فرخ نعمت پور

خروج آمریکا از عراق، ادامە ویرانی یا راهی دیگر؟

شاید دشوارترین مانع عراق در مسیر گام برداشتن برای آیندەای بهتر، قطب بندی شدن جامعە بر اساس خواستهای مذهبی، طایفی و اتنیکی است. تفکر بر اساس حقوق شهروندی در این کشور بە حاشیە راندە شدە و بر این مبنا اشتراکات از صحنە رخت بربستەاند. طرح و یا برگشت این خواست یعنی خواست شهروندی، عنصر اساسی در فایق آمدن بر مشکلات این کشور و بنیاد نهادن عراق مدرن است.

بخش: 

در صورت بروز جنگ می توان در کنار جمهوری اسلامی ایستاد؟

برای در کنار بودن جمهوری اسلامی در صورت بروز جنگ دو راە اصلی وجود دارد، در کناربودن سیاسی و در کنار بودن نظامی. در کنار بودن سیاسی بدین معنی است کە در صورت جنگ، نیروی مربوطە همە امکانات سیاسی و تبلیغاتی خودش را برای فشار بر طرف متجاوز متمرکز خواهد کرد. و در کنار بودن نظامی می تواند بە دو صورت رخ دهد، بە صورت مستقیم و غیر مستقیم.

بخش: 

دلیلی برای جنگی غیر محتمل!

زیرا سرنگونی یک رژیم اسلامی در کنار سرنگونی رژیمهای سکولار ـ دیکتاتور در کشورهای عربی، تعادل را بە منطقە برخواهد گرداند، نوع ملایمتری از اسلامگرایی را تقویت خواهد کرد و سرانجام اینکە در کوتاە مدت و میان مدت خیال غرب از وجود یک دولت اسلامی رقیب راحت خواهد بود.

بخش: 

در حاشیە سفر بارزانی بە ایران

حکومت اقلیم کردستان با جلوگیری از تحرک نظامی احزاب کرد ایرانی، در تامین امنیت جمهوری اسلامی نیز نقش مهمی بازی می کند. اما چنین می نماید کە اصل دغدغە جمهوری اسلامی نقشی است کە این اقلیم در بازی قدرت سیاسی در بغداد در مقابلە با نیروهای ملی گرای عراقی و نیز آمریکا دارد. حکومت اقلیم کە خود بنوعی نتیجە کمکها و دخالتهای نظامی و سیاسی آمریکا در منطقە است، خود در پارادوکسی گیرکردەاست، پارادوکس تامین هم منافع آمریکا و هم منافع ایران.

فراز و نشیبهای یک رقابت

در واقع دولت باراک اوباما با روش سیاسی و گاها نظامی، همان سیاست نئوکانها را در منطقە بە پیش می برد. یعنی سیاست دمکراتیک سازی کشورها از طریق جنگ و سیاست، و تنها فرق او با نئوکانها این است کە او هر دوی این اهرمها را بە کار بستە است، یعنی هم سیاست و هم جنگ را.

بخش: 

اصول فرضی و دغدغەهای اتوپیایی خامنەای

آنچە در این سخنان جلب توجە می کند همانا کلمە "نهایتا" می باشد. در واقع خامنەای بە شیوەای ضمنی این اصل را پذیرفتە است کە در زمان حال این انقلابها رنگ و بوی اسلامی ندارند، و این رنگ و بو چیزی است کە بعدها بە خصیصە آنها تبدیل خواهد شد. معلوم نیست امری کە خود اول علت بود حال چگونە در حال غائب می شود و بعد بە عنصری مابعد و غائی تبدیل می شود؟

نگاە حکومت ایران، بە تحولات منطقە، قبل از اینکە سیاسی باشد، امنیتی است

اما شاید بتوان گفت کە در میان علل مختلف پیشوازی جمهوری اسلامی از انقلابات منطقە، امر تقابل با غرب عامل تعیین کنندە، و در این مجموعە عنصر امنیتی یعنی حفظ امنیت نظام، عنصر مرکزی تر. فاکت مشخص نیز در این مورد سخنان خامنەای می باشد کە در برشمردن چهار علت این قیامها، سە مورد آن را بە دشمنی با غرب خلاصەکرد.

بخش: 

ترس پدرسالارانە از زبان محسنی اژەای

در واقع محسنی اژەای تنها با اختلافی چند روزە همان سخنان خامنەای را در مورد امنیت نظام و ارتباط آن با انتخابات پیش رو بیان و تکرار می کند. تنها با این فرق کە این بار وی بر خلاف خامنەای بە صراحت آدرس می دهد، و دیگر در آن از ابهام گوییها و کلی گوییهای خامنەای خبری نیست.

بخش: 

دیکتاتورهای کینەتوز

خامنەای با این سخنان، پیامها ئی می فرستد کە اهداف آن تنها ناظر بر درخواست تعریف دوبارە نوع برخورد کشورهای غربی با مسائل کلان نیست، بلکە ناظر بر درخواست تعریف دوبارە جایگاە لااقل بخشی از رهبران کنونی نظام در رابطە با کشورهای غربی نیز هست.

بخش: 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور