لبخند تلخ اصلاح‌طلبان‌به تصميم روحانی

آرمان امروز- مطهره شفیعی: دولت در حالی اقدام به تغییراتی در وزرای خود كرد كه این تغییرات از لحاظ دیدگاه فكری آنچنان محسوس نبود و بار دیگر حلقه نیاوران در اولویت رئیس‌جمهور برای این تغییرات قرار گرفت. حلقه نیاوران همان مردانی بودند كه در سال ۹۲ در اطراف روحانی بودند؛ چرا كه در مركز تحقیقات استراتژیك تحت مدیریت او فعالیت می‌كردند و پس از پیروزی روحانی به پاستور راه پیدا كردند. در آن برهه انتقاداتی به روحانی وارد آمد؛ چرا كه او توجه لازم به سبد رای خود نداشت كه اگر حمایت اصلاح‌طلبان نبود، این میزان رای به او تعلق نمی‌گرفت. به هر حال با توجه به اینكه اهداف اصلاح‌طلبان فراتر از حضور در كابینه و در راستای اصلاح امور كشور بود بی مهری در استفاده از آنان در كابینه را نادیده گرفتند و وعده همكاری به وزرای دولت دادند كه اكثریت آنها از حلقه نیاوران بودند. اصلاح‌طلبان در برهه‌های مختلف برای دفاع از كابینه روحانی مورد هجمه دلواپسان قرار گرفتند اما به عهد خود پایبند ماندند و در گام بعدی تلاش كردند تا مانعی كه دلواپسان در بهارستان برای دولت برپا كرده بودند را از میان بردارند كه برای نیل به این هدف، با قدرت زیادی در انتخابات مجلس دهم شركت و كرسی‌های بهارستان را از آن خود كردند تا دولت برای ادامه فعالیت‌های خود كه نیاز به همراهی مجلس داشت با مشكلات كمتری مواجه شود. پس از اینكه مجلس دهم همسو با سیاست‌های دولت تشكیل شد، اصلاح‌طلبان توصیه‌هایی به رئیس‌جمهور كردند كه از جمله آنها تغییراتی در تركیب وزرا بود كه روحانی هم همین مسیر را طی كرد. در حالی كه بسیاری در انتظار بودند تا این بار روحانی از اصلاح‌طلبان در این تغییرات بهره بگیرد و وزرای مدنظر خود را از میان اصلاح‌طلبان انتخاب كند، اما باز هم اعضای حلقه نیاوران مدنظر رئیس‌جمهور قرار گرفت و سه گزینه پیشنهادی خود را كه شامل صالحی امیری، سلطانی‌فر برای وزارتخانه‌های ارشاد و ورزش و جوانان و به احتمال زیاد محمد علی نجفی برای وزارت آموزش و پرورش می‌شود روز یكشنبه در مجلس معرفی خواهد كرد و باز هم اصلاح‌طلبان سكوت كردند تا خللی در برنامه‌های دولت پدیدار نشود.

طلوع كارگزاران در زمان‌های خاص!

نكته قابل تامل ظهور كارگزاران در زمان‌هایی است كه موضوع انتصاب و یا امتیازات دیگر مطرح است. حزب كارگزاران را به عبارتی می‌توان حزب موسمی دانست؛ بدین معنا كه در برهه‌های حساس كه شاید هزینه‌ای به احزاب اصلاح‌طلب وارد شود، این حزب تمایل چندانی به دیده شدن ندارد اما به محض اینکه زمان تصمیم‌گیری برای انتخاب فردی در یك جایگاه می‌رسد تحریكات این حزب بیش از سایرین دیده می‌شود. غلامحسین كرباسچی كه چندان تمایلی به سخن گفتن با رسانه‌ها ندارد در این مقاطع از گفت‌وگو با رسانه‌ها پرهیز نمی‌كند. نكته قابل تامل این است كه برخی اعضای این حزب كه در سه سال هجمه به دولت سكوت را بر هر مولفه‌ای ترجیح داده بودند اكنون خود را موظف به دفاع از دولت می‌دانند، چنان كه غلامحسین كرباسچی اخیرا در پاسخ سوال یكی از نشریات مبنی بر اینكه «آیا یا تحلیل اصولگرایان رئیس‌جمهور درحال تغییر فاز سیاسی از اصلاح‌طلبان به اصولگرایان است؟»گفته بود: «فكر می‌كنم این تحلیل را هر كسی كه مطرح می‌كند، خودش هم آن را قبول ندارد. به این دلیل كه اگر اصولگرایان این تحلیل را قبول داشتند كه آقای روحانی اصولگراست و حرف اصلاح‌طلبان برایش اهمیتی ندارد، دلیل نداشت كه آن‌قدر با آقای روحانی مخالفت كنند و نقدهایی كه واقعا به دولت وارد نیست را نسبت به دولت مطرح كنند. اگر اصولگرایان این تحلیل‌ها را می‌كنند، به نظر من حرف خودشان را باور ندارند.» این پاسخ كرباسچی را می‌توان از جهاتی در راستای نزدیك نشان دادن این جریان به روحانی معنا كرد تا اصلاح‌طلبان دیگر آن‌چنان انتقادی به استفاده نكردن روحانی از نیروهای آنان برای ورازتخانه‌ها نداشته باشند.

نجفی خوب است اما بقیه هم بودند

اگر چه به احتمال زیاد روز یكشنبه محمدعلی نجفی به عنوان گزینه رئیس‌جمهور برای تصدی وزارت آموزش و پرورش معرفی می‌شود كه عضو ارشد حزب كارگزاران و دارای سوابق مدیریتی خوبی است و تردیدی در توانایی‌های او نیست اما به غیر از او گزینه‌های دیگری در میان اصلاح‌طلبان بودند كه شایستگی حضور دراین جایگاه را داشتند و پیش از این هم در این جایگاه كارنامه قابل قبولی ارائه داده بودند، اما ظاهرا روحانی حلقه تعریف شده‌ای دارد كه انتخاب گزینه‌هایی خارج از آن برایش چندان امكانپذیر نیست و در حالتی بدبینانه می‌توان این موضوع را مطرح كرد كه برخی برای چنین انتصاب‌هایی به روحانی فشار وارد می‌كنند.

كارگزاران، محور شورای اصلاحات!

به نظر می‌رسد آنچه این روزها درباره تحركات حزب كارگزاران منتشر می‌شود به شكلی است كه می‌توان با در كنار هم قرار دادن آنها به یك زنجیره متصل به هم دست پیدا كرد. مانند خبر دیروز كه بر مبنای آن «حزب كارگزاران سازندگی به مدت سه ماه ریاست شورای هماهنگی جبهه اصلاحات را بر عهده خواهد داشت.» عضو شورای مركزی حزب كارگزاران و سازندگی اظهار كرد: «از روز شنبه اول آبان‌ماه به مدت سه‌ماه دبیركل حزب كارگزاران سازندگی رئیس دوره‌ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات است.» یدا... طاهرنژاد گفت: «ریاست این شورا به صورت دوره‌ای و نوبتی به احزاب و تشكل‌های عضو واگذار می‌شود. این روند بر اساس حروف الفبا پیش رفته تا این دوره نوبت حزب كارگزاران شده است.» طاهرنژاد همچنین اظهار كرد كه«هفته آینده اولین جلسه شورای هماهنگی جبهه اصلاحات به ریاست غلامحسین كرباسچی برگزار خواهد شد.» از این خبر می‌توان برداشت كرد كه كارگزاران از فرصت ریاست در شورای هماهنگی جبهه اصلاحات در جهت قانع كردن اصلاح‌طلبان برای حضور نداشتن در تركیب كابینه استفاده خواهد كرد.

لبخند تلخ اصلاح‌طلبان

در نهایت باید اذعان داشت كه لبخند اصلاح‌طلبان به روحانی نه از سر رضایت آنها از نگاه كمرنگ رئیس‌جمهور به نقش این جریان درسیر موفقیت‌های دولت، بلكه برای امیدبخشی به جامعه در انتخابات ۹۶ است. اصلاح‌طلبان طی سال‌های فعالیت خود با فراز و فرودهای زیادی مواجه بودند كه نتیجه آن افزایش اراده آنها در پیمودن مسیر اصلاحات بود. اصلاح‌طلبان امروز اگر هم از تصمیم رئیس‌جمهور رضایت نداشته باشند اما می‌دانند كه باز هم برای آرامش جامعه و ادامه مشی اعتدالی باید سكوت وهمراهی كنند و به عبارتی در پشت پرده كمك‌رسان مردان روحانی باشند.

 

منبع: 
آرمان امروز

افزودن نظر جدید