دنیز ایشچی

نقدی بر سند ارزیابی از حاصل کار پروژه وحدت چپ

واقع بینی حکم می‌کرده و می کند که ساختار تشکیلاتی شکل یافته برای چنین پروژه ای که جهت پیشبرد اهداف و سندهای آن شکل یافته است، ویژگیهای خویش را داشته و باید به موازات حیات سیاسی تشکیلاتی سازمان های موجود چپ به حیات خویش ادامه دهد، تا انکه بصورتی طبیعی به چنان بلوغی برسد که بتواند چنان نقش سیاسی وسیع، گسترده و سنگینی در جامعه ایفا بکند که سازمان های موجود ضرورت وجودی مستقل خود را بصورتی طبیعی از دست داده باشند.

توافق چپ ایران به کجا رسید؟

سال دوهراز و پانزده را در حالی به پایان می‌رسانیم که نه تنها مسببین شکست این پروژه از پذیرش مسئولیت تاریخی یک چنین رفتاری در غذاب وجدان نیستند، بلکه با اعلام آخرین گزارش نشست نمایندگان پروژه وحدت چپ، احتمال صورت گیری کار مشترک در این زمینه را در سایه روشن های نامعلومی به ناکجا آباد رجعت داده اند.

نظری بر فلسفه شرق میانه در قرون وسطی

یکی از این کارهای عمده تشکیل کتاب خانه های معتبر در شهرهای بزرگ مثل بخارا، اصفهان و بغداد و غیره می باشد. شاید معتبرترین این کتابخانه‌ها در بغداد، محل حکومت خلافت عباسی بود که در آنجا نفیس ترین و وسیع‌ترین میزان کتب نگهداری می شدند. اما کار عمده این کتاب خانه ها فقط نگهداری کتاب ها نبود، بلکه در روزهایی که اروپا در تاریکی کتاب سوزان کلیسا فرو رفته بود، کتاب خانه هائی مثل بغداد، به ترجمه آثار علمی، فرهنگی و فلسفی یونان قدیم، روم و غیره از زبان‌های اصلی به زبان عربی می پرداختند.

بخش: 

خطرات تصادمات استراتژی های متقابل در سوریه

جنبش بهار عربی ناخود آگاه انسان را از یک طرف به یاد خیزش دموکراتیک و عدالت خواهانه نسل جوان و تحصیل کرده ایرانی در سالهای پنجاه و پنج تا پنجاه و هفت می اندازد. نسلهای نوینی که خواهان آینده ای آزاد تر، عادلانه تر، سعادتمند تر و مترقی و متمدن تری برای خویش و آیندگان خویش در ایران بودند.

وحدت چپ را در هم شکستند، زنده باد وحدت چپ

تنها تفکرهای بینشی تکفیرگرایانه چپ افراطی می باشند که نیروهای چپ را به خودی و غیرخودی تقسیم کرده و غیر خودی ها را به شیوه اسلامیان افراطی، کافر قلمداد کرده و همیشه در صدد متلاشی کردن آنها می باشند

افکار یخ زده در تسلسل وحدت چپ

مشکل جبهه چپ با این دوستان بیشتر از اینکه یک مشکل نظری باشد، مشکلی روانی می باشد. آنها که در وجدان خویش بیشترخواهان مرزبندی بوده و خواهان وحدت نیستند، از طرف دیگر فشارهای اجتماعی تاریخی این مقطع تاریخی آنها را وادار کرده است تا دور میزهای مذاکره جهت وحدت چپ بنشینند.

روش اروپائی یا روش ترکی خودمان

اکثر ماها که در خارج از ایران زندگی می کنیم و در فعالیت های اجتماعی فرهنگی و یا سیاسی بطور مستقیم یا غیر مستقیم دستی داریم و بمراتب شاهد رفتارهای متفاوتی از طرف بخش های مختلف بعضی به اصطلاح فعالین سیاسی اجتماعی بوده ایم. آیا شده هیچ موقعی مثلا بخواهید برنامه ای هنری یا اجتماعی سیاسی و غیره راه بیاندازید، و رفتار این دوستان را زیر نظر بگیرید؟ این دوستان موقع برنامه ریزی در حرف کوه ها را یکی یکی بلند می کنند، در عمل تا آنجائی که بتوانند از زیر پذیرش مسئولیت سر باز می زنند. بعضی از این دوستان هم مسئولیت های حساسی را همینطوری و الکی به عهده میگیرند، بدون اینکه بخواهند هیچ کاری در مورد آنها انجام داده باشند. می بینید روز اجرای برنامه از این دوستانی که مسئولیت های کلیدی را بر عهده گرفته اند هیچ خبری نیست و قسمت های کلیدی برنامه بخاطر عدم پایبندی آنها به انجام تعهدی که بر دوش گرفته اند، لنگ می ماند.

یک گام به پیش دو گام به پس در پروژه وحدت چپ

معلمین بزرگ سوسیالیسم علمی در این زمینه هاهمیشه تاکید خود را در پیوند با توده های مردم که در اینجا نسل های نوین جنبش کارگران، معلمان، زنان، جنبش های دموکراتیک ملی، اقشار متوسط نوین استوار کرده اند. آنها انسجام و وحدت رهبری سیاسی چپ را همیشه در پیوند تنگاتنگ با جنبش ها و حرکت های آزادیخواهانه مردمی نگریسته و ارزیابی کرده اند. بنابر این وحدت تعدادی انگشت شمار در پشت درهای بسته هیچ موقع نخواهد توانست به سرانجام لازم نائل آید. آنها تحقق چنین آرمان هائی را در پیوند ارگانیک با داشتن نقش فعال در مبارزات روزمره سیاسی کشوری و در چالش جهت کسب قدرت سیاسی می بینند. پروژه وحدت حتما باید ریشه های خویش را بر ارکان چالش ها و جنبش های رهائی طلبانه مردمی استوار کند.

مهار دوجانبه در پروژه وحدت چپ

جای تعجبی نیست، وقتی شاهد ایم که نسل های جدیدی که به سمت باورمندی های چپ روی می آورند، از دسته بندی های موجود چپ بدلیل بی اعتمادی به آنها فاصله می گیرند و تلاش دارند تا خود مستقلا راه دگرگونی آینده را بدور از اشتراک فعال با نسل های قدیم و قبل از خود هموار سازند

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - دنیز ایشچی