کنفرانس کلن: تقويت اميد برای پيشبرد پروژه وحدت چپ


چپ ايران يکی از جريان های تاريخی و ريشه دار جامعه ما است. قدمت جريان چپ به انقلاب مشروطيت بر می گردد. اجتماعیون عامیون نخستين حزب سوسیال دمکرات ایران بود. حزب اجتماعیون عامیون و مرکز غيبی آن در تبريز نقش موثر در انقلاب مشروطیت داشت. چپ ايران همواره از انقلاب مشروطيت به اين سو در صحنه سياسی کشور حضور داشته و در تحولات کشور ما نقش ايفاء کرده است. چپ همواره عليه استبداد و برای  ايرانی آزاد و پيشرفته مبارزه کرده و از عدالت اجتماعی و منافع کارگران و زحمتکشان دفاع نموده است.

هم رژيم شاهی و هم رژيم فقها دشمن چپ بوده و ضربات سنگينی به آن  وارد کردند. اما چپ باز به پاخاسته و به حيات خود ادامه داده است. برای چپ ايران از مشروطيت به اينسو فرصت اندکی برای فعاليت در فضای آزاد سياسی فراهم بوده است. يکبار فضای نسبتا مساعد از سال ١٣٢٠ تا ١٣٣٢ برای چپ فراهم شد که به رشد بی سابقه حزب توده ايران انجاميد. يکبار ديگر اما فقط برای چند سال در اوائل انقلاب، فضای باز برای فعاليت جريان های چپ به وجود آمد که به گسترش جريان های چپ از جمله سازمان ما منتهی شد. در آن سال ها احزاب و سازمان های چپ در مدت کوتاه به جريان های سراسری تبديل شدند و توانستند نظر مساعد بخش هائی از کارگران و زحمتکشان و طبقه متوسط جديد را جلب کنند.

اما رژيم فقها به جريان چپ يورش آورد، هزاران تن از آن ها را دستگير کرد، زندان ها را از اعضاء و کادرهای چپ پر کرد و صدها تن از زندانيان را به جوخه اعدام سپرد. ضربه دوم به چپ با فروپاشی اتحاد شوروی و هم پيمانان آن وارد آمد و به تضعيف و پراکندگی بيشتر صفوف چپ منجر گشت.  

برآمدن جمهوری اسلامی از انقلاب بهمن و حاکم شدن رژيم استبداد مذهبی بر کشور، شکست تجربه انقلاب اکتبر، آشکار شدن ناکارائی "سوسياليسم دولتی" و مشخص شدن خصلت توتاليتری آن، ما را برآن داشت که به بازنگری ريشه ای ديدگاه های خودمان بپردازيم. بازنگری ديدگاه ها، به منزله فاصله گرفتن از چپ و سوسياليسم نبود، بلکه باز تعريف چپ و دستيابی به قرائت ديگری از سوسياليسم بود. سازمان ما در روند بازنگری ديدگاه های خود، هم چنان بر انتخاب اجتماعی خود يعنی دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان پايدار ماند و به اين باور رسيد که چپ سنتی به آزادی و دمکراسی کم بها داده و نگرش طبقاتی را مطلق کرده است. سازمان به اين دريافت رسيد که آزادی و عدالت اجتماعی را نبايد از هم جدا کرد و آزادی را به خاطر عدالت اجتماعی قربانی نمود. از نگاه سازمان ما، سوسياليسم از دمکراسی جدائی پذير نيست و سوسياليسم بربستر دمکراسی و تعميق آن، امکان پذير می گردد.

اين تحول فکری به درجاتی در بين بخشهای ديگری از نيروهای چپ پيش رفت و زمينه را برای نزديکی بين سازمان ما و آن ها فراهم آورد. سه سازمان همراه با بخشی از کنشگران چپ با توجه به الزامات جامعه ما و برای غلبه بر پراکندگی چپ، وارد روند وحدت شدند و عمومی ترين نگرش های خود را در "فراخوان" گنجاندند و نقشه راه را برای پيشبرد پروژه وحدت طراحی کردند.

تا کنون در اجرای نقشه راه، گام هائی برداشته شده اند. آخرين آن برگزاری کنفرانس کلن بود. کنفرانس کلن اولين کنفرانس از سری کنفرانس هائی بود که بر طبق نقشه راه برگزار خواهد شد. اين کنفرانس ها به مسائل نظری چپ، برنامه، استراتژی سياسی، الگوی حزبی و اساسنامه خواهد پرداخت. نخستين کنفرانس با عنوان "کدام چپ؟ کدام سوسياليسم؟" و تبيين الگوی حزبی بود که برگزار شد.

اولين کنفرانس اميدآفرين بود و نشان داد که سه جريان و کنشگران چپ مصمم اند که پروژه وحدت را پيش ببرند. حاملين پروژه وحدت چپ از حزب يک پارچه و يکدست فاصله گرفته  و تنوع نظری ـ سياسی در چارچوب چپ را پذيرفته اند. حضور گرايش های مختلف چپ در کنفرانس و گفتگوی پرثمر آن ها، نشان داد که می توان گام بعدی را با اطمينان بيشتری برداشت و به پيشبرد پروژه وحدت و شکل گيری تشکل چپ به رغم دشواری های فراوان اميدوار بود.

با تداوم کار سه گروه نظری ـ برنامه ای، استراتژی سياسی و ساختار، و برگزاری کنفرانس ها، راه برای تدوين منشور وحدت و اساسنامه فراهم خواهد شد. طبعاً منشور و اساسنامه تدوين شده در کنگره ها و يا اجلاس های سه جريان مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت و هر سه جريان تصميم نهائی خود را برای وحدت اتخاذ خواهند کرد.

تلاش سه سازمان و کنشگران چپ اين است که فعالان چپ در داخل و خارج از کشور و نسل جديد چپ به اين پروژه  بپيوندند و در پيشبرد بحث های نظری، برنامه ای، اساسنامه ای و تدوين اسناد، فعالانه مشارکت ورزند و  در شکل دهی تشکل چپ نقش بازی کنند. اميد است که چپ بتواند جايگاه شايسته خود را در تحولات سياسی و اجتماعی بازيابد و در نوسازی دمکراتيک کشور در راستای تأمين منافع و خواست های کارگران، مزدبگيران و طبقه متوسط جديد نقش موثر ايفا کند.

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

این یک گام به جلوست .اما درک چپ سوسیالیست دموکرات نباید خود را محدود به خواسته های کارگران و دهقانان کند . امروز وجوه اجتماعی فرودستان تنها در کارگران و دهقانان خلاصه نمی شود و درک طبقاتی مارکسی تعریف جامعی از طبقات فرودست نیست . امروز بسیاری از اقشار دیگر همچون روزنامه نگاران - هنرمندان - ورزشکاران - معلمان و استادان - دانش اموزان و دانشجویان و کارمندان دولت همه تحت سیطره دولت رانتیر زندگی می کنند . سوسیالیسم نه بر پایه یک نگاه بسته و محدود کننده بلکه نگاهی ملی و فراگیر معنی می یابد . سوسیالیسم در طی یک دوره گذار تاریخی با گسترش رفاه اجتماعی و خدمات عمومی باید کف زندگی عمومی را ارتقاء سطح دهد . قدرت خلاقیت بشری را در بستری ازاد و مناسب جاری سازد و بر خلاف سوسیالیسم دولتی تجربه شده به یک سوسیالیسم اجتماعی تحکیم یافته بدل شود . هنوز چپ ایران برای تدقیق مبانی نظری سوسیالیسم و توسعه ان مبانی در فرهنگ نظری خود راه درازی در پیش دارد اما همین درونمایه های موجود در چپ ایران به نمایندگی جنبش فدائی برای دستیابی بان کافی ست . به امید روزهای روشن اینده و پر شدن خلاء موجود حضور حزب واحد سوسیال دموکرات در میهن عزیزمان . پیروز باشید .

با سلام به دوستان عزیز
ایجانب نوشته اقای بهروز خلیق را مطالعه کردم و این بخش که می نویسند (با تداوم کار سه گروه نظری ـ برنامه ای، استراتژی سياسی و ساختار، و برگزاری کنفرانس ها، راه برای تدوين منشور وحدت و اساسنامه فراهم خواهد شد. طبعاً منشور و اساسنامه تدوين شده در کنگره ها و يا اجلاس های سه جريان مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت و هر سه جريان تصميم نهائی خود را برای وحدت اتخاذ خواهند کرد.

تلاش سه سازمان و کنشگران چپ اين است که فعالان چپ در داخل و خارج از کشور و نسل جديد چپ به اين پروژه بپيوندند و در پيشبرد بحث های نظری، برنامه ای، اساسنامه ای و تدوين اسناد، فعالانه مشارکت ورزند و در شکل دهی تشکل چپ نقش بازی کنند. اميد است که چپ بتواند جايگاه شايسته خود را در تحولات سياسی و اجتماعی بازيابد و در نوسازی دمکراتيک کشور در راستای تأمين منافع و خواست های کارگران، مزدبگيران و طبقه متوسط جديد نقش موثر ايفا کند) که در اخر نوشته امده مورد پسند ایجانب می باشد حال از شما می خواهم چکونه می شود در مواردی که درخواست دادید . اعضای گذشته سازمان که درخارج هستند نظرات خودشان را با اعضای تصمیم گیرنده سازمان مورد بحث قرار بدهند اینجانب نظراتی دارم که می خواهم با شما در میان بگذارم.