آشنایی با روز جهانی محیط زیست

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال۱۹۷۲ با تصویب مادهای، 5 ژوئن را روز جهانی محیط زیست اعلام کرد

هدف از نامگذاری این روز، افزایش آگاهی مردم برای حفظ محیط زیست و ترغیب مسئولان به اتخاذ تدابیری برای مقابله با تخریب محیط زیست و گونههای زیستیجانوری است.

به مناسبت روز جهانی محیط زیست در ایران ۱۵ تا ۲۱خرداد به عنوان هفته محیط زیست نامگذاری شده است.

رشد روزافزون آلودگی و تخریب محیط زیست و بروز بحرانهای پی در پی زیست محیطی باعث شد دولتها به طور جدی به تکاپو افتاده تا چارهایی بیندیشند.

عزم جهانی برای حفاظت محیط زیست با تشکیل نخستین کنفرانس جهانی سازمان ملل متحد درباره انسان و محیط زیست که به کنوانسیون استکهلم معروف است، در سال 1972در سوئد جنبه عینی پیدا کرد. بعدها این کنوانسیون در وجوه بسیاری گسترش یافت. در زیر متن کنوانسیون مذکور در مورد "آلاینده های آلی پایدار"، که جمهوری اسلامی ایران نیز از دولتهای متعهد به آن است، از نظر خوانندگان می گذرد.

 

كنوانسیون مدیریت زیستمحیطی

آلایندههای آلی پایدار

(استكهلم)

CONVENTION ON THE PERSISTENT

ORGANIC POLLUTANTS (POPs)

(STOCKHOLM)

 

هدف معاهده:

هدف این كنوانسیون حفاظت از سلامت انسان و محیط زیست در مقابل آلاینده های آلی پایدار كه دارای خصوصیات سمیَت، مقاومت در برابر تجزیه، تجمع در بدن موجودات و انتقال از طریق هوا، آب و گونه های مهاجر است، می باشد.

اعضای این كنوانسیون:

با شناخت این كه آلایندههای آلی پایدار دارای خصوصیات سمیت، مقاومت در برابر تجزیه، در بدن موجودات زنده تجمع یافته و از طریق هوا، آب و گونههای مهاجر، در بین مرزهای بینالمللی جابجا شده و در مكانهای بسیار دورتر از محل رها شدن آنها در اكوسیستمهای آبی و خشكی انباشته شده و رسوب میكنند،

با اطلاع از مخاطرات بهداشتی خصوصاً در كشورهای در حال توسعه در اثر تماس مستقیم با آلایندههای آلی پایدار به ویژه اثرات آنها روی زنان و متعاقباً روی نسلهای آینده،

با تصدیق این که زیست بوم اقیانوسها و جوامع بومی به خاطر تأثیرات سوء آلایندههای آلی پایدار در معرض خطر بوده و آلودگی مواد غذایی بومی آنان نیز به عنوان یك موضوع بهداشت عمومی مدنظر میباشد،

با اذعان به نیاز به اقدامات جهانی در خصوص آلایندههای آلی پایدار،

با توجه خاص به تصمیمگیری 19/13 (C) مورخه 7 فوریه 1997 شورای حكام برنامه محیطزیست سازمان ملل در خصوص شروع اقدامات بینالمللی در جهت حفاظت سلامت انسانها و محیطزیست از طریق اتخاذ تدابیری كه سبب كاهش و یا حذف انتشار و تخلیه آلایندههای آلی پایدار میشود،

با یادآوری مقررات مناسب در ارتباط با معاهدات زیست محیطی بینالمللی مرتبط، خصوصاً كنوانسیون روتردام در خصوص آئین اعلان رضایت قبلی برای آفت كشها و برخی مواد شیمیایی خطرناك در تجارت بینالمللی و كنوانسیون بازل در خصوص كنترل حمل و نقل برون مرزی پسماندهای ویژه و دفع آنها از جمله موافقتنامههای منطقهای كه در چارچوب ماده 11 آن كنوانسیون تدوین شده است،

همچنین با یادآوری بیانیه اجلاس ریو در خصوص محیطزیست، توسعه و دستور كار 21،

با تصدیق این که احتیاطات لازم در خصوص نگرانیهای همه اعضای تحت شمول این كنوانسیون مورد توجه قرار میگیرد،

با شناخت این که این كنوانسیون و دیگر توافقنامههای بینالمللی در زمینه تجارت و محیطزیست همدیگر را متقابلاً حمایت میكنند،

با تایید این که كشورها بر طبق منشور سازمان ملل و اصول حقوق بین الملل در خصوص بهرهبرداری از منابع اختصاصی مطابق با سیاستهای توسعهای و زیست محیطی خود حق حاكمیت داشته، مسئول تضمین این که فعالیتهایی كه در قلمرو یا كنترل آنها انجام میشود، سبب صدمه زدن به محیطزیست دیگر كشورها یا مناطق آنسوی مرزهای ملی نخواهد شد، میباشند،

با احتساب مقتضیات و خصوصاً الزامات كشورهای در حال توسعه، مخصوصاً كشورهای كمتر توسعه یافته و كشورهایی با اقتصاد در حال گذار، كه بطور خاص نیاز به تقویت تواناییهای آنان برای مدیریت مواد شیمیایی و از جمله انتقال فنآوری، تأمین كمكهای فنی و مالی و ارتقاء سطح همكاریهایی بین بخشی دارند،

با احتساب كامل برنامه اقدام برای توسعه پایدار كشورهای در حال توسعه و جزیرهای كوچك، كه در باربادوس در تاریخ 6 می 1994 به تصویب رسید،

با توجه به تواناییهای كشورهای در حال توسعه و توسعه یافته بصورت متعارف و مسئولیتهای كلی و متمایز كشورها بنحوی كه در اصل 7 اجلاس ریو در خصوص محیطزیست و توسعه بیان شده است،

با شناسایی مشاركت بخشهای خصوصی و سازمانهای غیردولتی كه میتواند سبب دستیابی به كاهش و یا حذف انتشار و تخلیه آلایندههای آلی پایدار گردد،

با تأكید بر اهمیت تقبل مسئولیت تولیدكنندگان آلایندههای آلی پایدار به منظور كاهش اثرات زیانآور ایجاد شده توسط محصولات آنان و اطلاعرسانی به مصرفكنندگان، دولتها و عموم مردم مرتبط با خصوصیات مخاطرهآمیز این مواد شیمیایی،

با توجه خاص به لزوم اتخاذ تدابیر لازم برای جلوگیری از اثرات زیانبار ایجاد شده توسط آلایندههای آلی پایدار در تمام مراحل چرخه عمر آنها،

با تأكید مجدد بر اصل 16 بیانیه ریو در خصوص محیطزیست و توسعه كه بیانگر این مطلب است كه مقامات ملی بایستی به منظور جهانی شدن هزینههای زیست محیطی داخلی و استفاده از ابزار اقتصادی با مد نظر قرار دادن این نگرش كه ایجادكنندگان آلودگی بایستی هزینههای آلودگی را بر طبق خواستههای عمومی و بدون لطمه زدن به تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی تحمل نمایند،

با تشویق، اعضایی كه دارای مقررات و طرحهای ارزیابی توسعهای برای آفتكشها و مواد شیمیایی صنعتی نمیباشند به منظور تدوین چنین طرحهایی،

با شناخت اهمیت توسعه و كاربرد فرآیندها و مواد شیمایی جایگزین سازگار با محیطزیست و تعیین اهمیت حفاظت از سلامت انسان و محیطزیست از اثرات مضر آلایندههای آلی پایدار،

به شرح زیر موافقت مینمایند كه:

 

ماده 1: هدف

با توجه به نگرش محتاطانهای كه در اصل 15 اجلاس ریو در خصوص محیطزیست و توسعه بیان شده هدف این كنوانسیون حفاظت سلامت انسان و محیطزیست در مقابل آلایندههای آلی پایدار میباشد.

 

ماده 2: تعاریف

از نظر این كنوانسیون:

الف) عضو به یك كشور یا یك سازمان وحدت اقتصادی منطقهای اطلاق میشود كه محدودیتهای این كنوانسیون و اجرای آن را تقبل نموده است.

ب) سازمان وحدت اقتصادی منطقهای به یك سازمان متشكل از كشورهای مستقل از یك منطقه گفته میشود كه اعضای آن اختیارات خود در خصوص مسائل ناشی از این كنوانسیون را بدان تفویض نموده و بر اساس آن، سازمان اختیار دارد بر طبق مقررات داخلی برای امضاء، تصویب، تقبل یا تایید یا رضایت این كنوانسیون اقدام نماید.

ج) اعضای حاضر و رایدهنده به معنای اعضای حاضر و دارای یك رای مثبت یا منفی میباشد.

 

ماده 3: تدابیر لازم برای كاهش یا حذف انتشار از تولید و استفاده عمدی

1ـ هر عضو باید:

الف) فعالیتهای زیر را ممنوع و یا تدابیر رسمی و قانونی لازم را برای جلوگیری از موارد زیر انجام دهد:

1ـ تولید و استفاده از مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) براسا مقررات آن ضمیمه، و

2ـ واردات و صادرات مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) بر طبق مقررات پاراگراف 2

ب) تولید و استفاده از مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (ب) بر طبق مقررات آن ضمیمه محدود شود.

2ـ هر عضو باید اقداماتی انجام دهد تا اطمینان حاصل آید كه:

الف) واردات یك ماده شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) انجام شده فقط:

1ـ با هدف دفع كاملاً زیست محیطی بنحوی كه در پاراگراف 1 (د) از بند 6 بیان شده، یا

2ـ برای یك كاربرد یا منظور خاص كه برای عضو مشمول ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) مجاز شمرده شده است.

ب) مواد شیمیایی مشمول ضمیمه (الف) برای هرگونه تولید یا كاربرد بصورت معافیت ویژه یا مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (ب) برای هرگونه تولید یا كاربرد بصورت معافیت ویژه یا منظور قابل قبول كه مشمول هرگونه مقررات مرتبط در اسناد موجود در خصوص «آیین اعلان رضایت قبلی بینالمللی» میباشد، فقط در صورتی میتواند صادر گردد كه:

1ـ به منظور دفع كاملاً زیست محیطی بنحوی كه در پاراگراف 1 (د) بند 6 بیان شده .

2ـ به یك عضو كه مجاز به كاربرد این مواد شیمیایی براساس ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) باشد و یا

3ـ به یك كشور غیرعضو این كنوانسیون كه یك گواهینامه سالیانه برای عضو صادركننده تهیه كرده است.

آن گواهینامه باید مشخصكننده كاربرد مورد نظر مواد شیمیایی بوده و شامل پاراگرافی باشد كه با توجه به آن ماده شیمیایی، كشور واردكننده متعهد شده است به:

الف) حفاظت از سلامت انسان و محیطزیست از طریق اتخاذ تدابیر لازم برای كاهش یا حذف انتشار،

ب) انطباق با مقررات پاراگراف 1 ماده 6 و

ج) انطباق در جای مناسب با مقررات پاراگراف 2 از بخش 2 ضمیمه (ب)

گواهینامه همچنین باید شامل تمامی مستندات مناسب، نظیر اسناد و قوانین، مقررات یا دستورالعملهای مدیریتی یا استراتژیكی باشد. عضو صادركننده باید گواهینامه را تا 60 روز بعد از صدور به دبیرخانه كنوانسیون تسلیم نماید.

ج) مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) برای هرگونه تولید و استفاده بصورت معافیتهای ویژه كه برای هیچ كدام از اعضا معتبر نیست برای آن كشور صادر نشده بجز به منظور دفع اصولی زیستمحیطی همانطوری كه در پاراگراف 1 (د) ماده 6 شرح داده شده است.

د) برای نیل به اهداف این پاراگراف، اصطلاح كشورهای غیر عضو این كنوانسیون در خصوص یك ماده شیمیایی خاص شامل یك كشور یا یك سازمان وحدت اقتصاد منطقهای میشود كه با ممنوعیت مواد شیمیایی مطروحه در این كنوانسیون موافقت ننموده است.

3ـ هر عضو كه دارای یك یا بیشتر طرح رسیدگی و ارزیابی برای آفتكشهای جدید یا یك ماده شیمیایی صنعتی جدید باشد، باید تدابیری را برای جلوگیری از تولید و كاربرد آفتكشها و مواد شیمیایی صنعتی جدید به منظور قانونمند كردن این مواد انجام دهد، به نحوی كه با توجه به معیار موجود در پاراگراف 1 ضمیمه (د) از بروز خصوصیات مخرب آلایندههای آلی پایدار ممانعت به عمل آورد.

4ـ هر عضو كه دارای یك یا بیشتر طرح رسیدگی و ارزیابی برای آفتكشها یا مواد شیمیایی صنعتی میباشد باید در جای مناسب با در نظر گرفتن معیار موجود در پاراگراف 1 ضمیمه (د)، ارزیابی آفتكشها یا مواد شیمیایی صنعتی كه اخیراً مورد استفاده قرار گرفتهاند را مورد ملاحظه قرار دهد.

5ـ به جز مواردی كه در این كنوانسیون آورده شده، پاراگرافهای 1 و 2 نباید برای مقادیری از مواد شیمیایی كه در تحقیقات مقیاس آزمایشگاهی یا مواردی كه به عنوان استاندارد مرجع مورد استفاده قرار میگیرند، رعایت گردد.

6ـ هر عضو كه دارای معافیتهای ویژه بر طبق ضمیمه (الف) یا معافیت ویژه یا یك منظور قابل قبول بر طبق ضمیمه (ب) باشد، باید اقدامات مناسب را برای حصول اطمینان از هرگونه تولید و كاربرد بر طبق این معافیت یا منظور كه به روشی انجام میشود تا از تماس مستقیم با انسان و رها شدن در محیطزیست جلوگیری نماید یا آن را كاهش دهد، انجام دهد.

برای كاربردهای خاص یا مقاصد قابل قبول كه سبب انتشار عمدی مواد در محیطزیست به واسطه استفاده متداول آن میگردد، این مواد منتشره باید در حداقل ممكن بوده، یا منطبق با استاندارد و دستورالعملهای كاربردی مورد شناسایی قرار گیرد.

 

ماده 4ـ ثبت معافیت ویژه

1ـ ثبت اطلاعات به منظور شناسایی اعضایی كه معافیت ویژه مندرج در ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) دارند، ایجاد گردیده است. این ثبت اطلاعات، اعضایی كه از شروط ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) استفاده میكنند را شامل نمیشود كه میتواند توسط تمامی اعضا اجراء گردد. عمل ثبت باید توسط دبیرخانه كنوانسیون انجام شده و برای عموم قابل دسترسی باشد.

2ـ ثبت یا شامل:

الف) فهرستی از انواع معافیت ویژه تهیه شده براساس ضمیمه (الف) و (ب)

ب) فهرستی از اعضا كه یك معافیت ویژه مندرج در ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) دارند.

ج) فهرستی از تاریخ سررسید برای هر معافیت ویژه ثبت شده.

3ـ هر كشور میتواند از طریق تسلیم یك نامه به دبیرخانه، برای ثبت یك یا انواع بیشتر معافیت ویژه مندرج در ضمیمه (الف) یا ضمیمه (ب) اقدام نماید.

4ـ بجز در زمانی كه تاریخ زودتر توسط عضو در برگه ثبت مشخص شده، یا یك متمم پیرو پاراگراف 7 اعطاء گردد، تمامی معافیتهای ویژه ثبت شده باید پنج سال پس از تاریخ اجرایی شدن كنوانسیون در ارتباط با مواد شیمیایی مذكور باطل گردد.

5ـ در اولین اجلاس، مجمع اعضا باید در خصوص روش بازنگری برای موارد ثبت تصمیمگیری نماید.

6ـ قبل از بازنگری در خصوص ثبت، عضو مورد نظر باید یك گزارش توجیهی دال بر ادامه نیاز به ثبت آن معافیت به دبیرخانه تسلیم نماید. این گزارش باید توسط دبیرخانه به تمامی اعضا ارایه گردد. بازنگری یك ثبت باید براساس تمامی اطلاعات موجود انجام گردد. نهایتاً مجمع اعضا میتواند توصیههایی به عضو مورد نظر بصورت راهكارهای مناسب ارائه دهد.

7ـ مجمع اعضا میتواند براساس درخواست هر عضو، در خصوص تمدید تاریخ سررسید یك معافیت ویژه برای یك دوره حداكثر پنج ساله اقدام نماید. در ارتباط با این تصمیمگیری، باید شرایط خاص اعضای كشورهای در حال توسعه و اعضای با اقتصاد در حال گذار نیز لحاظ گردد.

8ـ یك عضو میتواند در هر زمان معافیت ویژه ثبت شده را از طریق تسلیم یك نامه به دبیرخانه، پس بگیرد. این باز پسگیری باید در تاریخ قید شده در نامه مذكور مورد ترتیب اثر قرار گیرد.

9ـ در صورتی كه هیچ كدام از اعضا برای نوع خاصی از معافیتها ثبتنام ننمایند، هیچ گونه ثبت جدید نباید انجام شود.

 

ماده 5ـ تدابیر لازم برای كاهش یا حذف انتشار از طریق تولید غیرعمدی

هر عضو باید حداقل تدابیر زیر را به منظور كاهش كل انتشار انجام شده از طریق منابع ناشی از فعالیتهای انسانی برای هر كدام از مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (ج) با هدف كاهش آنها و در صورت امكان جلوگیری نهایی انجام دهد. این تدابیر عبارتند از:

الف) تهیه یك طرح اقدام یا در صورت امكان یك طرح اقدام منطقهای یا بخشی در دو سال پس از اجرایی شدن كنوانسیون كه متعاقباً آن را به عنوان بخشی از طرح استقرار تعیین شده و در ماده 7 اجرا نماید. این طرح به منظور شناسایی، تعیین خصوصیات و محلهای انتشار مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (ج) و برای تسهیل استقرار زیر پاراگرافهای ب تا ه طراحی میشود. طرح اقدام باید شامل عناصر زیر باشد:

1ـ برآوردی از منابع انتشار موجود و قبلی شامل تهیه و نگهداری سیاهه منابع و برآورد مقادیر انتشار كه با توجه به دستهبندی منابع تعیین شده در ضمیمه (ج) انجام میشود.

2ـ برآوردی از وضعیت قوانین و استراتژیهای مرتبط عضو برای مدیریت انتشار این مواد.

3ـ تعیین خط مشی به منظور رعایت الزامات این پاراگراف، كه براساس برآوردهای بند 1 و 2 انجام میشود.

4ـ ارتقاء سطح تعلیم و تربیت با توجه به آگاهی از استراتژیها.

5ـ انجام بازنگری هر پنج ساله برای این استراتژیها و میزان موفقیت آنها در رعایت الزامات این پاراگراف، كه این بازنگریها باید در گزارشهایی تسلیم شده مطابق بند 15 قید گردد.

6ـ زمانبندی برای استقرار طرح اقدام، شامل استراتژیها و تدابیری كه در آن تعیین شدهاند.

ب: ترویج بكارگیری تدابیر ممكن و عملی موجود كه میتواند دستیابی به یك سطح واقعی و معنادار برای كاهش انتشار یا جلوگیری منابع را تسریع بخشد.

ج: ترویج توسعه و درجایی كه مناسب باشد، الزام به كاربرد مواد جایگزین یا محصولات و فرآیندهای اصلاح شده، به منظور جلوگیری از تشكیل و انتشار مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (ج)، كه با توجه به رهنمودهای كلی در خصوص فعالیتهای جلوگیری و كاهش انتشار در ضمیمه (ج) و راهنماهای فنی كه توسط مجمع اعضا تایید شده است.

د: ترویج و بر طبق زمانبندی استقرار طرح اقدام، الزام به كاربرد بهترین روشهای موجود برای منابع جدید بر طبق دستهبندی منابع كه یك عضو به عنوان تضمین آن اقدامات در طرح اقدام با یك تاكید خاص به چارچوب منابع تعیین شده در قسمت دوم ضمیمه (ج)، تعیین كرده است. در هر صورت، الزام به استفاده از بهترین روشهای موجود برای منابع جدید در چارچوب مندرج در قسمت دوم آن ضمیمه باید در حداقل زمان ممكن بصورت مرحلهای اجرا گردد. امّا این موضوع نباید بیش از 4 سال پس از اجرایی شدن كنوانسیون برای آن عضو طول بكشد. برای چارچوب تعیین شده، اعضا باید كاربرد بهترین اقدامات انجام شده زیست محیطی را گسترش دهند. در هنگام اجرای بهترین روشهای موجود و بهترین تجربیات زیست محیطی، اعضا بایستی به رهنمودهای عمومی در خصوص اقدامات جلوگیری و كاهش انتشار در ضمیمه (ج) توجه نموده و راهنماهای فنی در خصوص بهترین روشهای موجود و بهترین تجربیات زیستمحیطی نیز باید از طریق تصمیمگیری مجمع اعضا به روز گردد.

ه) گسترش استفاده از بهترین روشهای موجود و بهترین تجربیات زیست محیطی بر طبق طرح اقدام:

1ـ برای منابع موجود قید شده در دستهبندی منابع مندرج در بخش دوم ضمیمه (ج) و دستهبندی منابع نظیر آنهایی كه در قسمت سوم همان ضمیمه قید گردیده و

2ـ برای منابع جدید با توجه به دستهبندی منابع نظیر آنچه كه در بخش سوم ضمیمه (ج) قید گردیده در صورتیكه یك عضو در زیر پاراگراف (ه) قید نشده باشد.

در هنگام تدارك بهترین روشهای موجود و بهترین تجربیات زیستمحیطی، اعضا بایستی به رهنمودهای كلی مرتبط با اقدامات كاهش و جلوگیری از انتشار قید شده در ضمیمه (ج) توجه نمایند. دستورالعملهای فنی در خصوص بهترین روشهای موجود و بهترین اقدامات انجام شده زیستمحیطی باید از طریق تصمیمگیری مجمع اعضا به روز گردد.

و) به منظور نیل به اهداف این پاراگراف و ضمیمه (ج):

1ـ «بهترین روشهای موجود» به معنای مؤثرترین و پیشرفتهترین مرحله در توسعه فعالیتها و روشهای بهرهبرداری از آنها میباشد كه بیانگر تجربیات مفید بدست آمده از برخی روشها برای طراحی اصولی محدودیتهای انتشار میباشد كه برای جلوگیری و در جاهایی كه مقدور نیست به صورت كلی كاهش انتشارات مواد شیمیایی مندرج در قسمت اول ضمیمه (ج) و اثر آنها روی محیطزیست بطور كلی میباشد. در این خصوص:

2ـ «فنون» كه شامل هر دو نوع فناوری استفاده شده و در حال استفاده است كه تاسیسات بر پایه آن طراحی، ساخته، نگهداری، بهرهبرداری و از رده خارج میگردد.

3ـ «در دسترس بودن» فنآوریها به معنای آن دسته از فن آوریها است كه برای بهرهبرداری قابل دستیابی بوده و در مقیاسی وسیع وجود داشته كه در بخش صنایع مرتبط، تحت شرایط حیاتی فنی و اقتصادی با در نظر گرفتن هزینهها و مزایا برای اجرا مجاز شمرده میشوند و :

4ـ «بهترین» به معنای مؤثرترین در دستیابی به یك سطح عمومی بالا برای حفاظت محیطزیست بطور كلی بوده،

5ـ «بهترین تجربیات زیستمحیطی» به معنای كاربرد تركیبی از مناسبترین استراتژیها و اقدامات كنترلی زیستمحیطی میباشد.

6ـ «منابع جدید» به معنای هر منبع كه بنحو مطلوبی ساخته شده یا جایگزین گردیده اطلاق میشود كه حداقل یك سال پس از تاریخ:

الف) اجرایی شدن كنوانسیون برای عضو مورد نظر، یا

ب) اجرایی شدن كنوانسیون برای عضو مورد نظر برای ارایه اصلاحیه به ضمیمه (ج) در جایی كه منبع مذكور از شرایط این كنوانسیون فقط به واسطه آن اصلاحیه پیروی میكند.

ز) مقادیر حد انتشار یا استانداردهای اجرایی میتواند توسط یك عضو برای عمل به تعهدات آن جهت دستیابی به «بهترین روشهای موجود» تحت این پاراگراف استفاده گردد.

 

ماده 6ـ اقدامات لازم برای كاهش یا جلوگیری انتشار آلودگی از وسایل از كار افتاده و پسماندها

1ـ هر عضو به منظور حصول اطمینان از این که وسایل از كار افتاده تشكیل شده از یا حاوی مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) یا (ب) و پسماندها شامل محصولات و وسایلی كه بصورت زاید درمیآیند، تشكیل شده، حاوی یا آلوده شده با یكی از مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف)، (ب) یا (ج) میباشند، از طریق یك روش حافظ سلامت انسان و محیطزیست مدیریت میشوند، باید:

الف) خط مشی مناسبی به منظور شناسایی موارد زیر دارا باشد:

1ـ وسایل از كار افتاده تشكیل شده یا حاوی مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) یا (ب)،

2ـ محصولات و وسایلی كه در حال استفاده میباشند و پسماندهای تشكیل شده، حاوی یا آلوده شده با یك ماده شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف)، (ب) و (ج).

ب) تا حد امكان، وسایل از كار افتاده تشكیل شده یا حاوی مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) یا (ب) براساس خط مشی بیان شده در زیر پاراگراف (الف) را شناسایی نماید.

ج) وسایل از كار افتاده به نحو مناسب از طریق یك روش زیستمحیطی جامع، امن و كارا مدیریت گردد. وسایل از كار افتاده حاوی مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف)، یا (ب)، پس از این که بر طبق معافیت ویژه تعیین شده در ضمیمه (الف) یا هر معافیت ویژه یا هدف قابل قبول تعیین شده در ضمیمه (ب) مجاز به استفاده نیستند، بجز وسایل از كار افتادهای كه به منظور صادرات بر طبق پاراگراف 2 بند 3 مجاز شمرده شدهاند، باید به عنوان پسماند به حساب آمده و طبق زیر پاراگراف (د) با آنها رفتار شود.

د) انجام تدابیر مناسب برای آن دسته ازپسماندها شامل محصولات و وسایلی كه در شرف تبدیل به پسماند میباشند، شامل:

1ـ پسماندهایی كه بر طبق روشهای صحیح زیستمحیطی جابجا، جمعآوری، حمل و نقل و نگهداری شدهاند.

2ـ پسماندهای دفع شده به روشی كه آلایندههای آلی پایدار موجود یا تخریب شود و یا بشكل برگشتناپذیر تغییر ماهیت دهد و در نتیجه خصوصیات مواد آلاینده آلی پایدار را از خود نشان ندهد. در غیر اینصورت چنانچه این روشهای دفع انتظارات و اولویتهای زیستمحیطی را برآورده نسازد، یا مقدار آلایندههای آلی پایدار در حد پایین باشد، بایستی دستورالعملها، استانداردها و قوانین بینالمللی شامل مواردی كه پیرو پاراگراف 2 میتواند تدوین و ایجاد گردد، و نظامهای مرتبط منطقهای و جهانی حاكم بر مدیریت پسماندهای ویژه مدنظر قرار گیرد.

3ـ پسماندهایی كه مجاز به انجام عملیات دفع به روش بازیافت، بازیابی، احیاء، استفاده مجدد مستقیم یا كاربردهای دیگر آلایندههای پایدار نمیباشد، و

4ـ پسماندهایی كه بدون در نظر گرفتن دستورالعملها، استانداردها و قوانین بینالمللی مرتبط نمیتوان از طریق مرزهای بینالمللی حمل و نقل نمود.

ه) به منظور تدوین راهكارهای مناسب برای شناسایی مكانهای آلوده به مواد شیمیایی مندرج در ضمیمه (الف) و (ب) یا (ج) تلاش گردد. در صورتی كه پاكسازی این مكانها بر عهده گرفته شود، باید این عمل بر طبق اصول صحیح زیستمحیطی اجرا گردد.

2ـ مجمع اعضا باید با بخشهای مناسب كنوانسیون بازل در خصوص كنترل نقل و انتقالات برون مرزی پسماندهای ویژه و دفع آنها همكاری نزدیك داشته باشد تا در این میان:

الف) اندازه یا سطح لازم برای تخریب یا تغییر ماهیت برگشتناپذیر به منظور حصول اطمینان از عدم بروز خصوصیات آلایندههای آلی پایدار به شكلی كه در پاراگراف 1 ضمیمه (د) مشخص شده، ایجاد گردد.

ب) تعیین گردد منظور از روشهای دفع صحیح زیستمحیطی كه در بالا به آن اشاره شد، چه میباشد و

ج) تلاش گردد تا غلظت مواد شیمیایی مندرج در ضمیمههای (الف)، (ب) و (ج) آنطوری كه در پاراگراف 1 (د) ( ii ) بدان اشاره شده، به نحو مناسب ایجاد گردد.

 

ماده 7ـ طرحهای استقرار (اجرایی)

1ـ هر عضو باید:

الف) طرحی تدوین و تلاش نماید تا در جهت عمل به تلاش در قبال این كنوانسیون آن را اجرا كند.

ب) طرح استقرار خود را ظرف دو سال از تاریخ اجرایی شدن كنوانسیون برای آن كشور، به مجمع اعضا تسلیم نماید، و

ج) بصورتی مناسب طرح اجرایی خود را براساس جدول زمانی و به شكلی كه با تصمیم مجمع اعضا مشخص خواهد شد مورد بازنگری قرار داده و به روز درآورد.

2ـ اعضا بطور مستقیم یا از طریق سازمانهای منطقهای، زیر منطقهای و جهانی در جای مناسب همكاری نموده و با گروههای مرتبط و مسئول ملی خود از جمله گروههای زنان و گروههای درگیر در امر بهداشت كودكان به منظور تسهیل تدوین، استقرار و به روز درآوردن طرحهای استقرار آنان مشورت نماید.

3ـ اعضا باید به منظور كاربرد و در جای مناسب ایجاد ابزار لازم برای وحدت نظر در طرحهای استقرار ملی برای آلایندههای آلی پایدار برای تعیین خط مشی توسعه پایدار خود تلاش نمایند.

 

ماده 8ـ فهرستبندی مواد شیمیایی در ضمائم الف، ب، ج

1ـ یك عضو ممكن است پیشنهادی را برای درج یك ماده شیمیایی در ضمائم (الف)، (ب) و یا (ج) به دبیرخانه ارائه دهد. این پیشنهاد شامل اطلاعات مشخص شده در ضمیمه (د) خواهد بود. در تدوین یك پیشنهاد، یك عضو میتواند از سوی دیگر اعضا یا از سوی دبیرخانه مساعدت گردد.

2ـ دبیرخانه باید تعیین نماید آیا پیشنهاد شامل اطلاعات مشخص شده در ضمیمه (د) میباشد یا خیر. چنانچه دبیرخانه تایید نماید كه پیشنهاد شامل اطلاعات مذكور میباشد، باید پیشنهاد را به كمیته تجدید نظر آلایندههای آلی پایدار تسلیم نماید.

3ـ كمیته مذكور باید پیشنهاد را بررسی و چارچوب تعیین شده در ضمیمه (د) را به شكلی شفاف و قابل انعطاف بكار برده، همه اطلاعات تهیه شده را به روشی متوازن و منسجم مد نظر قرار دهد.

4ـ اگر كمیته تصمیم بگیرد كه:

الف) قانع شده كه چارچوب تعیین شده رعایت شده باید از طریق دبیرخانه پیشنهاد را ارایه و ارزیابی كمیته را در اختیار همه اعضا و ناظرین قرار داده و آنان را به ارایه اطلاعات تعیین شده در ضمیمه (ه) دعوت نماید و یا

ب) قانع نشده كه چارچوب تعیین شده رعایت شده باید مراتب را از طریق دبیرخانه به همه اعضا و ناظرین اطلاع و پیشنهاد را به همراه ارزیابی كمیته در اختیار اعضا قرار داده و پیشنهاد باید كنار گذارده شود.

5ـ هر عضو ممكن است پیشنهاد را مجدداً براساس پاراگراف 4 به كمیته كه پیشنهاد را كنار گذاشته، ارایه دهد. این ارایه مجدد میتواند شامل هرگونه ابراز نظر عضو و همینطور استدلال برای ملاحظات فوقالعاده كمیته باشد. اگر به دنبال این مرحله كمیته مجدداً پیشنهاد را رد نماید، كشور عضو میتواند نسبت به تصمیم كمیته اعتراض و از مجمع اعضا تقاضا نماید كه موضوع را در اجلاس آتی خود بررسی نماید. مجمع اعضا میتواند براساس چارچوب تعیین شده در ضمیمه (د) و با احتساب ارزیابی كمیته و هرگونه اطلاعات اضافی دیگری كه از سوی هر كشور عضو یا ناظر ارایه شود، آن پیشنهاد را مورد ارزیابی قرار دهد.

6ـ در جایی كه كمیته تصمیم گرفته كه چارچوب مشخص رعایت شده یا مجمع اعضا تصمیم بگیرد كه پیشنهاد باید مورد ارزیابی قرار گیرد، كمیته پیشنهاد را مورد بررسی دقیقتر قرار داده و با در نظر گرفتن دیگر اطلاعات مرتبط دریافت شده، باید یك طرح اولیه نماید خطر براساس ضمیمه (ه) تهیه نموده و پیش نویس آن را از طریق دبیرخانه در اختیار همه اعضا و ناظرین قرار داده، نظرات فنی آنان را جمعآوری و با مد نظر قرار دادن آن طرح نمایه خطر را تكمیل نماید.

7ـ اگر براساس طرح نمایه خطر كه مطابق با ضمیمه (ه) تهیه شده، كمیته تصمیم بگیرد كه:

الف) به نظر میرسد كه آن ماده شیمیایی در نتیجه انتقال دراز مدت در محیطزیست، اثرات سوء بر سلامت انسان و یا اثرات محیطزیست در مقیاس جهانی برجای میگذارد، باید پیشنهاد مورد ارزیابی قرار گیرد. فقدان اطمینان علمی كامل، طبعاً پیشنهاد را از پیشرفت باز نخواهد داشت. كمیته از طریق دبیرخانه همه اعضا و ناظرین را دعوت خواهد كرد با ملاحظات مشخص شده در ضمیمه (ه)، اطلاعات مربوطه را ارایه نمایند. سپس نتیجه ارزیابی مدیریت خطر كه شامل تجزیه و تحلیلی از تدابیر كنترلی احتمالی در خصوص این مواد شیمیایی است را براساس آن ضمیمه تهیه خواهد، یا

ب) اگر قرار است پیشنهاد به پیش برده نشود، كمیته از طریق دبیرخانه طرح اولیه نمایه خطر را در اختیار اعضا و ناظرین قرار داده و سپس پیشنهاد را كنار خواهد گذاشت.

8ـ باری هر پیشنهاد كنارگذاشته شده براساس پاراگراف 7 (ب) یك عضو میتواند از مجمع اعضا درخواست نماید كه به كمیته تكلیف نماید كه اطلاعات اضافی و فوق العادهای از كشور پیشنهاددهنده و دیگر اعضا در ظرف مدتی كه بیش از یك سال طول نخواهد كشید درخواست نماید. پس از این مدت و براساس هرگونه اطلاعات دریافتی، كمیته پیشنهاد را براساس پاراگراف 6 و با الویتهایی كه از سوی مجمع اعضا تصمیمگیری و ارایه خواهد شد، مورد تجدیدنظر قرار میگیرد. چنانچه پس از طی این مرحله كمیته مجدداً پیشنهاد را باطل نماید، آن عضو میتواند نسبت به تصمیم كمیته اعتراض و مجمع اعضا مسئله را در جلسه آتی خود مورد بررسی قرار میدهد. مجمع اعضا میتواند براساس طرح نمایه خطر كه براساس ضمیمه (ه) تهیه شده تصمیمگیری نموده و با احتساب ارزیابی كمیته و هرگونه اطلاعات فوق العاده كه از سوی اعضا و ناظرین ارایه میشود، تصمیم بگیرد كه پیشنهاد به پیش برود. اگر مجمع اعضا تصمیم بگیرد كه پیشنهاد باید به پیش برود كمیته باید آنگاه طرح برآورد مدیریت خطر را تهیه نماید.

9ـ كمیته براساس طرح نمایه خطر با توجه به پاراگراف 6 و برآورد مدیریت خطر كه در پاراگراف 7 (الف) و یا پاراگراف 8 توصیه شده، میتواند توصیه نماید كه آیا آن ماده شیمیایی توسط مجمع اعضا در فهرستبندی ضمایم (الف)، (ب) و یا (ج) مورد توجه قرار گیرد.

مجمع اعضا با احتساب توصیههای كمیته و از جمله هرگونه عدم اطمینان علمی باید به شكلی احتیاطآمیز در خصوص در فهرست قرار گرفتن ماده شیمیایی و تعیین تدابیر كنترل مرتبط با آن در ضمایم (الف)، (ب) و یا (ج) تصمیم بگیرد.

 

ماده 9ـ تبادل اطلاعات

1ـ هر كشور عضو باید تبادل اطلاعات مرتبط با موارد زیر را تسهیل یا برعهده گیرد:

الف) كاهش و یا حذف تولید، استفاده و یا انتشار آلایندههای آلی پایدار.

ب) جایگزینهای آلایندههای آلی پایدار شامل اطلاعات مربوط به خطرات آنها به همراه هزینههای اقتصادی و اجتماعی آن.

2ـ كشورها باید با توجه به پاراگراف 1 مستقیماً یا از طریق دبیرخانه اطلاعات را مبادله نمایند.

3ـ هر كشور عضو، یك مرجع ملی را برای تبادل اینگونه اطلاعات تعیین خواهد كرد.

4ـ دبیرخانه به عنوان ساز و كار شفافسازی اطلاعات در خصوص آلایندههای آلی پایدار از جمله اطلاعات تهیه شده توسط اعضا، سازمانهای دولتی و غیردولتی ارایه خدمات نماید.

5ـ برای نیل به اهداف این كنوانسیون، اطلاعات موجود در خصوص ایمنی و بهداشت انسان و محیطزیست به عنوان اطلاعات محرمانه تلقی نخواهد شد. كشورهای عضو كه اطلاعات دیگر مرتبط با این كنوانسیون را مبادله میكنند باید براساس توافقنامه دو جانبه، هرگونه اطلاعات محرمانه را حفظ نمایند.

 

ماده 10ـ اطلاعات عمومی، آگاهی و آموزش

1ـ هر عضو باید در حد توان خود نسبت به تشویق و تسهیل موارد زیر اقدام نماید:

الف) ارتقاء آگاهی سیاستگذاران و تصمیمگیران مرتبط با آلایندههای آلی پایدار

ب) در اختیار عموم گذاشتن كلیه اطلاعات موجود در خصوص آلایندههای آلی پایدار با ملحوظ نمودن پاراگراف 5 از ماده 9.

ج) تدوین و اجرای برنامههای آموزشی و اطلاع رسانی عمومی خصوصاً برای زنان، كودكان و طبقه كم سواد در مورد آلایندههای پایدار و همین طور شامل اثرات بهداشتی و محیطزیستی و جایگزینها.

د) مشاركت عموم در رسیدگی به آلایندههای آلی پایدار و اثرات بهداشتی و محیطزیستی آن و توسعه در چارهجویی لازم و از جمله ایجاد موقعیتهایی برای تهیه دادهها در سطح ملی با توجه به اجرای این كنوانسیون،

ه) تعلیم كارگران، متخصصین علمی، مربیان و كادر فنی و مدیریتی،

و) توسعه و مبادله موارد لازم برای آگاهی عمومی و آموزشی در سطح ملی و بینالمللی،

ز) توسعه و اجرای برنامههای آموزشی و تعلیماتی در سطوح ملی و بینالمللی.

2ـ هر كشور عضو باید در چارچوب توان خود اطمینان حاصل نماید كه عموم مردم به اطلاعات عمومی مورد نظر در پاراگراف 1 دسترسی داشته و این اطلاعات را مرتباً به روز درآورد.

3ـ هر كشور عضو باید در حد توان خود به تشویق استفادهكنندگان در صنعت و حرف مختلف پرداخته تا موجبات و تسهیلات لازم برای تامین اطلاعات مورد اشاره پاراگراف 1 را در سطح ملی و بصورتی مناسب در سطوح زیر منطقهای و جهانی، فراهم آورد.

4ـ در تامین اطلاعات در خصوص آلایندههای آلی پایدار و جایگزین آنها اعضا میتوانند از برگههای اطلاعات بهداشتی، گزارشات، رسانههای گروهی و دیگر ابزار اطلاع رسانی استفاده كرده و مراكزی اطلاعاتی را در سطح ملی و منطقهای ایجاد كنند.

5ـ هر كشور عضو باید ملاحظاتی منسجم نسبت به توسعه ساختارهایی چون انتشار مواد آلاینده و ثبت حمل و نقل آنها داشته و نسبت به جمعآوری و انتشار اطلاعات در خصوص برآورد مقادیری كه در هر سال از مواد مندرج در ضمیمه (الف)، (ب) یا (ج) انتشار و یا در معرض تماس قرار گرفته، داشته باشد.

 

ماده 11ـ تحقیق، توسعه و نظارت

1ـ كشورهای عضو باید در چارچوب توان خود در سطوح ملی و بینالمللی به تشویق پرداخته و یا تحقیقات مناسب، توسعه، نظارت و همكاری در خصوص آلایندههای آلی پایدار را به عهده گرفته و در جای مناسب نسبت به مواد جایگزین و موادی كه بتواند جانشین آلایندههای آلی پایدار و از جمله موارد ذیل اقدام نمایند:

الف) منابع و انتشار مواد در محیطزیست

ب) نحوه حضور، مقادیر و سرنوشت آن در انسان و محیط زیست

ج) جابجایی در محیطزیست، سرنوشت و تغییر شكل آن

د) آثار مواد بر بهداشت و سلامت انسان و محیط زیست

ه) تبعات اقتصادیـ اجتماعی و فرهنگی

و) كاهش انتشار و یا حذف

ز) روشهای هماهنگ برای تهیه سیاهه منابع تولیدكننده و روشهای تجزیه برای اندازهگیری میزان انتشار.

2ـ نسبت به عهده گرفتن اقدامات تحت پاراگراف 1، هر عضو باید در حد توان خود به شرح ذیل اقدام نماید:

الف) حمایت و توسعه بیشتر برنامههای بینالمللی، شبكهها و سازمانهایی در جهت شناسایی، هدایت، تشخیص و تامین بودجه تحقیقاتی، جمعآوری اطلاعات و نظارت با احتساب نیاز به كاهش تلاشهای موازی، آن طور كه مناسب باشد،

ب) حمایت از تلاشهای ملی و بینالمللی در جهت گسترش توانهای تحقیقاتی علمی و فنی در جهت تشویق به رسیدگی و مبادله اطلاعات و تجزیه و تحلیلها، خصوصاً در كشورهای در حال توسعه و كشورهای با اقتصاد در حال گذار،

ج) تأمل بر نگرانیها و نیازها خصوصاً در زمینه منابع فنی و مالی در كشورهای در حال توسعه و كشورهای با اقتصاد در حال گذار و همكاری در بهینهسازی توان این كشورها در ایجاد زمینه مشاركت در فعالیتهای مورد اشاره در زیر پاراگرافهای (الف) و (ب).

د) به عهده گرفتن امور تحقیقاتی در جهت از بین آثار آلایندههای آلی پایدار بر بهداشت تولید مثل.

ه) در اختیار گذاشتن نتایج تحقیقات و فعالیتهای توسعه و نظارت كه در این پاراگراف بدان اشاره شده برای عموم براساس برنامه زمانبندی و منظم.

و) تشویق و یا به عهده گرفتن همكاری، با توجه به ذخیرهسازی و تامین اطلاعات، ناشی از تحقیق توسعه و نظارت.

 

ماده 12ـ كمكهای فنی

1ـ اعضا معتقدند كه كمكهای به موقع و مناسب در پاسخ به درخواست كشورهای در حال توسعه و كشورهای با اقتصاد در حال گذار، در اجرای موفق این كنوانسیون بسیار حیاتی است.

2ـ اعضا باید برای تأمین كمك مناسب فنی به كشورهای در حال توسعه عضو و كشورهای با اقتصاد در حال گذار همكاری نموده و برای كمك به آنان با احتساب نیاز خاص آنان نسبت به توسعه و گسترش توان اجرایی آنان در اجرای تعهدات ناشی از این كنوانسیون برای آنان اقدام خواهند نمود.

3ـ در این زمینه، كمك فنی تأمین شده از سوی كشورهای پیشرفته صنعتی عضو و دیگر اعضا مطابق توان هر كدام و شامل كمكهای دو جانبه آن طور كه مناسب بوده و مورد توافق قرار گرفته و یا بصورت كمك فنی برای توانمندسازی این كشورها در رابطه با اجرای تعهدات این كنوانسیون میباشد. دستورالعمل بیشتر در این زمینه از سوی مجمع اعضا تهیه و تدوین خواهد شد.

4ـ اعضا باید بطور مناسب ترتیباتی به منظور تأمین كمكهای فنی و تشویق انتقال دانش فنی و تكنولوژی به كشورهای عضو در حال توسعه و اعضای با اقتصاد در حال گذار، در رابطه با اجرای این كنوانسیون، اتخاذ نمایند. این ترتیبات شامل ایجاد مراكزی در سطح منطقهای و زیر منطقهای برای توانمندسازی و انتقال دانش فنی و برای كمك به كشورهای عضو در حال توسعه و اعضا با اقتصاد در حال گذار و در راستای اجرای وظایف آنان تحت این كنوانسیون خواهد بود. رهنمودهای بیشتری نیز در این مورد از سوی مجمع اعضا فراهم خواهد شد.

5ـ اعضا براساس فهوای این ماده و با احتساب كامل نیازهای خاص و شرایط خاص، كشورهای كمتر توسعه یافته و كشورهای جزایر كوچك را در اقداماتشان در رابطه با كمكهای فنی ملحوظ خواهند نمود.

 

ماده 13ـ رویه و منابع مالی

1ـ هر عضو در سطح توان خود حمایت و تشویقهای مالی با توجه به فعالیتهای ملی، كه برای حصول اهداف این كنوانسیون بر طبق اولویتها طرحهای ملی و برنامههای آن كشور حاصل آید، را به عهده میگیرد.

2ـ كشورهای توسعه یافته عضو، منابع جدید و فوقالعادهای برای توانمندسازی كشورهای در حال توسعه عضو و كشورهای با اقتصاد در حال گذار برای رسیدن به حد تأمین هزینههای امحاء و تدابیری اجرایی كه بتواند تعهدات این كنوانسیون را بین كشور عضو دریافتكننده و نهاد شركتكننده بر طبق ساز و كار تشریح شده در پاراگراف 6 كه بین آن دو توافق شده، تأمین خواهند نمود. دیگر اعضا نیز همچنین به صورت داوطلبانه و مطابق توان خود این گونه منابع مالی را تأمین خواهند نمود. ایجاد مشاركتهایی از سوی دیگر منابع نیز باید تشویق گردد. در اجرای این گونه تعهدات باید لزوم مناسبت، قابل پیشبینی بودن و انتقال به موقع منابع و اهمیت دادن مشاركت اعضا در به عهده گرفتن بار این تعهدات در بین كشورهای عضو مد نظر قرار گیرد.

3ـ كشورهای توسعه یافته عضو و دیگر اعضا براساس توان خود و براساس برنامهها اولویتهای طرحهای ملی ممكن است همچنین برای اعضای در حال توسعه و اعضای با اقتصاد در حال گذار منابع مالی را در جهت كمك به اجرای این كنوانسیون از طریق منابع و یا موافقتنامههای دو جانبه منطقهای و چند جانبه دیگر در اختیار قرار دهند.

4ـ میزانی كه كشورهای عضو در حال توسعه به صورت مؤثر به اجرای تعهداتشان تحت این كنوانسیون خواهند پرداخت بسته به اجرای مؤثر آن از سوی كشورهای توسعه یافته و انجام به تعهدات آنان تحت این كنوانسیون در رابطه با منابع مالی، كمكهای فنی و انتقال دانش فنی است. واقعیت این است كه توسعه اقتصادی و اجتماعی پایدار و امحاء فقر از اولویتهای اول و بارز كشورهای در حال توسعه است و زمانی به طور كامل به حساب خواهد آمد كه نیاز به حفظ سلامت انسان و محیطزیست مورد توجه لازم قرار گیرد.

5ـ اعضا با توجه به نیازهای خاص و نیاز به توجه خاصی كه باید به كشورهای كمتر توسعه یافته و كشورهای جزیرهای در راستای اقدام برای تأمین بودجه آنان بشود، اقدام خواهند نمود.

6ـ رویه برای تأمین منابع مالی كافی و پایدار در كشورهای در حال توسعه و كشورهای با اقتصاد در حال گذار به صورت كمك و یا به صورت منابعی براساس تخصیص امتیاز به كشورهای در حال توسعه و كشورهای با اقتصاد در حال گذار در جهت اجرای كنوانسیون در اینجا تعریف میگردد. این عملكرد با اقتدار، در حد مناسب و به صورتی پاسخگو به مجمع اعضا عمل خواهد كرد و عملكرد آن بسته به یك واحد و یا بیشتر و از جمله واحدها و ارگانهای موجود بینالمللی كه تامین كمكهای چند جانبه منطقهای و دو جانبه مالی و فنی را به عهده دارند، سپرده خواهد شد. مشاركت در این رویه نسبت به دیگر عملكردها به صورت پرداخت كمكهای مالی به اعضای در حال توسعه و اعضای با اقتصاد در حال گذار آن طوری كه در پاراگراف 2 منعكس گردیده بوده انجام شده و بر این اساس به عنوان كمكهای اضافی محسوب خواهد شد.

7ـ به منظور نیل به اهداف این كنوانسیون و پاراگراف 6، مجمع اعضا در اولین اجلاس خود برای تدوین این رویه دستورالعمل مورد نیاز را تهیه و باید با ارگان و یا ارگانهای مشاركتكننده در این ساز و كار مالی براساس توافقاتی كه جنبه اجرایی خواهد داشت به توافق برسد. این رهنمودها در این میان به مسائل ذیل خواهد پرداخت:

الف) راسخ بودن سیاستها، استراتژی و اولویتهای برنامه و همینطور چارچوب روشن و مشروح و دستوركاری در رابطه با مجاز بودن دسترسی و استفاده از منابع مالی و از جمله نظارت و ارزیابی ادواری از اینگونه بهرهبرداریها،

ب) از سوی یك یا چند نهاد، گزارشهای ادواری در مورد كفایت و تداوم و پایداری این تامین بودجه تهیه و در جهت فعالیتهای مربوط به اجرای این كنوانسیون، به مجمع اعضا داده خواهد شد،

ج) تشویق و تمهید گرایش به سوی تامین بودجه چند جانبه،

د) چگونگی تصمیمگیری به روش قابل پیش بینی و مشخص برای میزان تأمین بودجه لازم و موجود برای اجرای این كنوانسیون، با در نظر گرفتن این که امحای آلایندههای آلی پایدار ممكن است نیازمند تامین بودجه مداوم باشد و شرایطی كه تحت آن مقدار بودجه باید به صورت ادواری مورد بازنگری قرار گیرد،

ه) چگونگی تأمین كمك به اعضای علاقمند با بررسی نیاز آنها، كسب اطلاعات در مورد منابع تأمین مالی و الگوهای تأمین بودجه در جهت تسهیل هماهنگی در بین این اعضا.

8ـ مجمع اعضا در كمتر از زمان برگزاری دومین مجمع خود و بنابراین به صورت مرتب مؤثر بودن رویه بوجود آمده تحت این بند را مورد بررسی مجدد قرار داده و توان رسیدگی به نیازهای در حال تغییر كشورهای عضو در حال توسعه و اعضا با اقتصاد در حال گذار را در چارچوب دستورالعمل مورد اشاره در بند 7، میزان تأمین بودجه و همینطور مؤثر بودن عملكرد نهادهای موجود كه در جهت اجرای رویه مالی كار میكنند را ارزیابی خواهد نمود. براساس این بازنگری و در صورت لزوم باید نسبت به اتخاذ تدابیر لازم در خصوص ارتقاء كارایی این ساز و كار از جمله با ارائه توصیهها و دستورالعملهایی در خصوص تدابیر لازم برای حصول اطمینان از تأمین بودجه كافی و پایدار برای رفع نیاز اعضا، اقدام نماید.

 

ماده 14ـ موافقتنامههای مالی در دوران واسط

ساختار نهادی تسهیلات زیست محیطی جهانی كه مطابق موازین تأسیس تسهیلات زیستمحیطی جهانی بازسازی شده در دوران گذار، نهادی خواهد بود كه اقدامات مربوط به رویه مالی كه در ماده 13 بدان اشاره شده را برای دوره ما بین زمان اجرایی شدن این كنوانسیون و برگزاری اولین مجمع اعضا براساس ماده 13 انجام خواهد داد. ساختار نهادین این تسهیلات زیستمحیطی جهانی باید تكافوی اقدام از طریق تدابیر اجرایی و عملی مربوط به خصوصاً آلایندههای آلی پایدار را نموده و ترتیبات جدیدی كه در این ارتباط ممكن است مورد نیاز باشد را مورد ملاحظه قرار دهد.

 

ماده 15ـ گزارشدهی

1ـ هر عضو گزارشی از تدابیر اتخاذ شده در جهت اجرای تداركات این كنوانسیون و میزان مؤثر بودن این اقدامات در رسیدگی به اهداف این كنوانسیون، ارایه خواهد داد.

2ـ هر عضو مطالب ذیل را برای دبیرخانه تهیه خواهد نمود:

الف) اطلاعات آماری در مورد میزان كل تولید، واردات و صادرات هر یك از مواد شیمیایی مندرج در فهرست ضمیمه (الف) و ضمیمه (ب) و یا تخمین معقولی از اینگونه اطلاعات،

ب) در حدی كه عملی باشد فهرستی از كشورهایی كه هر یك از اینگونه مواد را وارد كرده و كشوری كه هر یك این مواد به آن صادر شده ارایه خواهد شد.

3ـ اینگونه ارایه گزارش در فاصله زمانی معین وبه شكلی كه در مجمع اعضا تصمیمگیری خواهد شد، در اولین مجمع ارایه خواهد شد.

 

ماده 16ـ برآورد میزان تأثیرگذاری

1ـ با شروع چهار سال پس تاریخ اجرایی شدن این كنوانسیون در فواصل زمانی كه مدت آن توسط مجمع اعضا تصمیمگیری خواهد شد مجمع به بررسی مؤثر بودن این كنوانسیون خواهد پرداخت.

2ـ به منظور تسهیل این برآورد، مجمع اعضا باید در اولین نشست خود، ایجاد ترتیباتی كه بتواند برای خود اطلاعات پایش مقایسهای در مورد وجود مواد مندرج در ضمیمه ضمایم (الف)، (ب) و (ج) و همینطور جابجایی و انتقال محیطزیستی منطقهای و جهانی را آغاز نماید، تهیه خواهد نمود.

این ترتیبات:

الف) بایستی از سوی اعضا براساس منطقهای در هنگام مناسب و براساس توان فنی و مالی آنان و با استفاده از برنامهها و سازوكارهای پایشی موجود به منظور بالا بردن امكان و افزایش هماهنگیها در رویهها به اجرا درآید.

ب) در جایی كه لازم باشد با احتساب اختلافات بین مناطق و توان آنها برای اجرای فعالیتهای پایشی ضمیمه گردد.

ج) شامل گزارشات مجمع اعضا در مورد نتایج فعالیتهای پایش در سطح منطقه و جهانی و در فواصل زمانی تعیین شده توسط مجمع اعضا، میگردد.

3ـ نوع برآورد كه در بند 1 توصیف شد، باید براساس اطلاعات علمی، محیطزیستی، فنی و اقتصادی موجود باشد، از جمله:

الف) گزارشات و دیگر اطلاعات پایش تهیه شده پیرو بند 2.

ب) گزارشات ملی ارایه شده پیرو بند 15.

ج) اطلاعات مبنی بر ناهمخوانی كه پیرو مراحل ایجاد شده در ماده 17 تهیه شده است.

 

ماده 17ـ ناهمخوانی

مجمع اعضا در اولین فرصت عملی خود مراحل و رویههایی نهادین را برای مشخص كردن ناهمخوانیها با پیش بینیها و تداركات این كنوانسیون و برای تصحیح عملكرد اعضا در مواردی كه ناهمخوانی اطلاق میشود، تدوین و به تصویب خواهد رسانید.

 

ماده 18ـ سامان دادن مشاجرات

1ـ اعضا باید هرگونه مشاجره بین آنان در مورد تفسیر و یا اجرای این كنوانسیون را از طریق مذاكره از طرق صلحآمیز و به انتخاب خود آنان مسئله را حل و فصل نمایند.

2ـ در هنگام تصویب، قبول، تایید و یا پیوستن به این كنوانسیون و یا در هر زمان بعد از آن یك عضو كه عضو یك سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای نباشد، میتواند به صورت كتبی و ارایه یادداشت به امانتدار این كنوانسیون، در رابطه با هرگونه مشاجره در خصوص تفسیر و یا كاربرد این كنوانسیون، از طریق یك و یا هر دو ابزار ذیل برای حل مشاجره در ارتباط با هر عضو كه آن تعهدات را میپذیرد، اقدام نماید:

الف) داوری براساس مراحلی كه از سوی مجمع اعضا بصورت یك ضمیمه در اولین فرصت عملی به تصویب خواهد رسید:

ب) ارایه مورد مشاجره به دادگاه عدالت بینالمللی.

3ـ یك عضو كه متشكل از سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای باشد میتواند بیانیهای با محتوای مشابه در رابطه با داوری براساس مراحلی كه در پاراگراف (الف) 2 به آن اشاره شده، ایراد نماید.

4ـ بیانیهای كه پیرو پاراگراف 2 یا پاراگراف 3 به قوت خود باقی بماند و تا آن زمان كه براساس شرایط و یا تا سه ماه پس از ارایه یادداشت رسمی در خصوص لغو آن به امین سپرده شود جنبه اجرایی خواهد داشت.

5ـ سررسید بیانیه / یادداشت فسخ و یا اظهارنامه جدید، به هیچ وجه نباید در مراحل پیشرفت موضوع مطروحه در یك دادگاه عادل بینالمللی اثری داشته باشد، مگر این که طرفین دعوی به نحو دیگری موافقت كنند.

6ـ چنانچه طرفین یك مشاجره با هیچ راه حل و یا همان مرحله پیرو پاراگراف 2 به توافق نرسند و چنانچه آنها نتوانسته باشند دعوی خود را ظرف 12 ماه پس از تذكر ارایه شده از سوی یكی از طرفین به دیگری كه بین آنها مشاجره وجود دارد سامان ندهند، این دعوی براساس درخواست هر یك از طرفین دعوی به نحوی به كمیسیون ارائه داده خواهد شد. كمیسیون ساماندهی سپس باید نسبت به تهیه یك گزارش به همراه توصیههایی اقدام نماید. دیگر مراحل در رابطه با كمسیون ساماندهی شامل ضمیمهای خواهد بود كه از سوی مجمع اعضا در زمانی قبل از برگزاری دومین اجلاس به تصویب خواهد رسانید.

 

ماده 19ـ مجمع اعضا

1ـ به موجب این سند مجمع اعضا تشكیل گردید.

2ـ اولین نشست مجمع اعضا توسط مدیر اجرایی برنامه محیطزیست سازمان ملل قبل از اجرایی شدن این كنوانسیون برگزار خواهد شد. سپس جلسات عادی مجمع اعضا در فواصل منظمی كه در مورد آن تصمیمگیری خواهد شد برگزار خواهد گردید.

3ـ اجلاسهای فوق العاده مجمع اعضا در زمانهایی كه لازم به نظر برسد از سوی مجمع و یا به درخواست هر عضو به نحوی كه مورد حمایت حداقل یك سوم اعضا باشد، برگزار خواهد شد.

4ـ مجمع اعضا به اتفاق آرا در اولین اجلاس خود در مورد آییننامه اجرایی و قوانین مالی خود و در مورد هرگونه ارگان فرعی و همین طور تداركات مالی حاكم بر عملكرد دبیرخانه تصمیمگیری و اصولی را به تصویب خواهد رسانید.

5ـ مجمع اعضا بررسی مداوم و ارزیابی اجرای این كنوانسیون را تحت نظر خواهد داشت. این مجمع امور واگذار شده از سوی كنوانسیون را انجام و به این منظور،

الف) براساس نیازهای پاراگراف 6، نهادهای فرعی، آنطور كه لازم برای اجرای این كنوانسیون باشد را تشكیل خواهد داد.

ب) در جای مناسب با سازمانهای بینالمللی ذیصلاح و ارگانهای بینالدولی و غیردولتی همكاری خواهد نمود.

ج) به صورت دورهای همه اطلاعات پیرو ماده 15 در دسترس اعضا قرار گرفته و از جمله ملاحظات در مورد میزان مؤثر بودن پاراگراف 2 (ب) iii از ماده 3 را بررسی خواهد نمود.

د) هرگونه اقدام فوق العاده كه برای حصول اهداف این كنوانسیون ممكن است لازم باشد را مورد توجه قرار داده و به عهده خواهد گرفت.

6ـ مجمع اعضا در اولین نشست خود ارگانی فرعی به عنوان كمیته بررسی آلایندههای آلی پایدار را با هدف انجام اقداماتی كه آن كمیته از سوی كنوانسیون بدان مكلف شده را بوجود خواهد آورد و در این رابطه:

الف) اعضای كمیته بررسی آلایندههای آلی پایدار از سوی مجمع اعضا منصوب خواهند شد. اعضای این كمیته متشكل از متخصصین گمارده شده از سوی دولتها جهت بررسی و مدیریت شیمیایی خواهد بوده و بر اساس توزیع عادلانه جغرافیایی منصوب خواهند شد.

ب) مجمع اعضا در مورد نحوه رسیدگی، سازماندهی و عملكرد كمیته تصمیم خواهد گرفت.

ج) كمیته از هرگونه تلاش برای تصویب توصیههای خود به اتفاق آرا دریغ نخواهد ورزید. چنانچه همه تلاشها انجام و توافق حاصل نشد این توصیهها باید نهایتاً از سوی دو سوم اكثریت اعضای حاضر و با رایگیری به تصویب برسد.

7ـ مجمع اعضا در سومین نشست خود، نیاز مداوم برای مراحل مشمول در پاراگراف (ب) 2 از ماده 3 شامل ملاحظه میزان تأثیرگذاری را ارزیابی خواهد نمود.

3ـ سازمان ملل و سازمانهای تخصصی آن و سازمان بینالمللی انرژی اتمی و همینطور هر حكومت غیر عضو این كنوانسیون میتواند در جلسات مجمع اعضا به عنوان ناظر شركت نماید. هر نهاد و یا آژانس، اعم از ملی و بینالمللی، دولتی و یا غیردولتی، با صلاحیت در امور مشمول این كنوانسیون كه تمایل خود برای شركت در یك اجلاس مجمع اعضا به عنوان ناظر را داشته باشد، میتواند مورد پذیرش واقع شود. مگر این که حداقل یك سوم از اعضای حاضر بر این امر مخالفت نمایند. پذیرش و شركت ناظرین بسته به آییننامه مصوب مجمع اعضا خواهد بود.

 

ماده 20ـ دبیرخانه

1ـ به موجب این سند دبیرخانه تشكیل گردید.

2ـ وظایف دبیرخانه عبارت خواهد بود از:

الف) ترتیبات لازم برای مجمع اعضا و ارگانهای جنبی و تدارك خدمات برای آنها در صورت لزوم.

ب) تسهیل كمك به اعضای خصوصاً در حال توسعه و اعضای با اقتصاد در حال گذار بر حسب درخواست برای اجرای كنوانسیون.

ج) اطمینان از هماهنگی لازم با دبیرخانه دیگر نهادهای بینالمللی

مربوط.

د) تهیه و در دسترس گذاشتن گزارشات ادواری مبتنی بر اطلاعات دریافت شده پیرو ماده 15 و دیگر اطلاعات موجود.

ه) برای ورود به ترتیبات اداری و قراردادی آنطور كه برای اجرای مؤثر وظایف آن لازم باشد براساس رهنمون كلی مجمع اعضا اقدام خواهد نمود.

و) برای انجام امور دیگر دبیرخانه كه در كنوانسیون در مورد آن تصریح شده و كارهای دیگر به نحوی كه مجمع اعضا تعیین خواهد كرد.

3ـ امور دبیرخانه برای این كنوانسیون توسط مدیر اجرایی برنامه محیطزیست سازمان ملل به اجرا در خواهد آمد مگر این که مجمع اعضا تصمیم بگیرد كه با سه چهارم اكثریت اعضای حاضر و با رایگیری كارهای دبیرخانه را به یك یا چند سازمان بینالمللی دیگر محول كند.

 

ماده 21ـ اصلاحیه كنوانسیون

1ـ اصلاحات در مورد این كنوانسیون میتواند از سوی هر عضو پیشنهاد شود.

2ـ اصلاحات در مورد این كنوانسیون در نشست مجمع اعضا به تصویب خواهد رسید.

متن هرگونه اصلاحات پیشنهادی به اعضا از سوی دبیرخانه حداقل 6 ماه قبل از نشست كه پیشنهاد در آن برای تصویب مطرح میگردد، تسلیم خواهد شد. دبیرخانه نیز همچنین اصلاحات پیشنهادی را جهت اطلاع به امضاءكنندگان این مجمع و به امانتدار این كنوانسیون ارائه خواهد داد.

3ـ تمامی اعضا سعی خود را به كار خواهند بست تا در مورد هر پیشنهاد اصلاحی به این كنوانسیون به اتفاق آرا به توافق برسند. چنانچه تمامی تلاشها برای اجماع انجام و توافق حاصل نشد، اصلاحیه در آخرین مرحله با سه چهارم اكثریت آرای اعضا و با رایگیری به تصویب خواهد رسید.

4ـ اصلاحات از سوی امانتدار جهت تصویب یا قبول و یا تایید به همه اعضا فرستاده خواهد شد.

5ـ تصویب، قبول یا تایید یك اصلاحیه به صورت كتبی به اطلاع امانتدار كنوانسیون خواهد رسید. اصلاحیهای كه براساس پاراگراف 3 به تصویب برسد موقعی برای اعضا جنبه اجرایی خواهد گرفت كه ظرف 90 روز از تاریخ ارایه آن را تصویب، قبول و یا تایید و قبولی آن توسط حداقل سه چهارم اعضا مورد تصویب قرار گرفته باشد. سپس اصلاحیه برای هر عضو دیگر پس از روز نودم بعد از تاریخی كه آن عضو مراتب تصویب، قبول و یا تایید آن اصلاحیه را ارایه دهد، جنبه اجرایی خواهد گرفت.

 

ماده 22ـ تصویب و اصلاحیه ضمایم

1ـ ضمایم این كنوانسیون به جز مواردی كه به نحو دیگری معین شود به عنوان بخشی جدا نشدنی از آن محسوب خواهند شد. اشاره به این كنوانسیون به منزله اشاره به ضمایم آن نیز میباشد.

2ـ هرگونه ضمایم اضافی باید به امور علمی، فنی، اداری و یا روند كار محدود شود.

3ـ روند ذیل باید در مورد پیشنهاد، تصویب و اجرایی شدن ضمایم اضافی این كنوانسیون به كار برده شود.

الف) ضمایم اضافی باید براساس مراحل مندرج در پاراگرافهای 1، 2 و 3 از ماده 21 پیشنهاد شود.

ب) هر عضوی كه قادر به قبول ضمایم اضافی نباشد باید عدم قبول خود را كتباً ظرف یك سال از تاریخ تسلیم اطلاعیه تصویب آن ضمیمه اضافی، به اطلاع برساند. امانتدار باید این اطلاعیه دریافتی را بدون تأخیر به اطلاع همه اعضا برساند. یك عضو میتواند در هر زمان اطلاعیه عدم قبول خود نسبت به ضمیمه اضافی و ضمیمهای كه برای آن عضو جنبه اجرایی به خود گرفته و عدم موافقت خود در رابطه با موضوع پاراگراف (ج) را پس بگیرد.

ج) پس از سررسید یك سال از تاریخ مكاتبه امین كنوانسیون در مورد تصویب ضمیمه اضافی، آن ضمیمه باید برای اعضایی كه اقدام به تسلیم اطلاعیه براساس مفاد پاراگراف فرعی (ب) نكرده باشند جنبه اجرایی به خود بگیرد.

4ـ پیشنهاد تصویب و اجرایی شدن اصلاحات نسبت به ضمیمه (الف)، (ب) یا (ج) باید موكول به طی همان مراحلی شود كه برای پیشنهاد، تصویب و اجرایی شدن ضمایم اضافی به این كنوانسیون وجود دارد، مگر این که اصلاحیهای كه نسبت به ضمیمه (الف)، (ب) یا (ج) در رابطه با هر عضوی كه اظهارنامه در رابطه با اصلاحیه به آن ضمایم براساس پاراگراف 4 ماده 25 ارایه داده باشد. در آن صورت، هرگونه اصلاحیه این چنین برای آن عضو، در روز نودم بعد از ارایه همراه با یادداشت تصویب، قبول و با الحاق با توجه به آن اصلاحیه، جنبه اجرایی به خود خواهد گرفت.

5ـ مراحل ذیل باید نسبت به پیشنهاد تصویب و اجرایی شدن هر اصلاحیه نسبت به ضمایم (د)، (ه) یا (و) بكار برده شود:

الف) اصلاحیهها باید مطابق مراحل پاراگراف 1 و 2 ماده 21 ارایه شود.

ب) اعضا باید در مورد اصلاحیه نسبت به ضمایم (د)، (ه) یا (و) با اجماع تصمیم بگیرند.

ج) تصمیمگیری برای اصلاح ضمایم (د)، (ه) یا (و) باید به دنبال اطلاع اعضا توسط امانتدار كنوانسیون انجام گردد. آن اصلاحیه باید برای تمامی اعضا در تاریخی كه تصمیمگیری مشخص میشود اجرایی گردد.

6ـ چنانچه ضمایم اضافی یا اصلاحیهای نسبت به یك ضمیمه مربوط به اصلاحیه نسبت به این كنوانسیون باشد، ضمیمه اضافی یا اصلاحیه تا زمانی كه اصلاحیه نسبت به كنوانسیون وارد مرحله اجرایی نشود، جنبه اجرایی نخواهد داشت.

 

ماده 23ـ حق رای

1ـ هر عضو به این كنوانسیون یك رای خواهد داشت مگر در مواردی كه پاراگراف 2 پیش بینی كرده است.

2ـ یك سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای در مورد مسایل مورد صلاحیت خود میتواند حق رای خود معادل رای تعداد اعضای آن اتحادیه كه اعضای این كنوانسیون باشند، استفاده كند.

 

ماده 24ـ امضاء

این كنوانسیون برای امضاء در استكهلم از سوی همه كشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای در تاریخ 22 مه 2001 و در مقر سازمان ملل در نیویورك از 24 مه 2001 لغایت 22 مه 2002 مفتوح خواهد بود.

 

ماده 25ـ تصویب، قبول، تایید یا الحاق

1ـ این كنوانسیون موكول به تصویب، قبول، تایید، كشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای خواهد بود، جهت الحاق كشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی منطقهای، از روز پس از تاریخی كه كنوانسیون برای امضاء گذاشته میشود، الحاق به آن آزاد خواهد بود. اعلامیه تصویب، قبول، تایید و یا الحاق باید به امانتگذار سپرده شود.

2ـ هر سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای كه عضو این كنوانسیون شود بدون این که هیچ كدام ازكشورهای عضو آن عضو شوند، نسبت به تعهدات این كنوانسیون مقید خواهد بود. در صورتی كه این گونه سازمانها یك و یا تعداد بیشتری از اعضایش به عضویت این كنوانسیون درآیند، سازمان و اعضایش در مورد مسئولیتهای خود برای اجرای تعهدات تحت این كنوانسیون، تصمیم خواهند گرفت. در اینگونه موارد، سازمان و اعضایش از حق خود تحت این كنوانسیون تواماً استفاده خواهند كرد.

3ـ در اعلامیه تصویب، پذیرش، تایید و یا الحاق یك سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای، آن سازمان نسبت به اظهار صلاحیت خود در خصوص مسایل مورد حل و فصل در این كنوانسیون، اقدام خواهد نمود. هر یك از این سازمانها همچنین نسبت به ارایه اظهارنامه تصویب خود و همچنین در مورد هرگونه تغییر مربوط به میزان صلاحیت مراتب را به اطلاع اعضا خواهد رسانید.

4ـ در اعلامیه تصویب، پذیرش، تایید و یا الحاق، هر عضو میتواند اظهار نماید كه در مورد آن عضو، هر گونه اصلاحیه نسبت به ضمیمه (الف)، (ب) و (ج) صرفاً در صورت ارایه اظهارنامه تصویب، پذیرش، تایید و یا الحاق با توجه به آن كنوانسیون جنبه اجرایی خواهد گرفت.

 

ماده 26ـ اجرایی شدن

1ـ این كنوانسیون در روز نودم پس از ارایه پنجاهمین اعلامیه تصویب، پذیرش، تایید و الحاق جنبه اجرایی به خود خواهد گرفت.

2ـ برای هر كشور یا سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای كه پس از ارایه پنجاهمین اظهارنامه تصویب، پذیرش و تایید، این كنوانسیون را تصویب، پذیرش و تایید نموده یا بدان ملحق شود، این كنوانسیون در روز نودم پس از تاریخ ارایه اظهارنامه آن كشور یا سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای، دایر بر تصویب، پذیرش، تایید و یا الحاق جنبه اجرایی بخود خواهد گرفت.

3ـ به منظور نیل به اهداف پاراگرافهای 1 و 2، هرگونه اظهارنامه ارایه شده از سوی یك سازمان همگرایی اقتصادی منطقهای به عنوان مورد اضافه بر اعضای آن سازمان تلقی نخواهد شد.

 

ماده 27ـ تحفظها

هیچ گونه تحفظی نسبت به این كنوانسیون انجام نخواهد گرفت.

 

ماده 28ـ بازپسگیری

1ـ در هرزمان پس از سه سال از تاریخی كه این كنوانسیون برای یك عضو جنبه اجرایی به خود میگیرد، آن كشور میتواند با دادن اعلامیه كتبی به امانتدار از كنوانسیون كنارهگیری كند.

2ـ هرگونه كنارهگیری باید تا مدت یكسال از تاریخ دریافت اظهارنامه بازپسگیری و یادداشت مربوط به آن، به حساب نیامده و یا در مدتی دیرتر چنانچه در اظهارنامه كنارهگیری مشخص شده، صورت خواهد گرفت.

 

ماده 29ـ امانت

امین و امانتدار این كنوانسیون همان دبیركل سازمان ملل خواهد بود.

 

ماده 30ـ سندیت متن

نسخه اصل این كنوانسیون كه از آن به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیولی نیز تهیه شده موثق بوده و در نزد دبیركل سازمان ملل به امانت گذارده خواهد شد.

با شهادت امضاكنندگان ذیل، با كسب صلاحیت قبلی در مورد آن، نسبت به امضای این كنوانسیون اقدام نمودهاند.

 

استكهلم 22 مه 2001

افزودن نظر جدید