پیام تسلیت زندانیان سیاسی دوران شاه بمناسبت در گذشت حسین رضائی

باخبر شدیم که همبند سابق ما آقای حسین رضائی روز اول تیر ماه 1392  در تهران درگذشت.  حسین رضائی که از فعالین کنفدراسیون جهانی دانشجویان  ایرانی  ویکی از دبیران آن بود، در سال 1349 با هیاتی بهمراه آقای دکتر هلدمن وکیل کنفدراسیون برای تحقیق در مورد وضعیت زندانیان سیاسی به ایران آمده بود که توسط ساواک رژیم شاه دستگیر و در دادگاه نظامی این رژیم مانند هزاران تن دیگر ، ناحق و غیرقانونی به زندان طولانی مدت محکوم   گردید. بدین ترتیب حسین رضائی به جمع کسانی پیوست که برای آزادی آنها تلاش می کرد . حسین تا سقوط رژیم شاه با استواری و وفاداری به آرمانهای خود در زندان ماند و در پایان حکومت شاه همراه با دیگر زندانیان سیاسی آزاد گردید.

ما همبندان سابق حسین رضائی که خاطرات خوبی از او  به یاد داریم  و مورد احترام همه ما بود، یاد وخاطر او را گرامی می داریم و درگذشت او را به خانواده و دوستان، همرزمان او در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی و همه زندانیان سیاسی دوران شاه تسلیت می گوئیم.

ابوالفضل توسلی - احمد پورمندی - احمد محمدی - آرتا داوری - اسفندیار صادق زاده - اسفندیار کریمی - اسماعیل ختائی - اشرف میرهاشمی - اصغر فتاحی - اکبر دوستدار - اکبر سوری - اکبر سیف - امیر ممبینی – ایرج تقی زاده - ایرج نیری - باقر ابراهیم زاده - باقر قلیائی  - بهروز خلیق - بهروز مطلب زاده - بهزاد کریمی – بهمن امینی - پرویز مختاری - پرویز نویدی - تقی تام - جعفر امینی نژاد - جمشید طاهری پور - حبیب پرزین - حسام امام - حسن جعفری – حسن عزیزی – حسن فخاری - حسین بهبودی - حسین خانی - داود ابراهیمی – رسول آذرنوش - رضا اکرمی - رضا جوادی - رضا جوشنی  - رضا دقتی - ضرغام محمودی- عاطفه جعفری – عباس انور حقیقی - علی اصغر خرسند - علی برزو - علی پورنقوی – علی ستاری - فردوس جمشیدی - فرهمند رکنی اخوی - فریدون احمدی - قدرت قلی زاده – مجید دارابیگی - مجید عبدالرحیم پور - محمد اعظمی - محمد پیروزفرد - محمد حدادپور - محمد علی معتدل – مرتضی ملک محمدی - مسعود فتحی - مسعود فروزش راد - مسعود مولازاده - مصطفی مدنی - منوچهر مختاری – منوچهر یزدیان - مهدی ابراهیم زاده - مهدی جباری - ناصر آذرافروز - هوشنگ عیسی بیگلو - وجیه اله قاسمی – یداله بلدی

بخش: 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

با سلام
درگذشت ایشان را به خانواده محترمشان و شما دوستان و همبندیان وی در سالیان دور تسلیت عرض میکنم !
صد بار زهر یٱس مرا میکشت /
گر پادزهر من نشدی امید
تا آنزمان که شهپر بوم مرگ بر جایگاه من فکند سایه /
در کارزار زندگی ام بادا از جادوی امید بسی مایه