپ به مدرک جنايت هولناک جمهوری اسلامی تبديل شده است. چگونه می توان با وجود خاوران، در مورد اعدام شدگان چپ توطئه سکوت را در پيش گرفت.

حکومتگران با توطئه سکوت نمی توانند برکشتار صدها تن از نيروهای چپ سرپوش بگذارند. هم چنانکه قادر نشدند کشتار ٦٧ را کتمان سازند و بالاخره با انتشار فايل صوتی بعد از ٢٨ سال به اين اقدام هولناک اعتراف کردند. به باور ما، نيروهای چپ از تاريخ و از صحنه سياسی کشور حذف شدنی نيستند.

هيئت سياسی ـ اجرائی سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)

٩ شهريور ١٣٩٥ (٣٠ اوت ٢٠١٦)

 

افزودن نظر جدید