گفتگو با بهروز خليق(٦) پیرامون کنفرانس واشنگتن، درخواست کمک رضا پهلوی از اسرائیل، افشاگری سیمور هیرش در مورد سازمان مجاهدین و مذکرات استانبول

گفته آقای شهريار آهی در برنامه افق صدای امريکا، اين شبهه را در بين فعالين سياسی به وجود آورد که گويا سازمان در کنفرانس واشنگتن (مهرداد مشايخی) شرکت دارد. آيا سازمان در اين کنفرانش شرکت داشت؟

در کنفرانش واشنگتن (مهرداد مشايخی) دعوت از فعالين سياسی صورت گرفته بود و نه از احزاب و سازمان های سياسی. تعدادی از دعوت شدگان تعلق حزبی و سازمانی داشتند و نه نمايندگی. به گفته برگزارکنندگان کنفرانس، برخی از آنان حامل پروژه معين از جانب حزب و سازمانشان بودند. مراجعه ای به سازمان ما صورت نگرفته بود، لذا نماينده ای از جانب سازمان در آن کنفرانس شرکت نداشت و سازمان هم کسی را برای شرکت در آن نفرستاده بود. مشارکت در کنفرانس به صفت فردی بوده است. متاسفانه آقای شهريار آهی در برنامه افق صدای امريکا از حضور پررنگ سازمان در کنفرانس صحبت کرد که نادرست بود. از جانب دبيرخانه شورای مرکزی در همين رابطه، نامه زير به برنامه افق ارسال شد و از اقای سيامک دهقان پور خواسته شد که اين نامه به اطلاع بينندگان رسانده شود.

 

خدمت آقای سيامک دهقانپور!

اختصاص برنامه افق به نيروهای اپوزيسيون کار مثبت و ارزنده ای است که اميد است تداوم پيدا کند.

در برنامه ای که شما پيرامون کنفرانس واشنگتن در روز پنجشنبه ٥ آوريل برگزار کرديد، مطالبی توسط آقای شهريار آهی در مورد سازمان ما بيان گرديد که شبهه آفرين بود:

١. آقای آهی از حضور پررنگ سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) در کنفرانس واشنگتن سخن به ميان آورد. در حالی که نماينده ای از سازمان ما در کنفرانس مشارکت ندارد و سازمان هم کسی را برای شرکت در آن نفرستاده است.

٢. طرح اينکه گويا سازمان های سياسی از جمله سازمان ما در انتخاب نماينده برای شرکت در کنفرانس ها با مشکلات درونی روبرو هستند، غير واقعی است.

٣. به گفته برگزارکنندگان کنفرانس، اعتماد آفرينی در بين نيروهای اپوزيسيون، يکی از اهداف برگزاری کنفرانس است. اما ايجاد شبهه و طرح غيرواقعی مسائل، به اعتمادآفرينی و نزديکی نيروهای اپوزيسيون کمک نمی کند.

 

از شما درخواست می شود که اين اطلاع را در برنامه روز دوشنبه افق اعلام کنيد.

 

دبيرخانه شورای مرکزی سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)

٨ آوريل ٢٠١٢

 

اين متن در برنامه بعدی افق قرائت نشد و مسئله بگونه ای بيان گرديد که گويا ما نسبت به عدم دعوت از سازمان معترض هستيم. در حالی که اعتراض ما نه به عدم دعوت، بلکه نسبت به طرح حضور پررنگ سازمان در کنفرانس بود.

 

 

پيرامون دخالت دولتها در تحولات سياسی کشور بحثهائی در بين نيروهای اپوزيسيون جريان دارد. اخيرا آقای رضا پهلوی در مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی اسرائیلی مخالفت خود را با حمله نظامی به ایران اعلام کرده ولی از دولت اسرائيل خواسته است که به جای بمباران ایران به اپوزیسیون کمک کند. نظر سازمان در اين مورد چيست؟ مخالفت آقای رضا پهلوی با حمله نظامی به ايران، موضعی است مثبت و  همسو با بخش اعظم نيروهای اپوزيسيون. اما درخواست کمک او از دولت اسرائيل به اپوزيسيون، اقدامی است ناپسند و مغاير با نگاه و سياست اکثريت نيروهای اپوزيسيون. آقای رضا پهلوی نه نماينده اپوزيسيون است و نه بخش اعظم نيروهای اپوزيسيون چنين درخواستی از دولت های خارجی از جمله دولت اسرائيل دارند. او طبعا از جانب خودش می تواند چنين سخنانی بر زبان راند ولی نبايد آن را به حساب اپوزيسيون ايران جا بزند.

سازمان ما به عنوان يکی از نيروهای اپوزيسيون، مخالف سرسخت گرايشی است که می خواهد تحولات سياسی در کشور با تکيه به دولت های خارجی رقم خورد. وارد کردن دولت های خارجی در معادلات سياسی کشور، اعتماد در بين نيروهای سياسی را می شکند، به روند دمکراتيک زيان می زند و می تواند پيآمدهای فاجعه بار برای کشور ما داشته باشد. ما با اين گرايش که حاميانی در بين نيروهای سلطنت طلب و جمهوريخواه دارد، مرز داريم.

تحولات سياسی در طرد استبداد و استقرار دمکراسی در کشور ما اساسا بايد با تکيه به جنبش های اجتماعی، نيروهای سياسی و طبقات و گروه های اجتماعی داخل کشور صورت گيرد.

 

اخيرا سیمور هرش در مقالهای که روز ششم آوریل در نیویورکر منتشر شده، نوشته است که علیرغم آن که مجاهدین خلق در لیست گروه های تروریستی دولت آمریکا قرار دارند، اما در صحرای نوادا آموزش دیده و با همکاری موساد و استفاده از اطلاعات آمریکا در عملیات تروریستی در ایران مشارکت داشتهاند. شما اطلاعی از آن داريد و نظر سازمان نسبت به مسائل مطروحه چيست؟

ما اطلاع مشخصی در اين مورد نداريم و نمی توانيم آن را تائيد و يا تکذيب کنيم. در اين مطلب سيمور هيرش به موضوع مهم ديگری هم اشاره کرده است. آنهم در مورد افشاگری سازمان مجاهدین در سال ۲۰۰۲ در رابطه با پروژه هسته ای رژيم ايران. سيمور هرش نوشته است محمد البرادعی که در آن زمان مدیرعامل سازمان انرژی اتمی بود، "بعدها به او اطلاع داده بودند که موساد منبع تامین این اطلاعات بوده است".

سازمان مجاهدين از سال ٢٠٠١ و بعداز خلع سلاح شدن پايگاه اشرف، مدعی است که عمليات نظامی را کنار گذاشته  و در سال های گذشته نيروی خود را برای خارج کردن نام خود از ليست گروه های تروريستی متمرکز کرده است.

اما نوشته سيمور هيرش حاکی از آن است که:

ـ بين سازمان مجاهدين و موساد رابطه نزديکی وجود دارد و موساد اطلاعات و اسناد مربوط به پروژه هسته ای ايران را در اختيار مجاهدين می گذارد تا از کانال آن ها انتشار پيدا کند. مجاهدين هم پذيرای چنين اقدامی هستند.

ـ همکاری نزديکی بين سازمان مجاهدين و پنتاگون وجود دارد و پنتاگون هم برای پيشبرد برنامه هايش در ايران از مجاهدين بهره می گيرد و مجاهدين هم تن به برنامه های پنتاگون می دهند.

ـ مجاهدين عمليات نظامی در داخل کشور را رها نکرده اند.

ـ مجاهدين با همکاری موساد در عمليات تروريستی در داخل کشور مشارکت دارند.

افشاگری سيمور هيرش، ادعای سازمان مجاهدين مبنی بر کنار گذاشتن عمليات نظامی در داخل کشور را زير سئوال برده و مسائل جديدی که در بالا به آن اشاره شد، به ميان آورده است. سازمان مجاهدين لازم است رسما در مورد ميزان اعتبار ادعاهای سيمور هيرش نظر دهد و صحت و سقم آن ها را مشخص کند.

 

مذاکرات ايران و کشورهای ٥+١ در ترکيه در فضای مناسبی برگزار شد. سازمان چه ارزيابی و موضعی نسبت به اين مذاکره دارد؟

اين بار برخلاف نوبت قبل، به گفته طرفين مذاکرات "سازنده" و "مثبت" بوده است. دبیر شورایعالی امنیت ملی جمهوری اسلامی گفته است که با "پیشنهادهای سازنده" در این اجلاس شرکت کرده بود. علیاکبر صالحی، وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی نیز پیشتر اعلام کرده بود که ایران خواهان گفتوگو و حل مسالمتآمیز مناقشه هستهای است. اینکه "پیشنهادهای سازنده" ایران چه بودهاند، هنوز روشن نیست. اما به هر روی این پیشنهادها چنان بودهاند که زمینههای ادامه گفتوگوها را فراهم آوردهاند. در فاصله حدود پانزده ماه از مذاکره قبلی در ترکيه، خطر حمله نظامی به ايران افزايش يافته و تحريم های بين المللی ابعاد بی سابقه ای پيدا کرده است. تحريم ها نفت و گاز و نظام بانکی را در برگرفته و بر اقتصاد کشور تاثيرات مخربی گذاشته است. اين امر نگرانی جدی در ميان مردم کشور ما و نيروهای صلح طلب در سطح جهان به وجود آورده است.

اين بار هيئت جمهوری اسلامی در مذاکرات از موضع طلبکارانه و تهاجمی فاصله گرفته و پذيرفته است که مذاکران حول مسائل معين تمرکز پيدا کند. تغيير رفتار جمهوری اسلامی در درجه اول به افزايش خطر حمله نطامی و تاثيرات فاجعه بار تحريم های بين المللی بر اقتصاد کشور بر می گردد.

نشستن هيئت گروه شش کشور قدرتمند جهان و ايران پشت ميز مذاکره، سخن گفتن از "گفتگوی سازنده" و تداوم مذاکرات، نشان از گشايش فضای جديد دارد. لازم است از آن استقبال کرد و اميدوار بود که بحران هسته ای از کانال گفتگو حل شود، خطر حمله نظامی منتفی گردد و به تحريم اقتصادی کشور ما پايان داده شود.

حکومت ايران، اتحاديه اروپا و دولت اوباما نسبت به آغاز مذاکره و پيشرفت آن ابراز خرسندی کرده اند و تنها بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، از این که دور بعدی مذاکرات گروه ١+٥ با ایران به بیش از یک ماه دیگر موکول شده، ابراز ناخرسندی کرده و گفته است: "نخستین احساس من اینست که به ایرانیها هدیه دادهاند، چرا که بدین ترتیب ایران پنج هفته ی دیگر وقت به دست آورده تا غنیسازی اورانیوم را بدون هیچ محدودیتی ادامه دهد". دانی آیالون، معاون نخست وزیر اسرائیل هم گفته است که "نباید در دام فضای مثبت مذاکرات افتاد."

 

برای تماس و طرح سئوالات

آدرس ايميل:

goftgou@fadai.org

افزودن نظر جدید