نصرت شاد

نیچه دوستی، سوء تفاهمی غیرانتقادی؟

اختلاف نظر مورخین فلسفه غرب پیرامون نیچه (1900-1844 ) و آثارش چنان عظیم است که خواننده ی دوستدار فلسفه، به نقد در علوم اجتماعی شک می کند. گروهی نیچه را جاده صاف کن و ایدئولوگ فاشیسم می نامند، گروه دیگری او را یک نابغه مبارز فرهنگی علیه دین و اخلاق پیشین. ماکس هایمر از مکتب فرانکفورت می پرسد آیا نیچه متفکری بزرگتر از مارکس نبود؟ مارکوزه می گوید نیچه بدشانس ترین شخصیت تاریخ فلسفه است...

هایدگر فیلسوف میان دو جنگ جهانی

نیاز به هایدگرزدایی در فلسفه ایران

هایدگر فیلسوف میان دو جنگ جهانی در اروپاست. در نظر او هدف هستی کوشش در راه بقدرت رسیدن است. او می گفت که فقط آزاد بودن برای تصمیم در راه مرگ، به هستی در چهارچوب محدود بودنش هدف می دهد و انسان فقط در رابطه با فلسفه وجود قابل درک است. هر آینده ای نیاز به جد و آباد و تبارشناسی دارد.

درد دل های سیاسی فیلسوف شورشی

اسلاو ژیژک، در جستجوی تئوری فلسفه

ژیژک می گوید که جوامع فعلی نیاز به انقلاب مداوم دارند یعنی هر 30 سالی باید تحولی در جامعه پیش آید. دکارت دچار اروپا مرکزبینی بود. سرمایه داری کنونی چین نتیجه ادامه انقلاب فرهنگی زمان مائو است. برای ژیژک عصر مدرن ابتدا با دکارت و بعد با کانت آغاز شد. حکومتهای چپ آمریکای لاتین از جمله حکومت چاوز غالباً پوپولیستی اند.

جاودانگی شکسپیر و تعارفات غرب

مورخین ادبی اشاره میکنند که در دو قرن اخیر آثار شکسپیر جذابیت و اهمیتی به اندازه کتاب انجیل یافته اند. تاکنون در باره شکسپیر بیشتر نوشته شده است تا در باره انجیل و مسیح. در جو ادبی غرب فقط انجیل اعتبار جهانی آثار شکسپیر را دارد. آثار شکسپیر را انجیل این جهانی نیز نامیده اند.

کارل مای، نویسنده جوانان پیش از جنگ

ادبیات، رمانتیک جهانگردی یا ماجراجویی استعماری

رمانهای کارل مای غیر از ساختار عالی دارای هیجانات بیرونی نیز هستند گرچه افراد از نظر خصوصی به صفات سیاه و سفید یا خوب و بد تقسیم می شوند. آرنو شمیت مدعی است که غالب رمانهای او مبلغ یک ارزش مذهبی استعاره ای اند. هنر عظیم کارل مای در آنجاست که گرچه او آن زمان به خارج سفر نکرده بود ولی در داستانهایش بصورت خالق العاده ای به شرح و توصیف طبیعت و جامعه و مردم کشورهای خارجی می پردازد

شاعر آزادی و رئالیسم بورژوایی

نویسنده میان فلسفه فویرباخ و انقلاب فرانسه

کلر خالق شعر روایتی است. رمان مشهور او "هاینریش سبز" اثری است اتوبیوگرافیک. در این رمان آموزشی-تحولی، رنگ سبز سنبل امید و جوانی است... در دوره جوانی او، مکتب رمانتیک موج هنری غالب بود. او در پایان عمر با خرید و گردآوری رمان "هاینریش سبز" خود از بازار فروش، نسخه اصلاح شده آن را برای فروش مجدد عرضه کرد تا موفقیت بیشتر و جاودانی ادبی این اثر را تضمین کند.

فمنیسم و ادعای فاشیسم در خانواده

موضوع غالب آثار او - وطن و روابط جنسی و روابط مادر و دختر و کشور اطریش و ترس و وحشت و مرگ و زندگی هستند. یلینک نویسنده ای است اخلاقگرا که گاهی به نقد خرده بورژوازی اطریش می پردازد. وی در نوشتن رمان از فن نویسندگی فلوبر و در نوشتن نمایشنامه از هنر ایبسن پیروی می کند .

ادبیات؛ زیبایی هنری یا انتقاد اجتماعی؟

بعد از پایان جنگ بل را وجدان نا آرام ملی آلمان نامیدند. وی مدتی ناشر مجله ادبی هزارتو بود. او را وقایع نگار تاریخ آلمان از زمان روی کار آمدن فاشیسم تا پایان عمر او میدانند. غالب آثار او کارگری و آنارشیستی و ضد بورژوایی و دارای مسئولیت سیاسی و اخلاقی هستند. زنان در آثار او نقش مهمی داشتند. او میگفت که ادبیات مهاجر به اندازه ادبیات درون کشور تجربه دیکتاتوری و جنگ زدگی را ندارد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - نصرت شاد